1A była wszystka ziemia jednego języka, i jednej mowy.2I stało się, gdy wyszli od wschodu słoóca, znaleźli równinę w ziemi Senaar, i mieszkali tam.3I rzekł jeden do drugiego: Nuże naczyómy cegły i wypalmy ją ogniem: i mieli cegłę miasto kamienia, a glinę iłowatą mieli miasto wapna.4Potem rzekli: Nużeż, zbudujmy sobie miasto i wieżą, której by wierzch dosięgał do nieba, a uczyómy sobie imię; byśmy się snać nie rozproszyli po obliczu wszystkiej ziemi.5Tedy Pan zstąpił, aby oglądał miasto ono, i wieżą, którą budowali synowie ludzcy.6I rzekł Pan: Oto lud jeden, i język jeden tych wszystkich; a toć jest zaczęcie dzieła ich, a teraz nie zabroni im nikt wszystkiego, co zamyślili uczynić.7Przetoż zstąpmy, a pomieszajmy tam język ich, aby jeden drugiego języka nie zrozumiał.8A tak rozproszył je Pan stamtąd po obliczu wszystkiej ziemi; i przestali budować miasta onego.9Przetoż nazwał imię jego Babel; iż tam pomieszał Pan język wszystkiej ziemi; i stamtąd rozproszył je Pan po obliczu wszystkiej ziemi.10Teć są rodzaje Semowe: Sem gdy miał sto lat, spłodził Arfachsada we dwa lata po potopie.11I żył Sem po spłodzeniu Arfachsada pięć set lat, i spłodził syny i córki.12Arfachsad też żył trzydzieści i pięć lat, i spłodził Selecha.13I żył Arfachsad po spłodzeniu Selecha cztery sta lat, i trzy lata, i spłodził syny i córki.14Selech zaś żył trzydzieści lat, i spłodził Hebera.15I żył Selech po spłodzeniu Hebera cztery sta lat, i trzy lata, i spłodził syny i córki.16I żył Heber trzydzieści lat i cztery, i spłodził Pelega.17Żył też Heber po spłodzeniu Pelega, cztery sta lat, i trzydzieści lat, i spłodził syny i córki.18Żył też Peleg trzydzieści lat, i spłodził Rehu.19I żył Peleg po spłodzeniu Rehu dwieście lat, i dziewięć lat, i spłodził syny i córki.20Także Rehu żył trzydzieści lat, i dwa, i spłodził Saruga.21I żył Rehu po spłodzeniu Saruga dwieście lat, i siedem lat, i spłodził syny i córki.22Sarug zaś żył trzydzieści lat, i spłodził Nachora.23I żył Sarug po spłodzeniu Nachora dwieście lat, i spłodził syny i córki.24Także Nachor żył dwadzieścia i dziewięć lat, i spłodził Tarego.25I żył Nachor po spłodzeniu Tarego sto lat i dziewiętnaście lat, i spłodził syny i córki.26I żył Tare siedemdziesiąt lat, i spłodził Abrama, Nachora i Harana.27A teć są rodzaje Tarego: Tare spłodził Abrama, Nachora i Harana. Haran zaś spłodził Lota.28I umarł Haran przed obliczem Tarego ojca swego, w ziemi narodzenia swego, w Ur Chaldejskiem.29I pojęli Abram i Nachor sobie żony: imię żony Abramowej było Saraj, a imię żony Nachorowej Melcha, córka Harana, ojca Melchy, i ojca Jeschy.30A była Saraj niepłodna, i nie miała dziatek.31Wziął tedy Tare Abrama syna swego, i Lota syna Haranowego, wnuka swego, i Saraj niewiastę swoję, żonę Abrama syna swego; i wyszli społu z Ur Chaldejskiego, aby szli do ziemi Chananejskiej; a przyszli aż do Haranu, i mieszkali tam.32I było dni Tarego dwieście lat, i pięć lat; i umarł Tare w Haranie.