¹信望爱中最大的是爱

¹ اگر به زبانهای مردم و فرشتگان سخن گویم ولی محبّت نداشته باشم، فقط یک طبل میان تُهی و سنج پر سر و صدا هستم.

²我若有先知讲道的恩赐，也明白各样的奥秘，各样的知识；并且有全备的信，叫我能够移山，却没有爱，我就算不得什么。

² اگر قادر به نبوّت و درک كلّیه اسرار الهی و تمام دانش‌ها باشم و دارای ایمانی باشم كه بتوانم كوهها را از جایشان به جای دیگر منتقل كنم، ولی محبّت نداشته باشم هیچ هستم!

³我若把一切所有的分给人，又舍己身被人焚烧，却没有爱，对我仍然毫无益处。

³ اگر تمام دارایی خود را به فقرا بدهم و حتّی بدن خود را در راه خدا به سوختن دهم، امّا محبّت نداشته باشم، هیچ سودی عاید من نخواهد شد.

⁴爱是恒久忍耐，又有恩慈。爱是不嫉妒，不自夸，不张狂；

⁴ محبّت بردبار و مهربان است. در محبّت حسادت و خودبینی و تكبّر نیست.

⁵不作失礼的事，不求自己的益处，不轻易动怒，不计较人的过犯；

⁵ محبّت رفتار ناشایسته ندارد، خودخواه نیست، خشمگین نمی‌شود و كینه به دل نمی‌گیرد.

⁶不喜欢不义，只喜欢真理。

⁶ محبّت از ناراستی خوشحال نمی‌شود ولی از راستی شادمان می‌گردد.

⁷爱是凡事包容，凡事相信，凡事盼望，凡事忍耐。

⁷ محبّت در همه حال صبر می‌کند و در هرحال خوش‌باور و امیدوار است و هر باری را تحمّل می‌كند.

⁸爱是永存不息的。先知的讲道终必过去，方言终必停止，知识终必消失。

⁸ نبوّت از بین خواهد رفت و سخن گفتن به زبانها خاتمه یافته و بیان معرفت از میان می‌رود، امّا محبّت هرگز از میان نخواهد رفت.

⁹因为我们现在所知道的，只是一部分；所讲的道也只是一部分；

⁹ عطایایی مانند معرفت و نبوّت، جزئی و ناتمام است.

¹⁰等那完全的来到，这部分的就要过去了。

¹⁰ امّا با آمدن كمال هر آنچه جزئی و ناتمام است از بین می‌رود.

¹¹我作孩子的时候，说话像孩子，心思像孩子，想法像孩子，既然长大了，就把孩子的事都丢弃了。

¹¹ موقعی که بچّه بودم حرفهای بچّگانه می‌زدم و بچّگانه تفكّر و استدلال می‌كردم. حال كه بزرگ شده‌ام از روشهای بچّگانه دست کشیده‌ام.

¹²我们现在是对着镜子观看，模糊不清，到那时就要面对面了。我现在所知道的只是一部分，到那时就完全知道了，好像主完全知道我一样。

¹² آنچه را اكنون می‌بینیم مثل تصویر تیره و تار آیینه است ولی در آن زمان همه‌چیز را روبه‌رو خواهم دید. آنچه را كه اكنون می‌دانیم جزئی و ناكامل است، ولی در آن زمان معرفت ما كامل خواهد شد یعنی به اندازهٔ كمال معرفت خدا نسبت به من! خلاصه این سه چیز باقی می‌ماند: ایمان و امید و محبّت، ولی بزرگترین اینها محبّت است.

¹³现在常存的有信、望、爱这三样，其中最大的是爱。

¹³ خلاصه این سه چیز باقی می‌ماند: ایمان و امید و محبّت، ولی بزرگترین اینها محبّت است.