1安慰锡安的话
1Patalinghug kanako, kamo nga nanagsunod sa pagkamatarung, kamo nga nanagpangita kang Jehova: tuman-aw kamo sa bato diin kamo sapsapa, ug sa lungag sa gahong diinkamo kaluta.
2你们要瞻仰你们的祖宗亚伯拉罕，他们也要瞻仰那生你们的撒拉。亚伯拉罕独自一人的时候，我呼召了他，赐福给他，使他有很多子孙。
2Tuman-aw kamo kang Abraham nga inyong amahan, ug kang Sara nga nanganak kaninyo; kay sa usa pa lamang siya gitawag ko siya, ug gipanalanginan ko siya, ug gihimo ko siya nga daghan.
3耶和华必安慰锡安，他要安慰它的一切荒场，使它的旷野像伊甸园一样，使它的荒地像耶和华的园子一般，在其中必有欢喜快乐、感谢和歌声。
3Kay gilipay ni Jehova ang Sion; iya nga gilipay ang tanan niyang mga dapit nga nangagun-ob ug gihimo niya ang iyang kamingawan nga sama sa Eden, ug ang iyang awaaw nga dapit nga sama sa tanaman ni Jehova; kalipay ug kasadya hingpalgan sa sulod niini, ang pagpasalamat, ug ang tingog sa honi.
4我的子民哪！你们要留心听我；我的民族啊！你们要侧耳听我。因为训诲必从我而去；我必坚立我的判词为万民之光。
4Tagda ako, Oh akong katawohan, ug patalinghugi ako Oh akong nasud; kay usa ka Kasugoan mogula gikan kanako ug akong pagatukoron ang akong justicia alang sa usa ka kahayag sa mga katawohan.
5我的公义临近，我的拯救已经发出了，我的膀臂审判万民，众海岛的人都要等候我，并且仰赖我的膀臂。
5Ang akong pagkamatarung haduol, ang akong kaluwasan migula na, ug ang akong mga bukton magahukom sa mga katawohan; ang kapupud-an magahulat kanako, ug sa akong bukton sila magasalig.
6你们要仰观天空，俯视大地；因为诸天必像烟云消散，大地要像衣服渐渐破旧；其上的居民必像蠓虫死亡，但我的拯救却永远长存，我的公义也不会废去。
6Iyahat ang inyong mga mata sa kalangitan, ug sud-onga ang yuta sa ubos; kay ang kalangitan mawagtang nga sama sa aso, ug ang yuta magabok nga sama sa usa ka saput; ug sila nga nanagpuyo sa sulod niini mangamatay sa sama nga pagkaagi: apan ang akong kaluwasan magapadayon sa walay katapusan, ug ang akong pagkamatarung dili pagawagtangon.
7认识公义，把我的训诲存在心里的人民哪！你们要听我的话。你们不要怕人的辱骂，也不要因人的毁谤而惊惶。
7Patalinghug kanako, kamo nga nanagpanghibalo sa pagkamatarung, ang katawohan sa kang kinsang kasingkasing anaa ang akong Kasugoan; ayaw ninyo kahadloki ang pagtamay sa mga tawo, ni mangaluya kamo tungod sa ilang mga pagbiaybiay.
8因为蛀虫必吃他们，像吃衣服一样；虫子必吃他们，像吃羊绒一样。但我的公义永远长存。我的拯救直到万代。
8Kay ang tangkob magakutkot kanila nga sama sa usa ka saput, ug ang ulod mokaon kanila nga sama sa balhibo sa carnero; apan ang akong pagkamatarung magadayon sa walay katapusan, ug ang akong kaluwasan ngadto sa tanang mga kaliwatan.
9耶和华的膀臂啊，醒来吧！醒来吧！穿上能力吧！像古时的日子，像上古的世代一样醒来吧！从前砍碎了拉哈伯，刺透了海龙的，不是你吗？
9Pagmata, pagmata, pagsul-ob sa kusog, Oh bukton ni Jehova; pagmata ingon sa karaan nga mga adlaw, ang mga kaliwatan sa kanhing panahon. Dili ba ikaw mao ang nagtagodtagod kang Rahab, ug ang nagdunggab sa dragon.
10使海，就是大渊的水干涸，使海的深处变为蒙救赎的人经过之路的，不是你吗？
10Dili ba ikaw mao ang nagpamala sa dagat, sa mga tubig sa daku nga kahiladman; nga naghimo sa mga kahiladman sa dagat nga usa ka dalan aron pagaagian sa mga tinubos?
11耶和华所赎的人必归回；他们必欢呼着进入锡安；永远的快乐要临到他们的头上。他们必得着欢喜快乐，忧愁叹息都必逃避。
11Ug ang mga linukat ni Jehova mamalik, ug moabut nga magaawit sa Sion; ug ang malungtaron sa gihapon nga kalipay mahaanha sa ibabaw sa ilang mga ulo: sila makabaton ug kasadya ug kalipay; ug ang kasubo ug ang pagpanghayhay mangalagiw.
12“我，我耶和华是安慰你们的；你是谁，竟怕那会死的人，怕那被造如草的世人呢？
12Ako, bisan ako gayud mao siya nga nagalipay kaninyo; kinsa ba ikaw nga mahadlok man ikaw sa tawo nga mamatay, ug sa anak nga lalake sa tawo nga pagahimoon nga ingon sa balili;
13你忘记了造你的耶和华，就是那展开诸天，奠定大地的根基的；又因那欺压者准备行毁灭的时候所发的烈怒，你就终日不住惧怕呢？其实那欺压者的烈怒在哪里呢？
13Ug nahakalimot kang Jehova nga imong Magbubuhat, nga nagbuklad sa kalangitan: ug nagpahaluna sa mga patukoranan sa yuta; ug nagakahadlok sa kanunay sa tibook nga adlaw tungod sa kabangis sa malupigon, sa magaandam na siya aron sa paglaglag? ug hain na man ang kabangis sa malupigon?
14被掳的快得释放了，他们必不会死，必不会下到阴间里，他们的食物也必不会缺乏。
14Ang hininginlan nga binihag pagabuhian sa madali; ug siya dili mamatay ug manaug ngadto sa gahong, ni magakulang ang iyang tinapay.
15我是耶和华你们的 神，就是那搅动大海，使海中的波浪澎湃的；万军之耶和华是他的名。
15Kay ako mao si Jehova nga imong Dios, nga nagatukaw sa dagat aron ang mga balod niini managngulob: si Jehova sa mga panon mao ang iyang ngalan.
16我把我的话放在你的口里，用我的手影蔽护你，好立定诸天，奠定大地的根基，对锡安说：‘你是我的子民。’”
16Ug ginabutang ko ang akong mga pulong sa imong baba, ug natabonan ko ikaw sa landong sa akong kamot, aron akong mapahamutang ang mga langit, ug mapahaluna ang mga patukoranan sa yuta, ug magaingon sa Sion: Ikaw mao man ang akong katawohan.
17耶路撒冷啊，醒来！醒来！站起来吧！你从耶和华的手中喝了他烈怒的杯，喝尽了那使人摇摇摆摆的爵。
17Pagmata, pagmata, tumindog ka , Oh Jerusalem, nga nakainum gikan sa kamot ni Jehova sa copa sa iyang kaligutgut; ikaw nakainum sa panaksan sa copa sa pagpasapinday, ug nagtiti niini.
18她所生的众子中，没有一个引导她的；她养大的众子中，没有一个扶持她的。
18Walay bisan kinsa nga makagmando kaniya taliwala sa tanan nga mga anak nga lalake nga iyang gipanganak; ni adunay bisan kinsa nga magaagak kaniya sa iyang kamot taliwala sa tanan nga mga anak nga lalake nga iyang gimatuto.
19荒凉与毁灭，饥荒与刀剑，这两样临到你，谁为你悲哀呢？谁能安慰你呢？
19Kining duruha ka butang mahinabo kanimo, kinsa bay magasubo alang kanimo? biniyaan ug kalaglagan, ug ang gutom ug ang pinuti; unsaon man nako sa paglipay kanimo?
20你的众子昏倒了，在各街头上躺卧，好像羚羊在网罗之中；他们饱尝了耶和华的烈怒，你的 神的斥责。
20Ang imong mga anak nga lalake nangaluya, sila nanaghigda sa ulohan sa tanang mga kadalanan, ingon sa usa ka lagsaw sa sulod sa usa ka batong; sila napun-an sa kaligutgut ni Jehova, sa pagbadlong sa imong Dios.
21所以，你这困苦的，不是因酒而醉倒的，要听这话。
21Busa pamatia karon kini, ikaw nga sinakit, ug hubog, apan dili sa vino:
22你的主耶和华，就是为自己的子民争辩的 神，这样说：“看哪！我已经把那使人摇摇摆摆的杯，就是我烈怒的爵，从你的手里挪去了；你必不再喝这杯。
22Kini mao ang giingon sa imong Ginoong Jehova, ug sa imong Dios nga nagapangaliyupo mahatungod sa iyang katawohan: Ania karon, nakuha ko na gikan sa imong kamot ang copa sa pagpasapinday, bisan pa ang panaksan sa copa sa akong kaligutgut; ikaw dili na moinum niini pag-usab:
23我必把这杯放在那些苦待你的人的手里；他们曾对你说：‘你屈身俯伏，让我们走过去吧！’你就以你的背作陆地，作街道，任由他们踏过去。”
23Ug ibutang ko kini sa kamot nila nga nagsakit kanimo, nga nag-ingon sa imong kalag: Duko, aron nga kami makaagi; ug imo nga gipahamutang ang imong bokoboko nga ingon sa yuta, ug ang ingon sa dalan, kanila nga nanagpanlakaw.