1約伯的反駁約伯回答說：
1Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
2“你們要細聽我的言語，這就算是你們給我的安慰。
2Pakinggan ninyong mainam ang aking pananalita; at ito'y maging inyong mga kaaliwan.
3請原諒我，我又要說話了，說完以後，就任憑你們嘲笑吧！
3Pagdalitaan ninyo ako, at ako nama'y magsasalita, at pagkatapos na ako'y makapagsalita, ay manuya kayo.
4我豈是抱怨的人呢？我的心為甚麼不能忍耐呢？
4Tungkol sa akin, ay sa tao ba ang aking daing? At bakit hindi ako maiinip?
5你們注視我，驚訝吧，用手掩口吧。
5Tandaan ninyo ako, at matigilan kayo. At ilagay ninyo ang inyong kamay sa inyong bibig,
6我每逢想起，就驚惶，渾身戰抖。
6Pagka aking naaalaala nga ay nababagabag ako, at kikilabutan ang humahawak sa aking laman.
7惡人反得福樂惡人為甚麼總可以存活，活到老，而且財勢強大？
7Bakit nabubuhay ang masama, nagiging matanda, oo, nagiging malakas ba sa kapangyarihan?
8他們的後裔在他們面前堅定，他們眼見自己的子孫在他們周圍立定。
8Ang kanilang binhi ay natatatag nakasama nila sa kanilang paningin, at ang kanilang mga suwi ay nasa harap ng kanilang mga mata.
9他們的家宅平安無懼， 神的刑杖也不加在他們身上。
9Ang kanilang mga bahay ay tiwasay na walang takot, kahit ang pamalo man ng Dios ay wala sa kanila.
10他們的公牛交配而不落種，他們的母牛下犢而不掉胎，
10Ang kanilang baka ay naglilihi, at hindi nababaog; ang kanilang baka ay nanganganak, at hindi napapahamak ang kaniyang guya.
11他們叫小孩子出去多如羊群，他們的年輕人四處跳躍；
11Kaniyang inilabas ang kanilang mga bata na gaya ng kawan, at ang kanilang mga anak ay nangagsasayawan,
12他們跟著琴鼓高歌，又因著簫的聲音歡樂。
12Sila'y nangagaawitan na katugma ng pandereta at alpa, at nangagkakatuwa sa tunog ng plauta.
13他們幸福度過他們的日子，一剎那間下陰間，毫無病痛。
13Kanilang ginugugol ang kanilang mga kaarawan sa kaginhawahan, at sa isang sandali ay nagsisilusong sila sa Sheol.
14然而他們對 神說：‘離開我們吧，我們不願意曉得你的道路。
14At sinasabi nila sa Dios: Lumayo ka sa amin; sapagka't hindi namin ninanasa ang pagkaalam ng inyong mga lakad.
15全能者是誰，竟要我們服事他呢？我們若向他懇求，有甚麼益處呢？’
15Ano ang Makapangyarihan sa lahat na siya'y paglilingkuran namin? At anong pakinabang magkakaroon kami, kung kami ay magsidalangin sa kaniya?
16他們的福樂豈不是掌握在他們的手中？惡人的謀算離我很遠。
16Narito, ang kanilang kaginhawahan ay wala sa kanilang kamay: ang payo ng masama ay malayo sa akin.
17惡人的燈何嘗熄滅？災難何嘗臨到他們身上？神何嘗在忿怒中把痛苦分給他們！
17Gaano kadalas pinapatay ang ilawan ng masama? Na ang kanilang kapahamakan ay dumarating ba sa kanila? Na nagbabahagi ba ang Dios ng mga kapanglawan sa kaniyang galit?
18他們何嘗像風前的乾草，何嘗像暴風颳去的糠秕？
18Na sila'y gaya ng dayami sa harap ng hangin, at gaya ng ipa na tinatangay ng bagyo?
19你們說：‘ 神為惡人的兒女積蓄罪孽’，我卻說：‘ 神報應他本人，好叫他自己明白。’
19Inyong sinasabi, Inilalapat ng Dios ang kaniyang parusa sa kaniyang mga anak. Gantihin sa kaniyang sarili upang maalaman niya.
20願他親眼看見自己敗落，願他喝全能者的烈怒。
20Makita ng kaniyang mga mata ang kaniyang pagkagiba, at uminom siya ng poot ng Makapangyarihan sa lahat.
21他的歲月既然斷絕，他還會看顧自己身後的家嗎？
21Sapagka't anong kasayahan magkakaroon siya sa kaniyang bahay pagkamatay niya, pagka ang bilang ng kaniyang mga buwan ay nahiwalay sa gitna?
22 神既然審判那些在高位的，誰能把甚麼知識教給他呢？
22May makapagtuturo ba ng kaalaman sa Dios? Dangang kaniyang hinahatulan yaong nangasa mataas.
23有人到死的時候仍然氣力充足，享盡平靜與安逸；
23Isa'y namamatay sa kaniyang lubos na kalakasan, palibhasa't walang bahala at tahimik:
24他的奶桶充滿鮮奶，他的骨髓滋潤。
24Ang kaniyang mga suso ay puno ng gatas, at ang utak ng kaniyang mga buto ay halumigmig.
25有人到死的時候心裡痛苦，一生未嘗美食；
25At ang iba'y namamatay sa paghihirap ng kaluluwa, at kailan man ay hindi nakakalasa ng mabuti.
26他們都一起躺在塵土中，蟲子爬滿他們身上。
26Sila'y nahihigang magkakasama sa alabok, at tinatakpan sila ng uod.
27我知道你們的心思，與你們惡待我的計謀。
27Narito, aking nalalaman ang inyong pagiisip, at ang mga maling haka ng inyong inaakala laban sa akin.
28你們問：‘霸王的房屋在哪裡？惡人住過的帳棚在哪裡？’
28Sapagka't inyong sinasabi, Saan naroon ang bahay ng prinsipe? At saan naroon ang tolda na tinatahanan ng masama?
29你們沒有問問過路的人嗎？不承認他們所提的證據嗎？
29Hindi ba ninyo itinanong sa kanilang nangagdadaan? At hindi ba ninyo nalalaman ang kanilang mga pinagkakakilanlan?
30就是惡人在災難的日子得存留，在 神發怒的時候得逃脫。
30Na ang masamang tao ay natataan sa kaarawan ng kasakunaan? Na sila'y pinapatnubayan sa kaarawan ng kapootan?
31他所行的，有誰敢當面指責他呢？他所作的，有誰能報應他呢？
31Sinong magpapahayag ng kaniyang lakad sa kaniyang mukha? At sinong magbabayad sa kaniya ng kaniyang ginawa?
32然而他被人抬到墳墓裡，並且有人看守他的墓地。
32Gayon ma'y dadalhin siya sa libingan, at magbabantay ang mga tao sa libingan.
33他以谷中的土塊為甘甜，所有的人跟在他後面，走在他前面的不計其數。
33Ang mga bugal ng libis ay mamabutihin niya, at lahat ng tao ay magsisisunod sa kaniya, gaya ng nauna sa kaniya na walang bilang.
34你們的回話既然只存虛假，怎樣徒然安慰我呢？”
34Paano ngang inyong aaliwin ako ng walang kabuluhan, dangang sa inyong mga sagot ang naiiwan lamang ay kabulaanan?