1向耶和華禱告訴苦耶和華啊！求你記念我們所遭遇的！垂顧關注我們的恥辱。
1Rememoru, ho Eternulo, kio farigxis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2我們的產業轉歸外人，我們的房屋歸給異族。
2Nia heredajxo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3我們成為孤兒，沒有父親，我們的母親好像寡婦一樣。
3Ni farigxis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4我們所喝的水要用銀子買，我們的柴也付代價而得。
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5我們被人追趕，頸項帶上重軛；我們疲乏，得不著歇息。
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni lacigxis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6我們臣服埃及和亞述，為要得著糧食充飢。
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satigxi per pano.
7我們的先祖犯了罪，現在他們不在了；我們卻要擔負他們的罪孽。
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8奴僕轄制我們；沒有人救我們脫離他們的手。
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9因為曠野有刀劍的威脅，我們要冒生命的危險才得到糧食。
9Kun dangxero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10我們因飢餓而發燒，我們的皮膚好像火爐一般的熱。
10Nia hauxto varmegigxis kiel forno, Por la kruela malsato.
11婦女在錫安被污辱，處女在猶大的城鎮被強暴。
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12眾領袖被敵人吊起來；長老也不受人尊敬。
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13青年人推磨吃苦；孩童因背木柴而跌倒。
13La junuloj devas porti muelsxtonojn; La knaboj falas sub la lignosxargxoj.
14眾長老不再坐在城門口；青年人不再唱歌作樂。
14La maljunuloj jam ne sidas cxe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15我們心裡不再歡樂；我們的舞蹈變為哀哭。
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformigxis en funebron.
16冠冕從我們的頭上掉下來。我們有禍了；因為我們犯了罪。
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17為了這事，我們心裡愁煩；為了這事，我們的眼睛昏花；
17Pro tio senfortigxis nia koro, Pro tio senlumigxis niaj okuloj:
18因為錫安山荒涼，野狗就在山上到處出沒。
18Pro la monto Cion, ke gxi farigxis dezerta, Ke vulpoj vagas sur gxi.
19祈求復興但耶和華啊，你永遠坐著為王；你的寶座代代長存。
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20你為甚麼永遠忘記我們？為甚麼長久離棄我們？
20Kial Vi forgesis nin kvazaux por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21耶和華啊！除非你真的棄絕我們，你向我們所發的怒氣難收，不然，求你使我們歸向你，好使我們回轉過來；求你更新我們的日子，像古時一樣。
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antauxa.
22
22CXar cxu Vi nin tute forpusxis? Vi tre forte ekkoleris kontraux ni.