¹吃書卷他對我說：“人子啊，把你得到的吃下去吧！吃下這書卷，然後去向以色列家說話。”

¹او اضافه کرد: «ای انسان خاکی، این طومار را بخور و بعد پیش قوم اسرائیل برو.»

²於是我把口張開，他就給我吃下那書卷。

²پس دهانم را باز کردم و او طومار را داد که بخورم.

³他又對我說：“人子啊！把我賜給你的那書卷吃下去，填滿你的肚子。”於是我吃了，這書卷在我口裡像蜜糖一樣甘甜。

³بعد گفت: «ای انسان خاکی، این طومار را بخور و با آن شکمت را پُر کن.» من آن را خوردم و مثل عسل شیرین بود.

⁴受主訓勉他對我說：“人子啊，你去！到以色列家那裡，把我的話告訴他們。

⁴بعد گفت: «ای انسان خاکی، پیش قوم اسرائیل برو و سخنان مرا کلمه به کلمه برای آن ها بیان کن.

⁵你受差派不是到一個說話難明、言語難懂的民族那裡去，而是到以色列家去；

⁵من ترا نزد مردمی نمی فرستم که زبان شان مشکل و برای تو بیگانه باشد، بلکه ترا پیش قوم اسرائیل می فرستم.

⁶不是到說話難明、言語難懂的眾多民族那裡去，他們的話是你聽不懂的。但是，如果我差派你到他們那裡去，他們必聽從你。

⁶اگر ترا نزد مردمی بفرستم که فهمیدن لسان شان برای تو مشکل باشد، باز هم به سخنان تو گوش می دهند،

⁷以色列家卻不肯聽從你，因為他們不肯聽從我，整個以色列家都是額堅心硬的。

⁷اما قوم اسرائیل به سخنان تو توجه نمی کنند. آن ها حتی به کلام من هم گوش نمی دهند، زیرا اینها مردم لجوج و سنگدل هستند.

⁸看哪！我要使你的臉硬過他們的臉，使你的額硬過他們的額。

⁸پس حالا ترا مثل آن ها سرسخت و سنگدل می سازم

⁹我要使你的額好像最堅硬的寶石，比火石更硬。他們雖然是叛逆的民族，你卻不要怕他們，在他們面前，也不要驚惶。”

⁹و مانند سنگ محکم و همچون الماس سخت می گردانم تا از این مردم سرکش نترسی.»

¹⁰他又對我說：“人子啊！我對你說的一切話，你都要留心聽，記在心裡。

¹⁰خداوند متعال به من فرمود: «ای انسان فانی، به سخنان من بدقت توجه کن و همه را بخاطر بسپار

¹¹你去，到被擄的人民那裡，向他們宣講；他們或聽或不聽，你只要對他們說：‘主耶和華這樣說。’”

¹¹و بعد پیش قومت که تبعید شده اند برو و خواه بشنوند خواه نشنوند، کلام مرا به گوش آن ها برسان.»

¹²那時，靈使我升起，我就聽見後面有轟轟的響聲：“耶和華的居所顯現出來的榮耀是應當稱頌的！”

¹²بعد روح خدا مرا برداشت و از پشت سر من صدای مهیبی برخاست که می گفت: «متبارک باد جلال خداوند در جایگاه ملکوتی او!»

¹³我又聽見那些活物的翅膀彼此相碰的聲音和活物旁邊的輪子的聲音，以及轟轟的響聲。

¹³این صدای مهیب، صدای بهم خوردن بالهای آن چهار موجود زنده و چرخهای پهلوی آن ها بود.

¹⁴靈使我升起，把我提去。那時我心靈忿激、愁苦。耶和華的手強而有力臨到我身上。

¹⁴حضور خداوند را با تمام قدرتش احساس کردم و وقتی که روح، مرا برداشت و با خود برد، غم و اندوه وجودم را فراگرفت.

¹⁵於是我來到提勒．亞畢被擄的人那裡，他們住在迦巴魯河邊。我在他們居住的地方坐了七天，在他們中間震驚得不知所措。

¹⁵سپس به کنار دریای خابور در تِل ابیب، پیش یهودیانی که در حال تبعید زندگی می کردند، رفتم و مدت هفت روز در سودا و اندیشه بسر بردم.

¹⁶以色列家的守望者（結33:1~9）過了七天，耶和華的話臨到我說：

¹⁶بعد از هفت روز خداوند به من فرمود:

¹⁷“人子啊，我立了你作以色列家守望的人，所以你要聆聽我口中的話，替我警告他們。

¹⁷«ای انسان خاکی، من ترا برگزیدم تا مراقب قوم اسرائیل باشی و هوشدارهائی که از من می شنوی به آن ها برسانی.

¹⁸如果我對惡人說：‘你必定死亡！’你卻不警告他，也不警戒他離開惡行，好救他的性命，這惡人就必因自己的罪孽死亡。但我要因他的死追究你。

¹⁸اگر من به شخص شریری اخطار بدهم که می میرد و تو اخطار مرا به او نرسانی و نگوئی که از کارهای بد خود توبه کند تا نجات یابد، در این صورت او به سبب گناهش می میرد. اما، من ترا مسئول مرگ او دانسته و خون او را از تو خواهانم.

¹⁹如果你警告惡人，他仍不離開他的罪惡和他的惡行，他就必因自己的罪孽死亡，你卻救了自己的性命。

¹⁹هرگاه به شخص بدکاری هوشدار بدهی و او باز هم توبه نکند و از گناه کردن دست نکشد، آنوقت او غرق در گناه می میرد اما تو مسئول نخواهی بود.

²⁰如果義人偏離正義，行事邪惡，我必把絆腳石放在他面前，他必定死亡；因為你沒有警告他，他必因自己的罪死亡。他素常所行的義，也必不被記念。但我要因他的死追究你。

²⁰به همین ترتیب اگر یک شخص نیک و راستکار از راهِ راست انحراف کند و دست به اعمال بد بزند، من او را در وضع خطرناکی قرار می دهم و اگر تو به او گوشزد نکنی، بخاطر گناه خود هلاک می گردد. کارهای نیک او فراموش می شود و انتقام خون او را از تو می گیرم.

²¹如果你警告義人不要犯罪，他就不犯罪。他因為接受警告，就必存活，你也救了自己的性命。”

²¹اما اگر تو به او هوشدار بدهی که از راه خطا برگردد و او توبه کند، آنوقت زنده می ماند، زیرا اخطار ترا جدی گرفته است و تو هم خود را از مرگ نجات می دهی.»

²²暫時緘口不言耶和華的手在那裡臨到我身上，他對我說：“你起來，出到平原去，在那裡我要向你說話。”

²²در آنجا بار دیگر حضور پُر شکوه خداوند را احساس کردم و به من فرمود: «برخیز و به دشت برو و من در آنجا با تو صحبت می کنم.»

²³於是，我起來，出到平原去，看見耶和華的榮耀停在那裡，這榮耀就像我在迦巴魯河邊看見的一樣。於是我俯伏在地。

²³پس من برخاستم و به دشت رفتم و شکوه و جلال خداوند را همانطوری که در کنار دریای خابور دیده بودم، در آنجا نیز مشاهده کردم.

²⁴靈進到我裡面，使我站立起來，耶和華對我說：“你進去，把自己關在家裡。

²⁴روح خدا داخل من شد و مرا بپا ایستاده کرد. بعد خطاب به من نموده فرمود: «برو خود را در خانه ات محبوس کن.

²⁵人子啊！人要用繩子把你捆綁起來，使你不能出到他們中間去。

²⁵ترا با ریسمان می بندند تا نتوانی بیرون بروی و با مردم یکجا باشی.

²⁶我要使你的舌頭貼住上膛，使你變成啞巴，不能作責備他們的人，因為他們是叛逆的民族。

²⁶من زبانت را به کامت می چسپانم تا گنگ شوی و نتوانی این قوم سرکش را سرزنش کنی.اما وقتی خواستم با تو حرف بزنم، زبانت را دوباره جاری می سازم تا پیام مرا، خداوند قادر مطلق، به مردم برسانی. آنوقت هر کسی که گوش شنوا دارد می شنود و کسی که سرکش و متمرد باشد نمی شنود.»

²⁷但我對你說話的時候，我必開你的口，你就要對他們說：‘主耶和華這樣說。’肯聽的就讓他聽，不肯聽的，就由他不聽吧，因為他們是叛逆的民族。”

²⁷اما وقتی خواستم با تو حرف بزنم، زبانت را دوباره جاری می سازم تا پیام مرا، خداوند قادر مطلق، به مردم برسانی. آنوقت هر کسی که گوش شنوا دارد می شنود و کسی که سرکش و متمرد باشد نمی شنود.»