1約拿遵命耶和華的話再次臨到約拿，說：
1Ug ang pulong ni Jehova midangat kang Jonas sa ikaduha nga higayon, nga nagaingon:
2“起來！到尼尼微大城去，向其中的居民宣告我所吩咐你的話。”
2Tumindog ka , umadto ka sa Ninive, kanang dakung ciudad, ug walihan mo kini sa wali nga gisugo ko kanimo.
3約拿就動身，照耶和華的話往尼尼微去了，這尼尼微是一座極大的城（“是一座極大的城”或譯：“在 神面前是一座大城”），要三天才能走完。
3Busa si Jonas mitindog, ug miadto sa Ninive, sumala sa pulong ni Jehova. Karon ang Ninive maoy usa ka ciudad nga daku uyamut, nga nagakinahanglan sa totolo ka adlaw nga pagpanaw.
4尼尼微人悔改得救約拿進城，走了一天，就宣告說：“再過四十天，尼尼微就要毀滅了。”
4Ug si Jonas misugod sa pagsulod sa ciudad sa usa ka adlaw nga pagpanaw, ug siya misinggit, ug miingon: Kap-atan na lamang ka adlaw, ug ang Ninive pagalaglagon.
5尼尼微人信了（“信了”或譯：“信服”） 神，就宣告禁食，從大到小，都穿上麻衣。
5Ug ang katawohan sa Ninive mingtuo sa Dios; ug ilang gimantala ang usa ka pagpuasa, ug nanagsul-ob sila sa bisti nga sako, gikan sa labing dagku kanila hangtud sa labing gagmay kanila.
6這事傳到尼尼微王那裡，他就起來，離開寶座，脫去王袍，披上麻衣，坐在爐灰中。
6Ug ang mga balita midangat sa hari sa Ninive, ug siya mitindog sa iyang trono, ug iyang gihukas ang iyang kupo gikan kaniya, ug misul-ob siya sa sako, ug milingkod sa abo.
7他又傳諭全尼尼微，說：“王和大臣有令：‘人、畜、牛、羊，都不准嘗甚麼，不准吃，也不准喝。
7Ug gihimo niya ang pahibalo ug gimantala sa tibook Ninive pinaagi sa pagbulot-an sa hari ug sa iyang harianon nga mga tawo, nga nagaingon: Ayaw pagtugoti ang tawo ni ang mananap, bisan mga panon sa vaca ni sa carnero, sa pagtilaw sa bisan unsang butang; ayaw pagpakan-a sila, ni paimnon ug tubig;
8不論人畜，都要披上麻衣；各人要懇切呼求 神，悔改，離開惡行，摒棄手中的強暴。
8Hinonoa bistihan ninyo sila sa sako, lakip ang tawo ug ang mananap, ug pagsinggita sila sa makusog gayud nga pagsinggit ngadto sa Dios: oo, pabiyaa sila ang tagsatagsa gikan sa iyang dautan nga dalan, ug gikan sa pagpanlupig nga anaa sa iyang mga kamot.
9或者 神回心轉意，不發烈怒，使我們不致滅亡。’”
9Kinsa ang nasayud kong ang Dios dili ba motalikod ug magbasul, ug mobiya sa iyang mabangis nga kasuko, aron kita dili mangamatay?
10 神看見他們所作的，就是悔改離開惡行， 神就轉意，不把所說的災禍降在他們身上了。
10Ug nakita sa Dios ang ilang mga buhat, nga sila mingtalikod sa ilang dautang batasan; ug ang Dios nagbasul mahitungod sa kadautan nga iyang giingon nga iyang buhaton unta kanila; ug kini wala pagbuhata niya.