¹呼召以色列和猶大悔改“以色列啊！你要是回轉，就當回轉歸向我。”這是耶和華的宣告。“如果你從我面前除掉你可憎的偶像，不到處浪蕩；

¹خداوند می فرماید: «ای اسرائیل، اگر بسوی من بازگردی و به من رو آوری، اگر از بت پرستی دست برداری و به من وفادار بمانی

²如果你憑真理、公正、公義，指著永活的耶和華起誓；列國就必因耶和華蒙福，也必以他為榮。”

²و از روی راستی و صداقت و درستی بنام من قسم بخوری، آنگاه اقوام دیگر، بپاس خاطر تو از من برکت می بینند و به من افتخار می کنند.»

³耶和華對猶大和耶路撒冷的人這樣說：“你們要為自己開墾未經耕耘之地，卻不要撒種在荊棘中！

³خداوند به مردم یهودا و اهالی اورشلیم چنین می فرماید: «زمین تان را قلبه کنید و در بین خارها چیزی نکارید.

⁴猶大人和耶路撒冷的居民哪！你們要為了耶和華的緣故自行割禮，除去心裡的污穢；不然，我的忿怒必因你們的惡行，如火一般發出來，無人能熄滅！”

⁴به پیمانی که با شما بسته ام وفادار بمانید و دل تان را از هرگونه آلودگی پاک سازید، ورنه، ای مردم یهودا و اهالی اورشلیم، آتش خشم من شما را بخاطر اعمال زشت تان می سوزاند و کسی نمی تواند آن را خاموش کند.»

⁵“你們應當在猶大宣告，在耶路撒冷傳揚，說：‘要在境內吹號。’高聲呼叫，說：‘你們要集合起來，我們要進到堅固的城裡去！’

⁵در سراسر سرزمین یهودا و اورشلیم اعلام کنید و با صدای بلند فریاد برآورده بگوئید: «همه یکجا شوید و به شهرهای مستحکم و مأمون پناه ببرید!»

⁶要向錫安豎起旗號，趕快逃命，不可停留，因為我必使災禍與嚴重的毀滅，從北方而來。”

⁶راه سهیون را با علامتی مشخص سازید و بدون تأخیر به آنجا فرار کنید، زیرا من بلا و ویرانی مدهشی را از سمت شمال بر شما می آورم.

⁷獅子從牠的密林中上來了，毀壞列國的已經動身，從他的本處出發，為要使你的地荒涼，使你的城市破毀，無人居住。

⁷دشمن مهلک اقوام مثل شیری از بیشۀ خود بیرون آمده بسوی سرزمین شما می آید. تا کشور تان را ویران و شهرهای تان را خراب و خالی از سکنه سازد.

⁸因此，你們應當披上麻布，痛哭哀號，因為耶和華的烈怒，還沒有離開我們。

⁸بنابران لباس ماتم بپوشید و گریه و ماتم کنید، زیرا خداوند از شدت خشم خود نکاسته است.

⁹“到那日，君王和首領的勇氣消失，祭司也要驚惶，先知都必詫異。”這是耶和華的宣告。

⁹خداوند می فرماید: «در آن روز پادشاهان و بزرگان جرأت خود را از دست می دهند و کاهنان متعجب و انبیاء پریشان می شوند.»

¹⁰於是我說：“噢！主耶和華啊！你真的欺騙了這人民，也欺騙了耶路撒冷，說：‘你們必平安無事’，其實刀劍已經架在頸項上了！”

¹⁰من گفتم: «ای خداوند، خدای من، تو مردم اورشلیم را فریب دادی، زیرا تو به آن ها گفتی که صلح و آرامش می بینند، درحالیکه اکنون شمشیر بر گلوی شان قرار گرفته است!»

¹¹到那時，必有話對這人民和耶路撒冷說：“有一陣熱風從曠野光禿的高岡，颳向我的子民（“我的子民”原文作“我子民的女子”），不是為簸散，也不是為揚淨；

¹¹در آن زمان به این قوم و اورشلیم گفته خواهد شد که باد سوزانی از بلندی های بیابان بر آن ها خواهد وزید، نه برای باد کردن خرمن و یا پاک کردن آن.

¹²這過強的風要為我颳來，我就要向他們宣告我的判詞。”

¹²خداوند با فرستادن این باد شدید محکومیت قوم برگزیدۀ خود را اعلام می کند.

¹³看哪！我必如密雲湧聚，他的戰車如旋風，他的馬比鷹還快。我們有禍了，我們滅亡了！

¹³ببین، دشمن مانند ابر به اینسو می آید. عراده هایش مثل گِردباد و اسپهایش سریعتر از عقاب هستند. وای بحال ما که برباد شدیم.

¹⁴耶路撒冷啊！洗淨你心中的邪惡，使你可以得救！你心存惡念，要到幾時呢？

¹⁴ای اورشلیم، دلت را از آلودگی گناه پاک ساز تا نجات یابی. تا چه وقت افکار فاسد را در دلت نگاه می داری؟

¹⁵因為有聲音從但宣告，從以法蓮山傳出災禍的警報。

¹⁵صدائی از سرزمین دان و کوهستان افرایم خبر بدی را اعلام می کند.

¹⁶“要向列國提說，向耶路撒冷宣揚：‘圍攻的人從遠地而來，向猶大的各城鎮大聲吶喊。

¹⁶به اقوام جهان هُشدار بدهید و به اورشلیم بگوئید که دشمنان از سرزمین دور می آیند و علیه شهرهای یهودا اعلان جنگ می دهند.

¹⁷他們四面包圍耶路撒冷，好像看守田地的人一樣，因為耶路撒冷背叛了我。’”這是耶和華的宣告。

¹⁷مثل دیده بانان که از مزرعه مراقبت می کنند، دشمنان هم اورشلیم را محاصره می نمایند، زیرا اهالی آن شهر برضد من تمرد کرده اند. خداوند چنین فرموده است.

¹⁸“你這一切災禍是你的所作所為作成的，這就是你的惡果，實在是苦，直透心底。”

¹⁸ای یهودا، اعمال و رفتارت این بلاها را بر سرت می آورد. عاقبت تو نابودی است و مجازاتت آنچنان تلخ است که شمشیر آن به قلبت رسیده است.

¹⁹先知為　神的子民悲哀我的肺腑，我的肺腑啊！我絞痛欲絕。我的心哪！我的心在我裡面顫抖，我不能緘默不語。我的靈啊！我聽見了號角的聲音，也聽見了戰爭的吶喊。

¹⁹غم و غصۀ زیاد دارم. از درد بخود می پیچم و قلبم آشفته و پریشان است. دیگر نمی توانم خاموش بمانم، زیرا غریو و زنگِ خطرِ جنگ بگوشم می رسد.

²⁰毀滅的消息頻傳，因為全國盡都毀壞，我的帳棚忽然毀壞，我的幔子轉瞬破裂。

²⁰مصیبت پی در پی می رسد تا سرزمین ما را بکلی ویران کند. خیمه ها ناگهان تاراج می گردند و پرده های شان در یک چشم بهم زدن پاره پاره می شوند.

²¹我看見旗號要到幾時呢？我聽見號角的聲音要到幾時呢？

²¹تا چه وقت باید ناظر این وقایع باشم و آواز و نعرۀ جنگ را بشنوم؟

²²“我的子民愚妄，他們連我都不認識，是無知的兒女，沒有悟性；他們有智慧行惡，卻沒有知識行善。”

²²خداوند می فرماید: «قوم برگزیدۀ من احمق اند و مرا نمی شناسند. آن ها مثل کودکانِ نادان فهم ندارند. در شرارت استاد هستند، اما نمی دانند که چطور خوبی کنند.»

²³我觀看地，地是空虛混沌；我仰視天，天上也全然無光。

²³به زمین نظر انداختم و دیدم که همه جا خالی و ویران است. به آسمان ها نگاه کردم و نور و روشنی را در آن ها ندیدم.

²⁴我觀看大山，它們盡都震動，小山也都搖來搖去。

²⁴به کوهها نظر انداختم، آن ها می لرزیدند و تپه ها همه از جا بیجا می شدند.

²⁵我觀看，毫無人跡；空中的飛鳥也逃掉了。

²⁵به هر طرف نگاه کردم، هیچ کسی را ندیدم. تمام پرندگان فرار کرده بودند.

²⁶我觀看，肥美田園變為荒野；在耶和華面前，就是在他烈怒之下，所有的城市都被拆毀。

²⁶بوستانها را دیدم که به بیابان تبدیل گردیده و همه شهرها از حضور و شدت خشم خداوند با خاک یکسان شده بودند.

²⁷因為耶和華這樣說：“全國都必荒涼，我卻不盡行毀滅。

²⁷خداوند می فرماید: «این سرزمین ویران می شود، اما نه بصورت کلی.

²⁸因此，地要悲哀，天必昏暗。因為我說過，就不後悔；我定了意，決不改變。”

²⁸به سبب امر من زمین ماتمدار می شود و آسمان سیاه و تاریک می گردد. من ارادۀ خود را اعلام کرده و آنرا تغییر نمی دهم و از این تصمیم بر نخواهم گشت.»

²⁹因著騎兵和弓箭手的響聲，各城的人盡都逃跑。他們進入密林，爬上巖穴；各城都被撇下，無人住在其中。

²⁹مردم شهر با شنیدن صدای نزدیک شدن سواران و کمانداران فرار می کنند و به جنگلها و کوهها پناه می برند. شهرها از سکنه خالی شده کسی در آن ها زندگی نمی کند.

³⁰你這被毀壞的啊！你在幹甚麼？即使你穿上朱紅色的服裝，佩戴黃金飾物，用顏料畫大你的眼睛，你自炫漂亮，也是白費的。愛你的人仍然鄙視你，他們都在尋索你的命！

³⁰تو ای غارت شده، چرا لباس فاخر می پوشی، خود را با زیورات طلا می آرائی و چشمانت را سُرمه می کنی؟ تو به عبث خود را زیبا می سازی، زیرا یارانت از تو متنفرند و قصد کشتنت را دارند.ناله ای به گوشم رسید مثل نالۀ زنی که برای اولین بار طفلی بدنیا می آورد. این گریه و نالۀ دختر سهیون است که از نَفَس مانده و دست زاری را دراز کرده می گویند: «وای بحال من که در زیر پای قاتلان خود از حال رفته ام.»

³¹我聽到好像婦人產痛的叫聲，正像生頭胎孩子的婦人疼痛的叫聲，就是錫安居民（“居民”原文作“女子”）的聲音，他們喘著氣，伸開雙手，說：“哎！我有禍了！在那些殺人者跟前，我發昏了！”

³¹ناله ای به گوشم رسید مثل نالۀ زنی که برای اولین بار طفلی بدنیا می آورد. این گریه و نالۀ دختر سهیون است که از نَفَس مانده و دست زاری را دراز کرده می گویند: «وای بحال من که در زیر پای قاتلان خود از حال رفته ام.»