¹世人必受苦難“你只管呼籲吧，有誰回答你？在眾聖者之中你轉向哪一位？

¹Berserulah, hai Ayub, adakah jawaban? Malaikat mana yang kaumintai bantuan?

²煩惱殺死愚昧人，激情害死愚蒙人。

²Hanyalah orang yang bodoh saja yang mati sebab sakit hatinya.

³我看見愚昧人扎下了根，但咒詛忽然臨到他的居所。

³Pernah kulihat orang bodoh; hidupnya tampak amat kokoh. Tetapi tiba-tiba saja kukutuki tempat tinggalnya.

⁴他的兒女遠離安穩之處，在城門口被欺壓卻沒有人援救。

⁴Maka anak-anaknya tak pernah mendapat perlindungan; tak ada yang mau membela mereka di pengadilan.

⁵飢餓的人吃盡他的莊稼，連在荊棘裡的也搶去；渴求的人吞盡他的財富。

⁵Apa yang dituai mereka di ladangnya, habis dimakan orang yang kosong perutnya. Bahkan gandum yang di tengah belukar, habis dilalap orang yang lapar. Milik dan kekayaan mereka menjadi incaran orang yang haus harta.

⁶患難不從土中生出來，勞碌不由地裡長出來；

⁶Bukan dari bumi kejahatan muncul; bukan dari tanah kesusahan timbul.

⁷原來人為勞碌而生，如同火花向上飛揚。

⁷Bukan! Melainkan manusia sendirilah yang mendatangkan celaka atas dirinya, seperti percikan bunga api timbul dari apinya sendiri.

⁸人的指望在乎　神至於我，我必尋求　神，向他陳明我的案件。

⁸Kalau aku dalam keadaanmu, pada Allah aku akan berseru. Kepada-Nya aku akan mengadu, serta menyerahkan perkaraku.

⁹他所作的大事無法測度，所行的奇事不可勝數。

⁹Karya-karya Allah luar biasa; tidak sanggup kita memahaminya. Mujizat-mujizat yang dibuat-Nya, tak terbilang dan tiada habisnya.

¹⁰降雨在地上，遣水到田裡，

¹⁰Ia menurunkan hujan ke atas bumi, hingga ladang dan padang basah tersirami.

¹¹把低微的安置在高位，把哀慟的高舉於安穩之處；

¹¹Dialah Allah yang meninggikan orang rendah, dan membahagiakan orang yang susah.

¹²又挫敗狡猾人的計謀，使他們的手所作的無法成全；

¹²Digagalkan-Nya rencana orang licik, dijebak dan ditangkap-Nya orang cerdik, sehingga semua usaha mereka tak jadi, dan mereka tertipu oleh akalnya sendiri.

¹³他使有智慧的人中了自己的詭計，使奸詐人的謀算快快失敗。

¹³(5:12)

¹⁴他們白天遇見黑暗，中午摸索如在夜間。

¹⁴Pada siang hari mereka tertimpa kelam, meraba-raba seperti di waktu malam.

¹⁵他拯救窮乏人脫離他們口中的刀劍，脫離強暴人的手；

¹⁵Tetapi Allah menyelamatkan: orang miskin dari kematian, orang rendah dari penindasan.

¹⁶這樣，貧窮人有指望，不義的人卻閉口無言。

¹⁶Kini ada harapan pula bagi orang yang tidak punya. Dan orang jahat diam seribu bahasa, karena Allah telah membungkam mulutnya.

¹⁷受主懲治的人是有福的　神所責備的人是有福的，所以你不要輕看全能者的管教。

¹⁷Mujurlah engkau bila Allah menegurmu! Jangan kecewa bila Ia mencelamu.

¹⁸因為他打傷，又纏裹；他擊傷，又親手醫治。

¹⁸Sebab Allah yang menyakiti, Ia pula yang mengobati. Dan tangan-Nya yang memukuli, juga memulihkan kembali.

¹⁹你六次遭遇患難，他都救拔你，就算第七次，災禍也傷不了你。

¹⁹Jikalau bahaya mengancam, selalu engkau diselamatkan.

²⁰在饑荒中，他必救你脫離死亡；在戰爭中，他必救你脫離刀劍的權勢。

²⁰Apabila paceklik mencekam, kau tak akan mati kelaparan. Jika perang mengganas seram, kau aman dari kematian.

²¹你必不受人口舌之害，災殃臨到，也不害怕。

²¹Kau dijaga dari fitnah dan hasut; kauhadapi musibah tanpa takut.

²²對災殃和饑饉，一笑置之，地上的野獸你也不害怕。

²²Bila kekejaman dan kelaparan melanda, kau akan tabah dan bahkan tertawa. Kau tidak merasa takut atau cemas, menghadapi binatang buas yang ganas.

²³你必與田間的石頭立約，田間的野獸必與你和平相處。

²³Ladang yang kaubajak tak akan berbatu; binatang yang liar tak akan menyerangmu.

²⁴你必曉得你的帳棚平安無事；你查看莊舍，也一無缺失。

²⁴Kau akan aman tinggal di kemahmu; dan jika kauperiksa domba-dombamu, semuanya selamat, tak kurang suatu.

²⁵你必曉得你的後裔眾多，子孫像地上的青草那樣茂盛。

²⁵Anak cucumu tidak akan terbilang, mereka sebanyak rumput di padang.

²⁶你必全壽才歸到墳墓去，如同禾捆到時就收起來。

²⁶Bagai gandum masak, dituai pada waktunya, engkau pun akan hidup segar sampai masa tua.

²⁷這道我們已經查明實在是這樣，你當聆聽，也當明白。”

²⁷Ayub, semuanya itu telah kami periksa. Perkataan itu benar, jadi terimalah saja."