¹述說　神的威榮和作為“我的心因此戰兢，跳離原處。

¹Oo, dahil din dito'y nanginginig ang aking puso, at napapabago sa kaniyang kinaroroonang dako.

²你們當細聽他轟轟的聲音，他口中發出隆隆的雷聲。

²Dinggin ninyo oh dinggin ang hiyaw ng kaniyang tinig, at ang sigaw na lumalabas sa kaniyang bibig.

³他發雷聲響遍天下，也發電光閃到地極。

³Kaniyang ipinadadala sa silong ng buong langit, at ang kidlat niya'y sa mga wakas ng lupa.

⁴接著雷聲霹靂，　神以自己威嚴之聲打雷，人聽到雷聲的時候，　神並沒有留住風霜雨雲。

⁴Sumunod nito'y isang hugong na dumadagundong; siya'y kumukulog ng hugong ng kaniyang karilagan: at hindi tumitigil doon kung naririnig ang kaniyang tinig.

⁵　神以奇妙的方法打雷，他行大事，我們不能了解。

⁵Ang Dios ay kumukulog na kagilagilalas ng kaniyang tinig; dakilang mga bagay ang ginawa niya, na hindi natin matalastas.

⁶他對雪說：‘降在地上’，對大雨暴雨也是這樣。

⁶Sapagka't sinabi niya sa nieve, Lumagpak ka sa lupa; gayon din sa ambon, at sa bugso ng kaniyang malakas na ulan,

⁷他封住各人的手，叫萬人知道他的作為。

⁷Tinatatakan niya ang kamay ng bawa't tao: upang maalaman ng lahat ng mga tao na kaniyang nilalang.

⁸野獸進入洞中，留在穴裡。

⁸Kung gayo'y nagsisipasok ang mga hayop sa mga lungga, at namamalagi sa kanilang mga tahanan.

⁹風暴來自南宮，寒冷出於北方。

⁹Mula sa timog nanggagaling ang bagyo: at ang ginaw ay mula sa hilagaan.

¹⁰　神所呼的氣息結成冰，廣闊無邊的水也凝結；

¹⁰Sa pamamagitan ng hinga ng Dios ay nayayari ang hielo: at ang kaluwangan ng tubig ay naiipit.

¹¹他使密雲滿載水氣，雲彩布散他的電光。

¹¹Oo, kaniyang nilalagyan ang masinsing ulap ng halomigmig; kaniyang pinangangalat ang alapaap ng kaniyang kidlat:

¹²電光照著　神的指引來往旋轉，在地球上行他一切所吩咐的。

¹²At pumipihit sa palibot sa pamamagitan ng kaniyang patnubay, upang kanilang gawin ang anomang iutos niya sa kanila, sa ibabaw ng balat ng sanglibutang natatahanan:

¹³他使電光來臨，是為施行責罰，或為滋潤大地，或為賜予慈愛。

¹³Maging sa saway, o maging sa kaniyang lupain, o maging sa kaawaan ay pinalilitaw niya.

¹⁴約伯啊！你當留心聽這話，要站立思想　神奇妙的事。

¹⁴Dinggin mo ito, Oh Job: Tumigil ka, at bulayin ang kagilagilalas na mga gawa ng Dios.

¹⁵　神怎樣吩咐這些，又怎樣使雲中的電光照耀，你知道嗎？

¹⁵Nalalaman mo ba kung paanong pinararatangan sila ng Dios, at pinasisilang ang kidlat ng kaniyang alapaap?

¹⁶密雲怎樣浮於空中，那知識全備者奇妙的作為，你知道嗎？

¹⁶Nalalaman mo ba ang mga pagtitimbang ng mga alapaap, ang kagilagilalas na mga gawa niya na sakdal sa kaalaman?

¹⁷地因南風而寂靜的時候，你的衣服怎樣熱起來，你知道嗎？

¹⁷Paanong umiinit ang inyong mga suot, pagka tumatahimik ang lupa sa pamamagitan ng hanging timugan?

¹⁸你能與　神同鋪雲天嗎？這雲天堅硬如鑄成的鏡子。

¹⁸Mailalatag mo ba na kasama niya ang langit, na matibay na gaya ng isang salaming binubo?

¹⁹我們因愚昧無知的緣故，不能陳明我們的案件，請你告訴我們應該對他說甚麼話。

¹⁹Ituro mo sa amin kung anong aming sasabihin sa kaniya; sapagka't hindi namin maayos ang aming pananalita dahil sa kadiliman.

²⁰人怎能對他說：‘我要說話’？哪有人自願滅亡呢？

²⁰Sasaysayin ba sa kaniya na ako'y magsasalita? O iisipin ba ng isang tao na siya'y sasakmalin.

²¹人不能看見雲後的強光，唯有經風一吹，天才晴朗。

²¹At ngayo'y hindi nakikita ng mga tao ang makinang na liwanag na nasa mga langit: nguni't ang hangin ay dumadaan, at pinapalis ang mga yaon.

²²金光來自北方，在　神的周圍有可怕的威嚴。

²²Karilagang ginto ay nagmumula sa hilagaan; may taglay ang Dios na kakilakilabot na karilagan.

²³論到全能者，我們無法把他查出；他大有能力與公平，又滿有公義，他必不苦待人。

²³Tungkol sa Makapangyarihan sa lahat, hindi natin mauunawa; siya'y marilag sa kapangyarihan; at sa kahatulan at saganang kaganapan siya'y hindi pipighati.

²⁴因此人人都應該敬畏他；心中自以為有智慧的，他都不看顧。”

²⁴Kinatatakutan nga siya ng mga tao: hindi niya binibigyang pitagan ang sinomang pantas sa puso.