1敬畏 神，謹慎許願你到 神的殿，腳步要謹慎；近前聆聽，勝於愚昧人獻祭，因為他們不知道所作的是惡的。（本節在《馬索拉抄本》為4:17）
1(4-17) Berhati-hatilah kalau mau pergi ke Rumah TUHAN. Lebih baik pergi ke situ untuk belajar daripada untuk mempersembahkan kurban, seperti yang dilakukan oleh orang-orang bodoh. Mereka itu tidak dapat membedakan mana yang benar dan mana yang salah.
2在 神面前不可冒失開口，心急發言，因為 神在天上，你在地上，所以你的言語要寡少。（本節在《馬索拉抄本》為5:1）
2(5-1) Berpikirlah sebelum berbicara, dan jangan terlalu cepat berjanji kepada Allah. Dia ada di surga dan engkau ada di bumi, jadi berhematlah dengan kata-katamu.
3掛慮多就令人作夢，言語多就顯出愚昧。
3(5-2) Makin bercemas, makin besar kemungkinan mendapat mimpi buruk. Makin banyak bicara, makin besar kemungkinan mengeluarkan kata-kata bodoh.
4你向 神許了願，就不可遲遲不還，因為他不喜悅愚昧人；所許的願必須償還。
4(5-3) Jadi, kalau engkau berjanji kepada Allah, tepatilah secepat mungkin. Dia tidak suka kepada orang yang berlaku bodoh. Sebab itu, tepatilah janjimu.
5許願不還，不如不許。
5(5-4) Lebih baik tidak membuat janji daripada berjanji tetapi tidak menepatinya.
6不可任你的口把自己陷於罪惡，也不可在使者前面說是許錯了。何必使 神因你的聲音發怒，破壞你手中的工作呢？
6(5-5) Janganlah kata-katamu membuat engkau berdosa, sehingga engkau terpaksa mengatakan kepada imam yang melayani TUHAN, bahwa engkau keliru mengucapkan janji. Untuk apa membuat Allah marah kepadamu sehingga dihancurkan-Nya hasil pekerjaanmu?
7多夢和多話，都是虛空的，你只要敬畏 神。
7(5-6) Sebagaimana banyak mimpi itu tidak ada artinya, begitu juga banyak bicara tidak ada gunanya. Tetapi takutlah kepada TUHAN.
8貪財的一無所得如果你在一省之中，看到窮人遭受欺壓，公正和公義被奪去，也不必因此驚訝，因為高位者之上有較高的照應，在他們之上還有更高的。
8(5-7) Jangan heran jika melihat penguasa menindas orang miskin, merampas hak mereka dan tidak memberi mereka keadilan. Setiap pegawai dilindungi oleh atasannya dan keduanya dilindungi oleh pejabat yang lebih tinggi pangkatnya.
9各人都從土地得著利益，就是君王也得到田地的供應。
9(5-8) Bahkan hidup raja pun bergantung dari hasil panen.
10貪愛銀子的，不因有銀子滿足；貪愛財富的，也不因得利知足。這也是虛空。
10(5-9) Orang yang mata duitan, tidak pernah cukup uangnya; orang yang gila harta, tidak pernah puas dengan laba. Semuanya sia-sia.
11財物增加，吃用的人也增加，物主除了眼看以外，還有甚麼益處呢？
11(5-10) Makin banyak kekayaan seseorang makin banyak orang lain yang harus diberinya makan. Tak ada keuntungan bagi pemiliknya, ia hanya tahu bahwa ia kaya.
12勞力的人無論吃多吃少，都睡得甜；財主的豐足，卻不容他安睡。
12(5-11) Seorang pekerja boleh jadi tidak punya cukup makanan, tapi setidak-tidaknya ia bisa tidur nyenyak. Sebaliknya, seorang kaya hartanya begitu banyak, sehingga ia tak bisa tidur karena cemas.
13我看見日光之下有一令人痛心的憾事，就是財主積聚財富，反受其害。
13(5-12) Kulihat di dunia ini sesuatu yang menyedihkan: Seorang menimbun harta untuk masa kekurangan.
14遭遇禍患，財富就盡失；他即使生了兒子，也沒有甚麼留給他。
14(5-13) Tetapi harta itu hilang karena suatu kemalangan, sehingga tak ada yang dapat diwariskannya kepada anak-anaknya.
15他怎樣從母胎赤身而來，也必怎樣赤身而去；在勞碌中得來的，他的手也帶不走甚麼。
15(5-14) Kita lahir dengan telanjang; begitu juga kita tinggalkan dunia ini, tanpa membawa apa-apa dari segala jerih payah kita.
16他怎樣來，也要怎樣去，這也是令人痛心的憾事；他為風勞碌，有甚麼益處呢？
16(5-15) Itu sungguh menyedihkan! Kita pergi seperti pada waktu kita sekarang datang. Kita berlelah-lelah untuk mengejar angin, dan apa hasilnya?
17他終生在黑暗中吃喝，多有愁煩、疾病與憤怨。
17(5-16) Selama hidup, kita meraba-raba dalam gelap, kita bersusah-susah, cemas, jengkel dan sakit hati.
18能享用財富是 神的恩賜我認為既善又美的，就是人在 神所賜給他一生有限的年日中吃喝，享受他在日光之下勞碌所得的一切，因為這是他的分。
18(5-17) Maka mengertilah aku bahwa yang paling baik bagi kita ialah makan, minum dan menikmati hasil kerja kita selama hidup pendek yang diberikan Allah kepada kita; itulah nasib kita.
19蒙 神賜予財富與資產的人， 神都使他能夠享用，並取自己的分，在勞碌中自得其樂，這是 神的恩賜。
19(5-18) Jika seorang menerima kekayaan dan harta benda dari Allah, dan ia diizinkan menikmati kekayaan itu, haruslah ia merasa bersyukur dan menikmati segala hasil kerjanya. Itu adalah juga pemberian Allah.
20他不多思念自己一生的年日，因為 神使喜樂充滿他的心。
20(15-19) Allah memenuhi hati orang itu dengan kegembiraan, maka ia tidak cemas memikirkan tentang pendeknya hidup ini.