¹　神的安慰你們的　神說：“你們要安慰，要安慰我的子民！

¹خداوند شما می فرماید: «تسلی بدهید! قوم برگزیدۀ مرا تسلی بدهید!

²你們要向耶路撒冷說慈愛的話，又要向它宣告：他們的苦難已經滿足了，他們的罪孽已經還清了，他們因著自己的一切罪，已經從耶和華的手裡受到過重的刑罰。”

²مردم اورشلیم را دلگرم سازید و به آن ها بگوئید که به رنجهای شان خاتمه داده و گناهان شان را بخشیده ام و آن ها را دو چندِ گناه شان جزا داده ام.»

³預言在曠野有預備主道的有聲音呼喊說：“你們要在曠野清理耶和華的路，在沙漠修直我們　神的大道。

³صدائی فریاد می زند: «راهی را در بیابان برای آمدن خداوند آماده کنید و راه خدای ما را در صحرا صاف سازید.

⁴一切深谷都要填滿，一切山岡都要削平；險峻的要改為平地，崎嶇的要改為平原。

⁴دره ها را پُر کنید و کوهها و تپه ها را هموار نمائید. راههای کج را راست سازید و جاهای ناهموار را هموار کنید.

⁵耶和華的榮耀必要顯現，所有的人都必一同看見，因為這是耶和華親口說的。”

⁵جلال خداوند آشکار می شود و همه مردم یکجا آنرا مشاهده می کنند، زیرا خداوند چنین فرموده است.»

⁶有聲音說：“你呼喊吧！”他問：“我呼喊甚麼呢？”“所有的人盡都如草；他們的榮美都像野地的花。

⁶صدا بار دیگر می گوید: «با آواز بلند بگو!» پرسیدم: «چه بگویم؟» گفت: «بگو که انسانها همه مانند گیاه هستند، زیبائی آن ها مثل عمر گل ناپایدار است.

⁷草必枯乾，花必凋謝；因為耶和華的氣吹在上面；真的，這民的確是草！

⁷وقتی خداوند باد را بفرستد، گیاه خشک و گل پژمرده می شود. بلی، انسان همچون گیاه است.

⁸草必枯乾，花必凋謝，唯有我們　神的道永遠長存。”

⁸گیاه خشک و گل پژمرده می شود، اما کلام خدای ما ابدی و جاودانی است.»

⁹　神乃善牧報好信息給錫安的啊！你要登上高山。報好信息給耶路撒冷的啊！你要極力揚聲。要揚聲，不要懼怕！要對猶大的眾城說：“看哪，你們的　神！”

⁹ای سهیون، بر فراز کوه بلند برو. از آنجا مژده بده و ای اورشلیم مژده ات را بدون ترس با تمام قوّت به آواز بلند اعلام کن! به شهرهای یهودا بگو: «خدای تان می آید.»

¹⁰看哪！主耶和華必像大能者臨到，他的膀臂要為他掌權；看哪！他給予人的賞賜在他那裡，他施予人的報應在他面前。

¹⁰ببینید، خداوند متعال می آید و با قدرت بازوی خود حکومت می کند و مردم را مطابق اعمال شان پاداش یا جزا می دهد.

¹¹他必像牧人牧養自己的羊群，像用膀臂聚集羊羔，抱在自己的懷中，慢慢引導乳養小羊的。

¹¹او مثل چوپانی گلۀ خود را می چراند، بره های خود را در آغوش می گیرد و مادرهای شان را با مهربانی هدایت می کند.

¹²　神偉大無比誰曾用掌心量過海水，用手掌測過蒼天呢？誰曾用升斗量過大地的塵土，用秤稱山嶺，用天平稱岡陵呢？

¹²آیا کسی می تواند آب های اوقیانوس را با کف دست خود پیمانه کند یا آسمان را با بِلِست خود اندازه نماید؟ آیا کسی می تواند خاک زمین را در قپان بریزد یا کوهها و تپه ها را در ترازو وزن کند؟

¹³誰曾測度耶和華的靈，或作過他的謀士教導他呢？

¹³آیا کسی می تواند به خداوند بگوید که چه بکند یا مشاور و معلم او باشد؟

¹⁴他與誰商議，誰使他有聰明？誰把正確的路指教他，把知識指教他，又把明智的路教導他呢？

¹⁴آیا خدا از کسی مشورت خواسته است که به او دانش بیاموزد یا راه راستی را بنماید و یا فهم و حکمت را به او تعلیم بدهد؟

¹⁵看哪！萬國都像水桶裡的一滴，又被看作天平上的微塵。看哪！他舉起眾海島，好像微細之物。

¹⁵تمام اقوام جهان پیش خداوند مثل قطرۀ آب در سطل و مانند غبار در ترازو هستند. و جزیره ها را همچون گردِ خاک به هوا بر می دارد.

¹⁶黎巴嫩的樹林不夠當柴燒，其中的走獸也不夠作燔祭。

¹⁶تمام حیوانات لبنان جهت قربانی سوختنی برای خدا کافی نیست و همه جنگلهای لبنان برای هیزم قربانی کفایت نمی کند.

¹⁷萬國在他跟前好像不存在，在他看來，只是烏有和虛空。

¹⁷همۀ مردم جهان پیش او هیچ هستند و ناچیز بشمار می آیند.

¹⁸你們把誰來跟　神相比呢？你們用甚麼形象來與　神並列呢？

¹⁸پس با چه کسی می توان خدا را تشبیه کرد و چگونه او را توصیف نمود؟

¹⁹至於偶像，是匠人鑄造的，鑄匠用金子把它包裹，用銀子為它做銀鍊。

¹⁹آیا می توان او را با یک بت مقایسه کرد؟ با بتی که ساختۀ دست بشر و زرگر آنرا با طلا پوشانیده و زنجیر نقره ای به گردنش آویخته است؟

²⁰貧窮獻不起這供物的，就揀選不朽壞的樹木，為自己尋找巧匠，立起不會動搖的偶像。

²⁰شخصی برای ساختن بت درختی را انتخاب می کند که چوب آن با دوام باشد و آنرا به دست صنعتگر ماهری می دهد تا از آن، یک بت ثابت و محکم برایش بسازد، اما هیچ چیزی بغیر از خدا ثابت و پا برجا نیست.

²¹你們不曾知道嗎？你們不曾聽見嗎？不是從起初就已經告訴過你們嗎？自從大地的根基立了以來，你們還不曾明白嗎？

²¹آیا به شما معلوم نیست و نشنیده اید و از ابتدا کسی به شما خبر نداده است و نفهمیده اید که دنیا چطور بوجود آمده است؟

²²　神坐在大地的圓穹之上，地上的居民好像蚱蜢，他鋪張諸天如鋪張幔子，展開眾天像展開可以居住的帳棚。

²²خدا بر فراز کرۀ زمین نشسته است و ساکنین آن در نظر او مثل ملخ هستند. او آسمان ها را مانند پرده ای پهن می کند و از آن ها برای سکونت خود خیمه می سازد.

²³他使諸侯都歸於無有，使地上的審判官成為虛空。

²³رهبران مقتدر را از هستی ساقط می کند و حکمفرمایان روی زمین را از بین می برد

²⁴他們才剛剛栽上，剛剛種上，他們的樹頭剛剛在地裡扎根，他一吹在其上，他們就枯乾了，旋風把他們像碎秸一樣吹去。

²⁴آن ها تازه کاشته شده و هنوز ریشه ندوانیده اند که خدا بر آن ها می دمد و آن ها را پژمرده می سازد و مانند کاه در برابر باد پراگنده می شوند.

²⁵那聖者說：“你們把誰來跟我相比，使他與我相等呢？”

²⁵خدای مقدس می فرماید: «پس مرا با چه کسی مقایسه می کنید؟ چه کسی می تواند با من برابری نماید؟»

²⁶你們向天舉目吧！看是誰創造了這些萬象？是誰按著數目把萬象領出來，一一指名呼喚？因他的大能大力，連一個也不缺少。

²⁶به آسمان نگاه کنید. این ستارگانی را که می بینید چه کسی بوجود آورده است؟ کیست که تعداد آن ها را بشمارد و همه را بنام بشناسد؟ خدا با قدرت عظیم و نیروی عجیب خود نمی گذارد که هیچکدام آن ها گم شود.

²⁷勉勵人民信靠　神雅各啊！你為甚麼這樣說；以色列啊！你為甚麼埋怨說：“我的道路向耶和華隱藏，我的案件被我的　神忽略了”？

²⁷پس ای یعقوب چرا فکر می کنی و ای اسرائیل، چرا می گوئی: «خدا از رنجهای من بی خبر است و به حق من توجهی ندارد؟»

²⁸你不知道嗎？你沒有聽過嗎？永在的　神、耶和華、地極的創造主既不疲乏，也不困倦；他的知識無法測度。

²⁸آیا ندانسته و نشنیده اید که خداوند، خدای ابدی و آفرینندۀ تمام عالم است. او هرگز درمانده و خسته نمی شود و هیچ کسی نمی تواند به عمق افکار او پی برد.

²⁹疲乏的，他賜氣力，無力的，他加力量。

²⁹او به ضعیفان نیرو می بخشد و به مردم ناتوان قدرت عطا می کند.

³⁰就是年輕人也會疲乏困倦，強壯的人也會全然跌倒。

³⁰حتی جوانان هم خسته می شوند و دلاوران از پا می افتند،اما آنهای که منتظر خداوند می باشند، نیروی تازه خواهند یافت. آن ها مانند عقاب بال می گشایند. می دوند و خسته نمی شوند، راه می روند و از پا نمی افتند.

³¹但那些仰望耶和華的人，必重新得力；他們必像鷹一樣展翅上騰；他們奔跑，也不困倦，他們行走，也不疲乏。

³¹اما آنهای که منتظر خداوند می باشند، نیروی تازه خواهند یافت. آن ها مانند عقاب بال می گشایند. می دوند و خسته نمی شوند، راه می روند و از پا نمی افتند.