¹大衛的詩，交給詩班長耶杜頓。我曾說：“我要謹慎我的行為，不讓我的舌頭犯罪；惡人在我面前的時候，我總要用罩子約束我的嘴。”

¹Ako miingon: Pagamatngonan ko ang akong mga dalan, Aron dili ako makasala uban sa akong dila: Pagabantayan ko ang akong baba uban sa bukado, Samtang ang mga dautan ania sa atubangan nako.

²我靜默不出聲，甚至連好話也不說（“甚至連好話也不說”或譯：“我安靜也得不到安慰”），我的痛苦就更加劇烈。

²Naamang ako, uban ang paghilum, mihilum ako, bisan pa tungod sa maayo; Ug misamot ang akong kasakit.

³我的心在我裡面發熱；我默想的時候，心裡火燒；我就用舌頭說話：

³Ang akong kasingkasing nag-init sa sulod nako; Samtang nagapalandong ako, misiga ang kalayo; Unya misulti ako uban sa akong dila:

⁴“耶和華啊！求你使我知道我的結局，我的壽數有多少，使我知道我的生命多麼短促。

⁴Jehova, pahibaloa ako sa akong katapusan, Ug sa sukod sa akong mga adlaw; Pahibaloa ako sa akong kahuyang.

⁵你使我的日子窄如手掌，我的一生在你面前如同無有；各人站得最穩的時候，也只不過是一口氣。（細拉）

⁵Ania karon, imong gipahamubo ang akong mga adlaw ingon sa mga dapal sa akong mga kamot ; Ug ang tibook ko nga kinabuhi ingon lamang sa walay-bili sa imong atubangan: Sa pagkamatuod, ang tagsatagsa ka tawo diha sa iyang labing maayong kahimtang maingon lamang sa kakawangan nga tim-os. (Selah)

⁶世人來來往往只是幻影，他們忙亂也是虛空；積聚財物，卻不知道誰要來收取。

⁶Sa pagkamatuod, ang tagsatagsa ka tawo nagalakaw ingon lamang sa usa ka kawang nga talanawon; Sa pagkamatuod ang ilang kasaba kawang lamang: Siya nagatigum ug mga bahandi , ug wala mahibalo kong kinsa ang mahiagum kanila.

⁷主啊！現在我還等候甚麼呢？我的指望在乎你。

⁷Ug karon, Ginoo, unsa ba ang ginapaabut ko! Ang akong paglaum anaa kanimo.

⁸求你救我脫離我的一切過犯，不要使我遭受愚頑人的羞辱。

⁸Luwasa ako gikan sa tanan ko nga mga kalapasan: Ayaw ako himoa nga yubitonon sa mga buang.

⁹因為是你作了這事，我就靜默不開口。

⁹Naamang ako, wala ako magbuka sa akong baba; Kay ikaw ang nagbuhat niini.

¹⁰求你除掉你降在我身上的災禍；因你手的責打，我就消滅。

¹⁰Kuhaa sa ibabaw nako ang imong hampak: Naut-ut ako pinaagi sa pagbunal sa imong kamot.

¹¹你因人的罪孽，藉著責罰管教他們，叫他們所寶貴的消失，像被蟲蛀蝕；世人都不過是一口氣。（細拉）

¹¹Sa diha nga ikaw magasaway sa tawo tungod sa iyang kasal-anan, Ikaw magapala sa iyang katahum sama sa usa ka anunogba: Sa pagkamatuod ang tagsatagsa ka tawo maoy kakawangan lamang . (Selah)

¹²耶和華啊！求你垂聽我的禱告，留心聽我的呼求；我流淚，求你不要緘默；因為我在你面前是客旅，是寄居的，像我所有的祖先一樣。

¹²Pamatia ang akong pag-ampo, Oh Jehova, ug patalinghugi ang akong pagtu-aw; Ayaw pagpakahilum niining akong mga luha: Kay ako lumalangyaw uban kanimo, Usa ka humalapit, ingon sa tanan ko nga mga amahan.

¹³求你不要怒視我，使我在去而不返之先，可以喜樂。”

¹³Oh tugoti ako, nga mahiulian ako ug kusog, Sa dili pa ako mogikan ug mawagtang.