¹行惡的人劫運難逃那些制定奸惡律例的，和那些記錄詭詐判語的，有禍了！

¹وای بحال شما که قوانین غیرعادلانه وضع می کنید تا فقیران را از حق شان محروم سازید. بر بیوه زنان و یتیمان قوم من ظلم می نمائید و مال آن ها را غارت می کنید.

²他們想藉此屈枉窮乏人的公義，剝奪我子民中困苦人的權利，使寡婦作了他們的掠物，使孤兒作了他們的擄物。

²پس در روز باز خواست چه می کنید و وقتیکه خداوند از جاهای دوردست بر سر شما مصیبت را بیاورد از چه کسی کمک می طلبید؟ دارائی و ثروت تان را در کجا پنهان می کنید؟

³到降罰的日子，有災禍從遠方來到，那時你們要怎樣行呢？你們可以向誰逃奔求助呢？你們可以把你們的財寶撇在哪裡呢？

³در آن روز یا در جنگ کشته می شوید و یا دشمنان، شما را به اسارت می برند. با اینهم خشم او فرو ننشسته و دست او هنوز هم برای مجازات آن ها بالا است.

⁴你們只能屈身在被擄的人中間，或是仆倒在被殺的人中間。雖然這樣，耶和華的怒氣還沒有轉消，他的手仍然伸出。

⁴خداوند می فرماید: «از آشور مانند چوبِ سرزنش برای مجازات آنهائی که بالای شان قهر هستم، کار می گیرم.

⁵亞述是　神懲治子民的工具亞述啊！我怒氣的棍子，有禍了。他們手中拿著我忿怒的杖。

⁵مردم آشور را علیه این قوم منافق و آنهائی که مورد خشم من قرار گرفته اند، می فرستم تا اموال شان را غارت کنند و خود شان را مانند گِل و لای به زیر پاهای خود لگدمال نمایند.»

⁶我要差派他去攻擊一個不敬虔的國，吩咐他去攻擊我惱怒的子民，擄去掠物，搶奪擄物，把他們踐踏，像街上的泥土一樣。

⁶اما پادشاه آشور نقشۀ ظالمانۀ دیگری در سر می داشته باشد و می خواهد اقوام زیادی را نابود کند.

⁷但亞述並沒有這樣想過，他心裡也沒有這樣打算；他心裡倒想毀滅、剪除多國。

⁷می گوید: «هر کدام از قوماندان های من یک پادشاه است.

⁸因為他說：“在我手下的眾領袖不都是王嗎？

⁸شهرهای کرکمیش، کلنو، حمات و اَرفاد را فتح کردم سامره و دمشق هم مغلوب شدند.

⁹迦勒挪不是像迦基米施嗎？哈瑪不是像亞珥拔嗎？撒瑪利亞不是像大馬士革嗎？

⁹کشورهائی را که بیشتر از اورشلیم و سامره بت داشتند، تسخیر نمودم.

¹⁰我的手伸展到這些充滿偶像的國，他們雕刻的像比耶路撒冷和撒瑪利亞的還多。

¹⁰من همانطوریکه سامره را با تمام بتهایش از بین بردم، اورشلیم را هم با بتهایش نابود می کنم.»

¹¹我怎樣對待撒瑪利亞和其中的偶像，不也照樣對待耶路撒冷和其中的偶像嗎？”

¹¹بعد از آنکه خداوند کارهای خود را در کوه سهیون و اورشلیم تمام کرد، آنگاه به مجازات پادشاه مغرور و خود خواه آشور می پردازد.

¹²　神懲罰亞述主在錫安山和耶路撒冷成全了他一切工作的時候，他必說：我要懲罰亞述王自大的心所結的果子，和他眼目高傲的態度。

¹²زیرا پادشاه آشور لاف می زند و می گوید: «من با زور بازو و دانش و حکمت خود در جنگها پیروز شدم. سرحدات کشورها را برداشتم، خزانه های شان را تاراج کردم و پادشاهان شان را سرکوب نمودم.

¹³因為他說：“我靠著我手的能力和我的智慧行事，因為我很聰明；我挪移了列國的地界，搶奪了他們積蓄的財寶，並且我像個勇士般使他們的居民全都俯伏下來。

¹³کشورهای جهان برای من مانند آشیانۀ پرندگان بودند و مثلیکه مردم تخمها را از آشیانه جمع می کنند، من خزانه های شان را خالی کردم. هیچ کسی جرأت نکرد بالی تکان بدهد یا دهان باز کند و حرفی بزند.»

¹⁴我的手伸到列國的財寶那裡，好像抓到鳥窩一樣；我取得了全地，好像人拾起被棄的雀蛋；沒有動翅膀的，沒有張嘴的，也沒有鳴叫的。”

¹⁴اما خداوند می فرماید: «آیا قدرت تبر از چوب شکن بیشتر است؟ آیا اره خود را داناتر از نجار می داند؟ انسان عصا را بلند می کند نه عصا انسان را.»

¹⁵斧頭怎可以向用斧頭砍木的人自誇呢？鋸子怎可以向拉鋸的人自大呢？好比棍能揮動那舉起棍的，又好比杖舉起那不是木頭的。

¹⁵بنابران، خداوند قادر مطلق جنگجویان آشور را به مرض کشنده مبتلا می سازد و آتشی را روشن کرده آن ها را به تدریج از بین می برد.

¹⁶因此，主萬軍之耶和華必打發令人消瘦的病臨到亞述王肥壯的軍人中間，在他的榮耀之下必燃起火燄，如同火燒一樣。

¹⁶نور اسرائیل به آتش سوزان تبدیل می شود و با شعلۀ غضب قدوس اسرائیل همه چیز را در یک روز مانند خس و خار می سوزاند.

¹⁷以色列的光必變成火，他的聖者必成為火燄；在一日之間把亞述王的荊棘和蒺藜焚燒與吞滅。

¹⁷جنگلهای سرسبز و زمینهای حاصلخیز شان را نابود می کند و مانند یک بیمار جسم و روح آن ها تباه می شوند.

¹⁸又把他樹林和豐盛果園的榮美全部滅盡，好像一個患病的人漸漸虛弱一樣。

¹⁸درختان جنگل آنقدرکم می شوند که حتی یک طفل می تواند آن ها را بشمارد.

¹⁹他林中剩下的樹，數目必定稀少，連小孩子也能把它們的數目寫下來。

¹⁹در آن روز کسانی که در اسرائیل باقی مانده اند و نجات یافتگان خاندان یعقوب، دیگر به کشوری که بر آن ها ظلم کرده بود اتکاء نمی کنند، بلکه تکیه گاه شان خداوند بوده با وفاداری بر قدوس اسرائیل توکل می نمایند.

²⁰餘民必獲救脫離亞述的軛到那日，以色列的餘民和雅各家逃脫的人，必不再倚靠那擊打他們的，卻要誠實地倚靠耶和華以色列的聖者。

²⁰آن ها بسوی خدای قادر مطلق بر می گردند.

²¹那些餘民，就是雅各家的餘民，必回轉歸向大能的　神。

²¹هرچند قوم اسرائیل مثل ریگ دریا بیشمار باشد، تنها عدۀ کمی از آن ها باقی مانده و به وطن خود بازگشت می کنند، زیرا نابودی و مجازات عادلانه ای را که سزاوارند در انتظار شان می باشد.

²²以色列啊！你的人民雖然像海沙那樣多，卻只有餘剩的人可以歸回，因為滅絕的事已經定了，公義必如洪水氾濫。

²²خداوند، خدای قادر مطلق طوریکه مقدر فرموده است تمام زمین را ویران می کند.

²³主萬軍之耶和華必在全地之中，作成已定的毀滅之事。

²³خداوند، خدای قادر مطلق می فرماید: «ای قوم برگزیدۀ من که در سهیون سکونت می کنید، از آشوریان که اگر مثل مصریان بر شما ظلم کنند، نترسید،

²⁴因此，主萬軍之耶和華這樣說：“我的子民、錫安的居民哪！亞述人雖然用棍擊打你們，又像埃及一樣舉杖攻擊你們，你們卻不要怕他們。

²⁴زیرا پس از مدتی خشم من که برای نابودی شما افروخته شده بود فرومی نشیند و آن ها مورد قهر و غضب من قرار می گیرند.

²⁵因為還有短暫的時候，我向你們發的惱怒就要完結，我的怒氣要轉向他們，使他們滅亡。”

²⁵من، خداوند قادر مطلق، طوریکه مدیان را در کنار صخرۀ غراب جزا دادم، آن ها را هم مجازات می کنم.

²⁶萬軍之耶和華必興起鞭子攻擊他們，好像在俄立磐石那裡擊殺米甸人一樣；他的杖要伸到海上，他必把杖舉起，像在埃及一樣。

²⁶در آن روز بار مصیبت را از دوش تان و یوغ اسارت را از گردن تان بر می دارم.»

²⁷到那日，亞述人的重壓必從你們的肩頭上挪開，他們的軛必離開你們的頸項；那軛必因肥壯的緣故折斷。

²⁷لشکر دشمن به شهرعیات داخل شدند و از مجرون عبور نموده تجهیزات و لوازم خود را در مِکماش گذاشتند.

²⁸亞述人來到亞葉，經過米磯崙；在密抹存放軍隊行裝。

²⁸از گذرگاه گذشتند و شب را در جبعه بسر بردند. مردم شهر رامه در ترس و هراس اند و اهالی جبعه، شهر شائول، فرار کردند.

²⁹他們過了隘口，在迦巴住宿；拉瑪人戰兢，掃羅的基比亞人逃跑。

²⁹ای مردم جَلیم، فریاد برآورید! ای باشندگان لیشه و ای اهالی مسکین عناتوت بشنوید!

³⁰迦琳的居民哪，高聲叫喊吧！萊煞人和可憐的亞拿突啊，留心聽吧！

³⁰مردم مَدمینه فراری شدند و ساکنین جیبیم از ترس جان گریختند.

³¹瑪得米那人逃跑，基柄的居民避難。

³¹در همین روز دشمنان در نوب توقف می کنند. آن ها مشت خود را گره کرده بسوی اورشلیم که بر کوه سهیون قرار دارد، تکان می دهند.اما خداوند قادر مطلق، مثلیکه چوب شکن شاخه های درختان بزرگ و بلند لبنان را قطع می کند و بر زمین می ریزد، آن ها را هم با مغرورترین کسان شان با یک ضربه ریشه کن می کند و خوار و ذلیل می سازد.

³²就在今日，亞述王要停留在挪伯；他要揮拳攻擊錫安居民（“居民”原文作“女子”）的山，就是耶路撒冷的山。

³²اما خداوند قادر مطلق، مثلیکه چوب شکن شاخه های درختان بزرگ و بلند لبنان را قطع می کند و بر زمین می ریزد، آن ها را هم با مغرورترین کسان شان با یک ضربه ریشه کن می کند و خوار و ذلیل می سازد.

³³看哪！主萬軍之耶和華在可怕的震撼聲中，把樹枝削去；身量高的必被砍下，高大的必被伐倒。

³⁴樹林中的密叢，他必用鐵器砍下；黎巴嫩的樹木必被大能者伐倒。