¹以色列人在埃及的罪行第七年五月十日，有幾個以色列的長老來求問耶和華，他們坐在我的面前。

¹در روزِ دهم ماهِ پنجمِ سال هفتم تبعید ما، عده ای از رهبران اسرائیل آمدند و مقابل من نشستند تا از خداوند راهنمائی بطلبند.

²耶和華的話臨到我說：

²آنگاه خداوند این پیام را به من داد:

³“人子啊！你要告訴以色列的長老，對他們說：‘主耶和華這樣說：你們來求問我嗎？我指著我的永生起誓，我必不讓你們求問我。這是主耶和華的宣告。’

³«ای انسان خاکی، به رهبران اسرائیل بگو که خداوند متعال چنین می فرماید: چرا به اینجا آمده اید و برای چه از من هدایت می طلبید؟ به حیات خودم قسم که شما را هدایت نمی کنم.

⁴人子啊，你要審問他們嗎？要審問他們嗎？你要使他們知道他們列祖那些可憎的事，

⁴تو ای انسان خاکی آن ها را محکوم کن و متوجه گناهان اجداد شان ساز

⁵對他們說：‘主耶和華這樣說：在我揀選以色列的日子，我向雅各家的後裔舉手起誓，又在埃及地向他們顯現。我向他們舉手起誓說：我是耶和華你們的　神。

⁵و به آن ها بگو که من خداوند، خدای شان هستم

⁶那日，我向他們舉手起誓，要把他們從埃及地領出來，到我為他們所選定的流奶與蜜之地，就是萬邦中最榮美的地。

⁶و وقتی من اسرائیل را بعنوان قوم برگزیدۀ خود انتخاب کردم، خود را در مصر برای شان آشکار ساختم و برای آن ها وعده دادم که آن ها را از کشور مصر بیرون آورده به سرزمینی که در نظر داشتم می برم، یعنی به سرزمینی که شیر و عسل در آن جاریست و بهترین جای روی زمین است.

⁷我對他們說：你們各人要拋棄你們眼中那些可憎的像，不可因埃及的偶像玷污自己：我是耶和華你們的　神。

⁷به آن ها گفتم که از چیزهای منفور چشم بپوشند و با پرستش بتهای مصریان خود را آلوده نسازند، زیرا من خداوند، خدای ایشان هستم.

⁸但是他們背叛了我，不肯聽從我；他們各人沒有拋棄他們眼中那些可憎的像，沒有離棄埃及的偶像。“‘那時我說，我要把我的烈怒傾倒在他們身上，在埃及地向他們完全發盡我的怒氣。

⁸ولی آن ها از امر من سرکشی کردند و به من گوش ندادند. حتی یک نفر از آن ها هم از چیزهای منفوری که به آن ها دل بسته بودند و از پرستش بتهای مصریان دست نکشید. آنگاه تصمیم گرفتم که بر آن ها غضب خود را نازل کنم و در میان مردم کشور مصر خشم خود را به آن ها آشکار سازم.

⁹然而我為了我名的緣故沒有這樣作，免得我的名在他們寄居的列國的人眼中被褻瀆，我把他們從埃及地領出來，在列國的人眼前向他們顯現。

⁹اما بخاطر حفظ حرمت نام خود آن کار را نکردم، بلکه با هدایت کردن آن ها از آن کشور به بیابان، قدرت خود را به مردم مصر نشان دادم.

¹⁰在曠野的罪行“‘這樣我把他們從埃及地領了出來，帶到曠野。

¹⁰پس آن ها را از سرزمین مصر به بیابان آوردم.

¹¹我把我的律例賜給他們，把我的典章指示他們；人如果遵行，就必因此活著。

¹¹احکام و قوانین خود را به آن ها تعلیم دادم تا مطابق آن ها زندگی کنند.

¹²我又把我的安息日賜給他們，作我與他們之間的憑據，使他們知道我是使他們分別為聖的耶和華。

¹²روز سبت را هم به عنوان موافقۀ پیمانی که با آن ها بسته بودم، برای شان دادم تا بدانند که من، خداوند، آن ها را تقدیس کرده ام.

¹³可是以色列家在曠野背叛了我，沒有遵行我的律例，棄絕了我的典章（人如果遵行這些，就必因此活著），大大褻瀆了我的安息日，那時我說我要把我的烈怒倒在他們身上，在曠野把他們滅絕。

¹³ولی قوم اسرائیل در بیابان هم در مقابل من تمرد کردند. از احکام من سرپیچی نمودند، فرایض مرا که به آن ها حیات می بخشید، بجا نیاوردند و روز سبت مرا بکلی بی حرمت ساختند. پس خواستم که غضب خود را در بیابان بر آن ها نازل کنم و به زندگی همۀ شان خاتمه بدهم.

¹⁴然而我為了我名的緣故沒有這樣作，免得我的名在列國的人眼中被褻瀆；我曾在他們眼前把以色列人領出來。

¹⁴اما باز هم آن کار را نکردم و نخواستم که نام من در میان اقوامی که در برابر چشمان شان قوم اسرائیل را از مصر بیرون آوردم، بی حرمت شود.

¹⁵我在曠野也曾經向他們舉手起誓，必不領他們到我賜給他們的流奶與蜜之地，就是萬邦中最榮美的地。

¹⁵در بیابان برای شان قسم خوردم که آن ها را به سرزمین زیبا و عالی که در آن شیر و عسل جاریست و به آن ها وعدۀ ملکیت آن را داده بودم، نمی برم،

¹⁶因為他們棄絕了我的典章，沒有遵行我的律例，褻瀆了我的安息日；他們的心隨從自己的偶像。

¹⁶زیرا آن ها احکام مرا بجا نیاوردند، طبق قوانین من رفتار نکردند، روز سبت مرا بی حرمت ساختند و به بتها دل بستند.

¹⁷雖然這樣，我的眼還是顧惜他們，不毀滅他們；我沒有在曠野把他們滅絕。

¹⁷با اینهم بر آن ها رحم کردم و آن ها را در بیابان از بین نبردم و به حیات شان خاتمه ندادم.

¹⁸“‘我在曠野對他們的兒女說：不要遵行你們祖先的律例，不要謹守他們的典章，也不要因他們的偶像玷污自己。

¹⁸به فرزندان شان در بیابان گفتم: از رفتار پدران تان تقلید نکنید، پیرو عادات و رسوم آن ها نباشید و با بت پرستی خود را آلوده نسازید.

¹⁹我是耶和華你們的　神；你們要遵行我的律例，謹守我的典章，把它們實行出來。

¹⁹من، خداوند، خدای تان هستم. از احکام من پیروی کنید و با دقت کامل فرایض مرا بجا آورید.

²⁰你們要把我的安息日分別為聖，作我與你們之間的憑據，使你們知道我是耶和華你們的　神。

²⁰روز سبت مرا که به یاد بود پیمان من با شما، تعیین شده است تجلیل نمائید تا بدانید که من خداوند، خدای تان هستم.

²¹可是他們的兒女背叛了我，沒有遵行我的律例，也沒有謹守實行我的典章（人如果遵行這些律例典章，就必因此活著），褻瀆了我的安息日；那時我說我要把我的烈怒倒在他們身上，在曠野向他們發盡我的怒氣。

²¹اما فرزندان شان هم در مقابل من تمرد کردند. احکام مرا بجا نیاوردند، از قوانین حیاتبخش من سرکشی نمودند و روز سبت مرا بی حرمت ساختند. آنگاه خواستم که در بیابان خشم و غضب خود را بر آن ها نازل کنم،

²²然而我為了我名的緣故縮手，沒有這樣作，免得我名在列國的人眼中被褻瀆；我曾在他們眼前把以色列人領出來。

²²ولی باز هم از آن کار صرف نظر کردم که مبادا نام من در میان اقوامی که در برابر چشمان شان بنی اسرائیل را از مصر خارج کردم، بی حرمت گردد.

²³我在曠野也曾經向他們舉手起誓，要把他們分散在列國，四散在萬邦；

²³همچنین من در بیابان برای شان قسم خورده بودم که آن ها را در بین اقوام و در سراسر روی زمین پراگنده می سازم،

²⁴因為他們沒有遵守我的典章，棄絕了我的律例，褻瀆了我的安息日，他們的眼目注視著他們祖先的偶像。

²⁴زیرا آن ها احکام مرا بجا نیاوردند، قوانین مرا رد کردند، روز سبت مرا بی حرمت ساختند و بدنبال بتهای اجداد خود رفتند.

²⁵因此，我也把不好的律例和不能藉以存活的典章賜給他們；

²⁵پس من هم احکام و قوانینی را به آن ها دادم که خوب و حیاتبخش نبودند.

²⁶他們使所有頭生的都經火作供物，所以我讓他們玷污自己，好叫他們驚惶，知道我是耶和華。’

²⁶آن ها را گذاشتم که با قربانی کردن فرزند اول خود برای بتها، خود را نجس سازند و به این ترتیب آن ها را جزا بدهم تا بدانند که من خداوند هستم.

²⁷在迦南的罪行“因此，人子啊！你要告訴以色列家，對他們說：‘主耶和華這樣說：你們的列祖在對我不忠的這事上褻瀆了我。

²⁷پس ای انسان خاکی، از جانب من، خداوند متعال، به قوم اسرائیل بگو که وقتی اجداد شان را به سرزمین موعود آوردم، در آنجا هم به من خیانت کردند و نام مرا بی حرمت ساختند، زیرا بر سر هر تپه و زیر هر درخت سبز برای بتها قربانی نمودند، خوشبوئی دود کردند و عطر و هدایای نوشیدنی آوردند و با این کار خود آتش خشم مرا برافروختند.

²⁸我領他們到了我曾經舉手起誓要賜給他們的那地，他們看見各高山和茂盛的樹林，就在那裡獻祭，在那裡奉上惹我發怒的供物，也在那裡獻上馨香的祭，並且在那裡澆上他們的奠祭。’

²⁸از آن ها پرسیدم: «این جاهای بلند که شما برای قربانی به آنجا می روید؛ چیست؟» به همین خاطر تا به امروز آنجا را جاهای بلند می گویند.

²⁹我問他們：‘你們所去的那高處是甚麼地方？’於是那高處的名字叫巴麻，直到今日。

²⁹لهذا از طرف من، خداوند متعال به قوم اسرائیل بگو: آیا شما هم می خواهید مثل اجداد تان با پرستش بتهای منفور خود را آلوده و نجس سازید؟

³⁰因此，你要對以色列家說：‘主耶和華這樣說：你們還照著你們祖先所行的玷污自己嗎？仍隨著他們可憎的偶像行邪淫嗎？

³⁰ای قوم اسرائیل، شما که هنوز هم برای بتها هدیه می آورید و فرزندان تان را در آتش قربانی می کنید و خود را نجس می سازید، آیا باز هم توقع دارید که شما را راهنمائی کنم؟ به حیات خودم، خداوند متعال، سوگند که هرگز به شما مشوره ای نمی دهم.

³¹你們奉上供物，使你們的兒子經火，用你們的一切偶像玷污自己，直到今日。以色列家啊，我怎能讓你們向我求問呢？主耶和華說：我指著我的永生起誓：我決不讓你們向我求問。這是主耶和華的宣告。

³¹شما تصمیم گرفته اید که مثل اقوام دیگر بتهای سنگی و چوبی را بپرستید، اما این تصمیم شما عملی نمی شود.

³²你們說：我們要像列國的人，像列邦的各族一樣去事奉木頭和石頭。你們心裡所起的這意念，必不能成就。

³²آنچنان که من خداوند متعال، خدای زنده هستم، به حیات خودم سوگند که با دست پُر قدرت و بازوی توانا و خشم سهمگین، بر شما سلطنت می کنم.

³³重歸故土的應許“‘我指著我的永生起誓：我必用大能的手，伸出來的膀臂，以及倒出來的烈怒，統治你們。這是主耶和華的宣告。

³³با دست قدرت و قهر شدید خود شما را از بین مردم و از کشورهائی که در آنجا پراگنده شده اید بیرون می آورم

³⁴我必用大能的手，伸出來的膀臂，以及倒出來的烈怒，把你們從萬族中領出來，從你們所分散到的列邦招聚你們。

³⁴و همانطوری که اجداد تان را در بیابان سینا محاکمه کردم، شما را هم در «بیابان اقوام» می برم و در آنجا محاکمه می کنم. خداوند متعال فرموده است.

³⁵我要把你們帶到萬族的曠野，在那裡當面審判你們。

³⁵شما را به دقت شمرده مُطیع پیمان خود می سازم.

³⁶我怎樣在埃及地的曠野審判你們的祖先，也必怎樣審判你們。這是主耶和華的宣告。

³⁶افراد متمرد و سرکش و کسانی را که در برابر من گناه ورزیده اند از میان شما جدا می کنم. آن ها را از کشورهائی که در آنجا در حال غربت بسر می برند، بیرون می آورم، اما اجازه نمی دهم که به سرزمین اسرائیل داخل شوند. آنگاه می دانید که من خداوند هستم.»

³⁷我必使你們從牧人的杖下經過，使你們進入盟約的約束。

³⁷خداوند متعال می فرماید: «اما ای قوم اسرائیل، حالا هرچه می خواهید بکنید. بروید و بت پرستی کنید، اما بعد از آن البته از اوامر من اطاعت می کنید و دیگر نام پاک مرا با تقدیم هدایا به بتها، بی حرمت نمی سازید.

³⁸我必從你們中間除淨那些背叛和得罪我的人，我雖把他們從寄居之地領出來，可是他們不得進入以色列地；這樣，你們就知道我是耶和華。

³⁸در آن سرزمین، بر کوه مقدس من، یعنی کوه بلند اسرائیل، همۀ شما مرا عبادت می کنید. از عبادت شما راضی می شوم و قربانی ها و هدایای پاک و منزه شما را قبول می کنم.

³⁹以色列家啊，至於你們，主耶和華這樣說：你們各人去事奉自己的偶像吧！只是將來你們必要聽從我，不可再以你們的供物和偶像褻瀆我的聖名。

³⁹وقتی شما را از کشورهای بیگانه جمع کنم و به سرزمین موعود بازگردانم، برای من مثل هدیۀ معطر و خوشبو می باشید و آنگاه به اقوام دیگر قدوسیت خود را آشکار می سازم.

⁴⁰在我的聖山，就是在以色列的高山，以色列全家所有的人都要在那地事奉我；我要在那裡悅納他們；在那裡向你們要舉祭和初熟的土產，以及一切聖物。這是主耶和華的宣告。

⁴⁰هنگامی که به کشور اسرائیل، یعنی به سرزمین موعود برگردید، می دانید که من خداوند هستم.

⁴¹我從萬族中把你們領出來，從你們所分散到的列邦召集你們的時候，我必悅納你們，好像悅納馨香的祭一樣。我要在列國的人眼前，在你們中間顯為聖。

⁴¹در آنجا اعمال و کردارتان را که با آن ها خود را آلوده و نجس ساخته بودید، بیاد می آورید و بخاطر آنهمه گناهانی که مرتکب شده اید، از خود متنفر می شوید

⁴²我領你們進入以色列地，就是進入我曾經舉手起誓要賜給你們祖先的地以後，你們就知道我是耶和華。

⁴²و شما ای قوم اسرائیل، می دانید که من آن خداوندی هستم که برای حرمت نام خود با شما بخاطر کارهای زشت تان، طوری که سزاوار هستید، معامله می کنم.» خداوند متعال فرموده است.

⁴³在那裡你們要想起你們玷污自己的所作所為，又要為了自己所行的一切惡事而厭惡自己。

⁴³بعد خداوند به من فرمود:

⁴⁴以色列家啊！為了我名的緣故，我沒有照著你們的惡行和敗壞的行為待你們，這樣，你們就知道我是耶和華。這是主耶和華的宣告。’”

⁴⁴«ای انسان خاکی، رو بسوی جنوب کن و کلام مرا علیه جنوب و جنگلهای آن اعلام نما.

⁴⁵焚燒樹林的比喻耶和華的話臨到我說：

⁴⁵به آن ها بگو که ای جنگل انبوه به کلام خداوند متعال گوش بده که می فرماید: من آتشی در تو می افروزم و تمام درختان سبز و خشک ترا با شعله های خاموش نشدنی آن می سوزانم. آن آتش همه چیز را، از شمال تا جنوب طعمۀ خود می سازد.

⁴⁶“人子啊！你要面向南方，向南面發言，說預言攻擊南地田野的樹林，

⁴⁶آنگاه تمام بشر می دانند که من خداوند، آن آتش را افروخته ام و خاموش شدنی نیست.»من گفتم: «ای خداوند متعال، من این کار را کرده نمی توانم، زیرا آن ها می گویند که چرا من با آن ها با معما صحبت می کنم.»

⁴⁷對南地的樹林說：‘你要聽耶和華的話，主耶和華這樣說：看哪！我要在你中間點起火來，吞滅你中間所有青綠和枯乾的樹；猛烈的火燄必不熄滅；從南到北遍地都要燒焦。

⁴⁷من گفتم: «ای خداوند متعال، من این کار را کرده نمی توانم، زیرا آن ها می گویند که چرا من با آن ها با معما صحبت می کنم.»

⁴⁸所有的人都必看見是我耶和華使這火燃起來；這火必不熄滅。’”

⁴⁹於是我說：“啊，主耶和華啊！人都指著我說：‘這人不是在說比喻嗎？’”（本章第45~49節在《馬索拉抄本》為21:1~5）