1安息日的主(太12:1~8;可2:23~28)有一個安息日,耶穌從麥田經過,他的門徒摘了麥穗,用手搓著吃。
1Huan, hichi ahi a, Khawlni khatin buh lei khawngah a pai suaka, a nungjuiten buh vuite a khiak ua, a khutpek un a nuai siang ua, a ne ua.
2有幾個法利賽人說:“你們為甚麼作安息日不可作的事呢?”
2Huan, Pharisai kuate hiamin, Bangdia Khawlnia hih sianglou hih na hi ua? a chi ua.
3耶穌回答:“大衛和跟他在一起的人,在飢餓的時候所作的,你們沒有念過嗎?
3Huan, Jesun a dawnga, David a gilkial laia a lawmte toh a thil hih uh huai bangte leng na sim kei ua hia?
4他不是進了 神的殿,吃了陳設餅,也給跟他在一起的人吃嗎?這餅除了祭司以外,別的人是不可以吃的。”
4Huchia Pathian ina a luta, siampute loungalin a nek siang louh tanghou koih a laka, a lawmte kianga a piak sam thu, a chi a.
5他又對他們說:“人子是安息日的主。”
5Huan, amahmahin, a kiang uah, Mihing Tapa jaw Khawlni Toupa ahi, a chi hi.
6治好手枯的人(太12:9~14;可3:1~6)另一個安息日,耶穌進入會堂教導人,在那裡有一個人,右手枯乾,
6Huan, hichi ahi a, Khawlni dangin kikhopna in ah a luta, thu a hilha; huan, huai ah mi khat khut taklam jaw a na oma.
7經學家和法利賽人要看他會不會在安息日治病,好找把柄控告他。
7Huan, laigelhmite leh Pharisaiten a hekna ding a muh theihna ding un, Khawlniin hihdam dingin a kisa hia kisa lou a simet ua.
8耶穌知道他們的意念,就對那一隻手枯乾了的人說:“起來,站在當中!”那人就起來站著。
8Himahleh, aman, a lungsim uh a theia, khutjaw kiang ah, Thou inla, a laiah ding khia in, a chi a. Huan a thou a, a ding khetaa.
9耶穌對他們說:“我問你們:在安息日哪一樣是可以作的呢:作好事還是壞事?救命還是害命?”
9Huan, Jesun a kiang uah, Khawlniin hihhoih a sianga, hih siat? hotdam a sianga, hihlup? ka hondong ahi, a chi a.
10他環視周圍所有的人,就對那人說:“伸出你的手來!”他把手一伸,手就復原了。
10Huan, a vek un a en velvela, a kiangah, Na khut zan khia in, a chi a. Huan, a zan khiaa, a khut tuh a damta.
11他們卻大怒,彼此商議怎樣對付耶穌。
11Huchiin a heh lo mahmah ua, Jesu tunga hihdingdan a kihouta uh.
12選立十二使徒(太10:2~4;可3:16~19。參徒1:13)在那些日子,有一次耶穌出去到山上禱告,整夜禱告 神。
12Huan, hichi ahi a, huailaiin, a pawta, thum dingin tang ah a kuana, Pathian kiangah jan khuain a thum a.
13天亮以後,他把門徒叫來,從他們中間挑選了十二個人,稱他們為使徒,
13Huan, khovak takin a nungjuite a sama; a lak uah nih a tela, a min uh leng sawltak a sa hi:
14就是西門(又給他起名叫彼得),和他弟弟安得烈,以及雅各、約翰、腓力、巴多羅邁、
14Huaite tuh Simon Peter a chih leh a unaupa Andru, Jakob leh Johan, Philip leh Bartholomai,
15馬太、多馬、亞勒腓的兒子雅各、稱為激進派的西門、
15Matthai leh Thoma, Alphai tapa Jakob,
16雅各的兒子猶大,和出賣主的加略人猶大。
16Simon, Zelot kichi leh Jakob tapa Juda leh a mansakpa Juda Iskariot ahi uh.
17論福論禍(太5:1~12)耶穌和他們下了山,站在平地上,有一大群門徒同他在一起,又有一大批從猶太全地、耶路撒冷和推羅、西頓海邊來的人。
17Huan, amau toh a pai khia a, mun jangah a dinga, a nungjuite mipite toh, Judia gam tengteng akipan leh, Jerusalem khua akipan leh, Tura leh Sidon kho lama tuipi gei akipan mipi tampitak a thu ngai nuam leh a damlouhnate uh hihdam utin a hongpai ua;
18他們要聽他講道,也要他們的疾病得醫好。還有一些被污靈纏擾的也痊愈了。
18Huchiin, dawi nin bawlgawpte leng damsakin omta uh.
19群眾都設法摸他,因為有能力從他身上出來,治好眾人。
19Huan, a kianga kipan thilhihtheihna pawtkhiaa, mi chih a hidam jel jiakin mipi tengtengin amah khoih a tum ua.
20耶穌抬頭看著門徒,說:“貧窮的人有福了,因為 神的國是你們的。
20Huan, a dak khia a, a nungjuite enin a gena: Nou gentheite aw, na hampha uhi; Pathian gam noua ahi ngala.
21飢餓的人有福了,因為你們要得飽足。哀哭的人有福了,因為你們將要喜樂。
21Nou tua gilkialte aw, na hampha uhi, tai ding na hi ngal ua. Nou tua kapte aw, na hampha uhi, nui ding na hi ngal ua.
22世人為人子的緣故憎恨你們、排斥你們、辱罵你們,棄絕你們的名好像棄絕惡物,你們就有福了。
22Mihing Tapa jiaka miten a honhuat ua, honpampaih ua, hontai ua, na min uh a hoih kei chia a honpaih mang chiang un, na hampha ding uh.
23那時你們應該歡喜跳躍,因為你們在天上的賞賜是大的,他們的祖先對待先知也是這樣。
23Huai niin kipak unla, nuamin tawm un, ngai un, van ah na kipahman uh a om kikeih ngal a; huchi bangmahin a pipute un jawlneite tungah a hih uhi.
24“然而你們富有的人有禍了,因為你們已經得了你們的安慰。
24A hihhangin, nou mi haute aw, na tung uh a gik e; na khamuanna uh na mu khinta ngal ua:
25你們飽足的人有禍了,因為你們將要飢餓。你們喜樂的人有禍了,因為你們將要痛哭。
25Nou tua vahte aw, na tung uh a gik e; na gil uh hongkial ding ahi ngal a. Nou tua nuite aw; na tung uh a gik e; lungkhama kap ding na hi ngal ua;
26人都說你們好的時候,你們就有禍了,因為你們的祖先對待假先知也是這樣。
26Mi tengtengin a honphat chiang un na tung uh a gik ding hi; huchimahbangin a pipute un jawlnei takloute tungah a hih uhi.
27當愛仇敵(太5:39~42)“只是我告訴你們聽道的人:當愛你們的仇敵,善待恨你們的人。
27Ka thu ngaikhete aw, konhilh ahi, Na melmate uh it unla, a honhote a hoihna ding uh hih un,
28咒詛你們的,要為他們祝福,凌辱你們的,要為他們禱告。
28Hamsia honlohte vualjawl unla, a honsimmohte thum sak un.
29有人打你一邊的臉,把另一邊也轉給他打;有人拿你的外衣,連內衣也讓他拿去。
29Biang langkhata honbengpa tuh a lehlam leng dohin; huan, na puan honlaksakpa kiangah na puannak leng it ken.
30向你求的,就給他;有人拿去你的東西,不用再要回來。
30A honngen peuh kiangah pia un; huan, na van honlaksakpa kiangah ngen nawn ken.
31你們願意人怎樣待你們,你們就應當怎樣待人。
31Huan, min na tung ua a hih uh na deih ding bang jel un mi tungah leng hih sam un.
32如果單愛那些愛你們的人,那有甚麼好處呢?罪人也愛那些愛他們的人。
32Huan, a honitte kia na it un, pahtak bang na loh ding ua? mikhialten leng amau itte a it sam ve ua oi.
33如果只善待那些善待你們的人,那有甚麼好處呢?罪人也會這樣行。
33Huan, na tung ua hoihte tung kiaa na hoih un, pahtak bang na loh ding ua? mikhialten leng huchibangmahin a hih jel ve ua oi.
34如果借給人,又指望向人收回,那有甚麼好處呢?罪人也借給罪人,要如數收回。
34Huan, muh nawn lametnate kiang kiaa thil na leitawi sak un, pahtak bang na loh ding ua? mikhialten leng a ngeingei mu nawn dingin mikhialte kiangah a leitawisak sam ngal ua.
35你們要愛仇敵,善待他們;借出去,不要指望償還;這樣你們的賞賜就大了,你們也必作至高者的兒子,因為 神自己也寬待忘恩的和惡人。
35A hihhangin na melmate uh it unla, a hoihna ding un hih unla, leitawi sak un, lunglel het lou in; huchiin na kipah man uh a tam dia, Tungnungpen tate na hi ding uh; aman mi kipahnadantheiloute leh migiloute a hehpih naknak hi.
36你們要仁慈像你們的父仁慈一樣。
36Na Pa un mi a hehpih bangin mi hehpih sam un.
37不可判斷(太7:1~5)“你們不要判斷人,就必不受判斷;不要定人的罪,就必不被定罪;要饒恕人,就必蒙饒恕;
37Hawmsak kei un, huchiin hawmsakin na om kei ding uh; kuamah siamlouin sep dah un, huchiin siamlouhin na om kei ding uh; ngaidam un, huchiin ngaihdamin na om ding uh;
38要給人,就必有給你們的;並且要用十足的升斗,連按帶搖,上尖下流地倒在你們懷裡;因為你們用甚麼升斗量給人,就必用甚麼升斗量給你們。”
38Pia un, huchiin, piakin na om ding uh, hoihtaka teha, hen gaka, sin gaka, let nawinawiin na angsung uah piakin na om ding uh. Noumau tehna ngei maha tehsaka piak hi ding na hi ngal ua, a chi a.
39耶穌又用比喻對他們說:“瞎子怎能給瞎子領路呢?兩個人不都要掉在坑裡嗎?
39Huan, a kiang uah, gentehnain a gen a, Mittawin mittaw mah a pi thei diam? a nih un kokhuk ah a ke khawm kei ding ua hia?
40學生不能勝過老師,所有學成的,不過和老師一樣。
40Nungjui tuh a heutupa tungah a om kei; himahleh mi chih a siamkim chiang un a heutupa bangin a om ding uh.
41為甚麼看得見你弟兄眼中的木屑,卻想不到自己眼中的梁木呢?
41Huan, bangdia, na mita singtum om limsak loua, na unau mita ninneng neuchik om mu na hia?
42你不看見自己眼中的梁木,怎能對你弟兄說:‘弟兄,容我除去你眼中的木屑’呢?偽君子啊!先去掉自己眼中的梁木,才能看得清楚,好去掉弟兄眼中的木屑。
42Nangmah mita singtum om mu lou piin, na unau kianga, Unau, na mita ninneng neuchik om honla khesak ve, bangchia chi thei na hia? Mi lepchiah: na mit apat singtum la khe masa in, huchiin na unau mita ninneng neuchik lak khiak ding tuh chiantakin na mu thei ding.
43壞樹不能結好果子(太7:16~20,12:33~35)“因為好樹不能結壞果子,壞樹不能結好果子。
43Sing hoih himhim gah siaa gah a om ngei kei; sing sia lah gah hoiha gah a om ngei sam kei.
44憑著果子就可以認出樹來。人不能從荊棘上採無花果,也不能從蒺藜裡摘葡萄。
44Sing chih amau gah chiatah a kithei hi. Min khau lingnei kungah theipi a lou ngei kei uh, lingnok lakah grep gah a loungei sam kei uh.
45良善的人從心中所存的良善發出良善,邪惡的人從心中所存的邪惡發出邪惡;因為心中所充滿的,口裡就說出來。
45Mi hoihin a lungtang gou bawm hoih akipan thil hoihte a honla khe jela; mi gilouin a lungtang gou bawm sia akipan thil hoihloute a honla khe jel hi; a lungtanga dim val tuh a kamin a gen jel ngala.
46聽道要行道(太7:24~27)“你們為甚麼稱呼我‘主啊!主啊!’卻不遵行我的吩咐呢?
46Huan, nou bang dinga, ka gente hih loupi a, Toupa, Toupa, honchi nahi ua?
47每一個到我跟前,聽我的話並且去行的,我要指示你們他像甚麼人。
47Mi chih ka kianga honga, ka thu jaa mang peuhmah kua bang ahi ua, ka honen sak ding:
48他像一個人建造房屋,挖深了地,把根基建在磐石上。大水氾濫的時候,急流沖擊那房屋,不能使它動搖,因為它建造得好。
48In lammi, thukpia tou a, suangpi tou a, suangpi tunga suangphum lemmi bang ahi uh; huan, tui a hongkhanin, tui khauhin huai in tuha khoh a, a hihling theikeia, hoihtaka lam a hih jiakin.A hihhangin, jaa mang lou tuh, suangphum lou a, leitung maimaha in lammi ahi; huan, tui khauhin huai tuh a khoh a, a chim paha; huai in siatna tuh thupi tak ahi, a chi a.
49但那聽見而不遵行的,就像人在地上建屋,沒有根基,急流一沖,就立刻倒塌,毀壞得很厲害。”
49A hihhangin, jaa mang lou tuh, suangphum lou a, leitung maimaha in lammi ahi; huan, tui khauhin huai tuh a khoh a, a chim paha; huai in siatna tuh thupi tak ahi, a chi a.