¹所罗门宣告建殿的理由（王上8:12-21）

¹ آنگاه سلیمان دعا کرد: «تو انتخاب کرده‌ای که در ابرها و تاریکی ساکن باشی.

²我已经为你建造了巍峨的殿宇，作你永远居住的地方。”

² اکنون من معبد با شکوهی برای تو ساخته‌ام که تا ابد در آن زیست کنی.»

³然后王转过来，给以色列全体会众祝福，以色列全体会众都站着。

³ آنگاه پادشاه روی به مردم کرد و درحالی‌که همه ایستاده بودند، ایشان را برکت داد.

⁴所罗门说：“耶和华以色列的　神是应当称颂的！他亲口对我的父亲大卫应许的，已亲手作成了，他说：

⁴ آنگاه گفت: «سپاس خداوند، خدای اسرائیل را! که هرچه را با دهان خود، به پدرم داوود وعده داده بود، با دستهای خود انجام داد،

⁵‘自从我领我的子民从埃及地出来的那天，我没有在以色列众支派中，拣选一座城建造殿宇，使我的名留在那里；我也没有拣选一个人作领袖，统治我的子民以色列。

⁵ او به پدرم فرمود: از زمانی که قوم خود را از سرزمین مصر بیرون آوردم، من هیچ شهری را در همهٔ طایفه‌های اسرائیل برنگزیدم که در آن معبدی ساخته شود تا من در آن ستایش شوم و من هیچ مردی را برنگزیدم که فرمانروای قوم من، اسرائیل باشد.

⁶我却拣选了耶路撒冷，使我的名留在那里；也拣选了大卫，统治我的子民以色列。’

⁶ امّا من اورشلیم را برگزیده‌ام که نام من در آنجا باشد، و داوود را برگزیده‌ام که رهبر قوم من، اسرائیل باشد.»

⁷我的父亲大卫有心要为耶和华以色列的　神的名建造殿宇。

⁷ سلیمان ادامه داد، «پدرم، داوود در دل داشت تا خانه‌ای برای نام خداوند خدای اسرائیل بسازد.

⁸耶和华却对我的父亲大卫说：‘你心想要为我的名建造殿宇，你心意很好；

⁸ امّا خداوند به پدرم داوود فرمود: 'بسیار نیکوست که تو در دل داشتی که خانه‌ای برای من بسازی،

⁹不过不是由你建造殿宇，而是你的儿子，你亲生的儿子，他必为我的名建殿。’

⁹ امّا تو نباید خانه را بسازی، بلکه پسرت که تولّد خواهد یافت، آن را برای من خواهد ساخت.'

¹⁰现在耶和华实现了他的应许，我已经起来接续我的父亲大卫，坐上了以色列的王位，就像耶和华所说的；我为耶和华以色列的　神的名建造了这殿。

¹⁰ «اکنون خداوند وعده‌ای را که داده بود، به انجام رسانیده، من به جای پدرم داوود برخاسته‌ام و بر تخت اسرائیل نشسته‌ام. همان‌گونه که خداوند وعده داده بود، من خانه‌ای برای نام خداوند خدای اسرائیل ساخته‌ام.

¹¹我也把约柜安放在殿里，约柜中有耶和华和以色列人所立的约。”

¹¹ من در آنجا صندوق پیمان را گذاشته‌ام، که پیمان خداوند با مردم اسرائیل است.»

¹²所罗门献殿的祷告（王上8:22-53）所罗门在以色列全体会众面前，站在耶和华的祭坛前，张开双手；

¹² آنگاه سلیمان در برابر قربانگاه خداوند و در حضور همهٔ قوم اسرائیل، ایستاد و دستهای خود را برافراشت.

¹³原来所罗门做了一座铜台，长两公尺两公寸，宽两公尺两公寸，高一公尺三公寸，安放在外院中。那时他站在铜台上，在以色列全体会众面前，屈膝下跪，向天张开双手，

¹³ سلیمان سکوی برنزی به پهنا و درازای دو متر و بیست سانتیمتر و ارتفاع یک متر و سی سانتیمتر ساخته بود و آن را در وسط حیاط قرار داده بود. سلیمان روی آن ایستاده بود. او در برابر همهٔ قوم اسرائیل زانو زد، دستهای خود را به سوی آسمان برافراشت

¹⁴说：“耶和华以色列的　神啊，天上地下没有神可以和你相比的，你向那些一心行在你面前的仆人，常是守约施慈爱的；

¹⁴ و گفت: «ای خداوند خدای اسرائیل! هیچ خدایی مانند تو در زمین و آسمان نیست. پیمان خود را برای تمام بندگانی که با تمام دل نزد تو گام برمی‌دارند، نگاه داشته‌ای و محبّت پایدار خود را نشان داد‌ه‌ای.

¹⁵你对你的仆人我父亲大卫所应许的，你都遵守了，你亲口应许，也亲手成全，就像今日一样。

¹⁵ تو وعده‌ای را که به پدرم داوود دادی با دهان گفتی و با دستهایت امروز انجام دادی.

¹⁶耶和华以色列的　神啊，你应许你的仆人我父亲大卫说：‘只要你的子孙谨守他们的行为，遵守我的律法，像你在我面前所行的一样，你就不会断人在我面前坐上以色列的王位。’现在求你应验这话吧。

¹⁶ پس اکنون ای خداوند خدای اسرائیل، وعدّه‌ای را که به پدرم داوود، بندهٔ خود، داد‌ه‌ای نگاه‌دار، هنگامی‌که تو به او فرمودی، اگر پسران تو در همهٔ کارهایشان در حضور من مواظب باشند و مطابق قوانین من در نزد من گام بردارند، همان‌گونه که تو گام برداشتی، همواره یکی از بازماندگان تو بر تخت اسرائیل خواهد نشست.

¹⁷耶和华以色列的　神啊，现在求你实现你向你的仆人大卫应许的话吧！

¹⁷ پس اکنون ای خداوند، خدای اسرائیل، سخنانی را که به بنده‌ات داوود گفتی تأیید فرما.

¹⁸“　神真的要和人住在地上吗？看哪，天和天上的天也容不下你，何况我建造的这殿呢？

¹⁸ «امّا آیا براستی خدا با انسان در روی زمین خواهد زیست؟ آسمان و حتّی بالاترین آسمانها گنجایش تو را ندارند، چه رسد به خانه‌ای که من برایت ساخته‌ام.

¹⁹耶和华我的　神啊，求你垂注你仆人的祷告和祈求，聆听你仆人在你面前所发的呼喊和祷告。

¹⁹ ای خداوند، خدای من! من بندهٔ تو هستم، به دعای من گوش بده و تقاضاهایم را اجابت فرما.

²⁰求你张开眼睛，昼夜看顾这殿，就是看顾你所说要立你名的地方；求你垂听你仆人向着这地方所发的祷告。

²⁰ این معبد بزرگ را شبانه‌روز مراقبت نما. تو وعده دادی، این مکانی است که تو در آن ستایش خواهی شد، پس هنگامی‌که به سوی این معبد بزرگ دعا می‌کنم، مرا بشنو.

²¹求你垂听你的仆人和你的子民以色列的祈求，就是他们向着这地方所发的祷告；求你从天上，从你的居所垂听，垂听和赦免。

²¹ نیایش من و قوم خود، اسرائیل را بشنو، هنگامی‌که به سوی این مکان روی می‌کنند. در خانهٔ خود در آسمان، ما را بشنو و ببخش.

²²“人若是得罪了邻舍，有人要他起誓，他就来到这殿，在你的祭坛前起誓；

²² «اگر کسی علیه دیگری مرتکب گناهی شود و نیاز به سوگند باشد و اینجا در مقابل قربانگاه تو سوگند یاد کند،

²³求你从天上垂听，施行你的作为，审判你的仆人，照着恶人所行的报应在他头上；宣告义人无罪，照着他的义行赏赐他。

²³ باشد تا تو از آسمان بشنوی و عمل کنی و بندگانت را داوری نمایی و گناهکار را مطابق عمل خودش جزا دهی و بی‌گناهان را بر حسب عدالت ایشان پاداش دهی.

²⁴“如果你的子民以色列得罪了你，以致在仇敌面前被击败；后来回心转意，承认你的名，在这殿里向你祷告祈求，

²⁴ «اگر قوم تو اسرائیل از دشمنانشان به‌خاطر گناهی که علیه تو مرتکب شده‌اند، شکست بخورند، هنگامی‌که به سوی تو باز‌گردند و به این معبد بزرگ بیایند، و فروتنانه برای آمرزش نزد تو دعا کنند،

²⁵求你从天上垂听，赦免你子民以色列的罪，领他们归回你赐给他们和他们列祖的土地。

²⁵ باشد که تو از آسمان بشنوی و گناه مردم خود اسرائیل را ببخشی و ایشان را به سرزمینی که به نیاکان ایشان دادی بازگردانی.

²⁶“你的子民因得罪了你，你惩罚他们，使天闭塞不下雨；如果他们向着这地方祷告，承认你的名，离开他们的罪，

²⁶ «هنگامی‌که آسمانها بسته می‌شوند و بارانی نیست، زیرا مردم تو علیه تو گناه ورزیده‌اند، اگر به سوی این مکان نیایش کنند و به سبب مصیبتی که تو بر ایشان آورده‌ای، نام تو را اعتراف کنند و از گناه خود بازگردند،

²⁷求你在天上垂听，赦免你的仆人和你的子民以色列的罪，把他们当行的正道指教他们，降雨在你的地上，就是你赐给你的子民作产业的地上。

²⁷ آنگاه ایشان را از آسمان بشنو و گناه بندگانت، قوم اسرائیل را ببخشای، به ایشان بیاموز تا راه راستی را بپیمایند و بر سرزمین ایشان باران ببخش، سرزمینی که به عنوان میراث به آنها بخشیده‌ای.

²⁸“国中若是有饥荒、瘟疫、旱风、霉烂、蝗虫、蚂蚱，或是有仇敌围困城镇，或是有什么灾祸，什么疾病，

²⁸ «هنگامی‌که قحطی در این سرزمین باشد یا بیماری همه‌گیر، یا محصول را بادهای گرم، یا کِرمها و مَلخها نابود کنند، یا هنگامی‌که دشمنان ایشان آنها را در هر شهری محاصره کنند، هر بلایی و بیماری که باشد،

²⁹你的子民以色列，无论是个别或是全体，自知自己的灾祸和痛苦，向着这殿张开双手祷告或祈求，

²⁹ هر نیایشی و هر تقاضایی از هر فرد، یا تمام قوم تو اسرائیل، هنگامی‌که رنج و اندوه خود را می‌دانند و دستهای خود را به سوی این خانه برمی‌افرازند،

³⁰求你从天上你的居所垂听和赦免他们，你是知道人心的，你必照着各人所行的报应各人；因为只有你知道世人的心。

³⁰ باشد که تو از جایگاه خود در آسمان بشنوی، و آنها را ببخشی و به همه همان‌طور که دلهایشان را می‌دانی، برطبق راههایی که می‌روند ارزانی ده، زیرا فقط تو از دل انسان آگاه هستی.

³¹使他们在你赐给我们列祖的地上，一生一世敬畏你，遵行你的道路。

³¹ تا آنکه ایشان از تو بترسند و تمام روزهایی که در سرزمینی که به نیاکان ما دادی زندگی می‌کنند، در راه تو گام بردارند.

³²“至于在你的子民以色列以外的外族人，他们为了你的大名、你大能的手和伸出来的膀臂，从远方而来；他们来向着这殿祷告的时候，

³² «همچنین وقتی بیگانگان، یعنی کسانی‌که از قوم تو اسرائیل نیستند، از سرزمینی دور به‌خاطر نام عظیم تو و دست قدرتمند و بازوی توانای تو بیایند و به سوی این معبد بزرگ دعا کنند،

³³求你从天上，从你的居所垂听他们，照着外族人向你呼求的一切而行，使地上万民都认识你的名，敬畏你，像你的子民以色列一样；又使他们知道我建造的这殿，是奉为你名的所在。

³³ دعای آنها را بشنو. از آسمان جایی که زندگی می‌کنی آنها را بشنو و آنچه را که از تو می‌خواهند انجام بده. بنابراین همهٔ ساکنان زمین، مانند قوم تو اسرائیل، تو را بشناسند و از تو اطاعت کنند. آنگاه آنها خواهند دانست خانه‌ای که من ساخته‌ام، به نام تو خوانده شده است.

³⁴“如果你的子民在你派他们出去的路上，和仇敌作战，他们向着你拣选的这城，和向着我为你的名建造的这殿向你祷告，

³⁴ «اگر قوم تو به نبرد با دشمنانشان بروند، هرجا که تو ایشان را بفرستی، و ایشان به سوی این شهر برگزیدهٔ تو و معبد بزرگی که من به نام تو ساخته‌ام نیایش کنند،

³⁵求你从天上垂听他们的祷告祈求，使他们得胜。

³⁵ آنگاه از آسمان نیایش و تقاضای ایشان را بشنو و پیروزشان گردان.

³⁶“如果你的子民得罪了你（因为世上没有不犯罪的人），你向他们发怒，把他们交在仇敌面前，以致仇敌把他们掳到外地或远或近；

³⁶ «اگر ایشان علیه تو گناه ورزیده‌اند -‌زیرا انسانی نیست که گناه نورزد- و تو از ایشان خشمگین شدی و ایشان را به دست دشمن سپردی و دشمنانشان ایشان را به اسارت، به سرزمین‌‌های دور یا نزدیک بردند،

³⁷如果他们在被掳去的地方回心转意，在被掳去的地方祈求你说：‘我们犯了罪了，我们作了孽了，我们行了恶了。’

³⁷ اگر در آن سرزمین توبه کردند و تو را نیایش کردند و اعتراف کردند که گناه کرده و پلید بوده‌اند، ای خداوند نیایش ایشان را بشنو.

³⁸如果他们在被掳去的地方一心一意归向你，又向着他们自己的地，就是你赐给他们列祖的地，和向着你拣选的这城，以及向着我为你的名建造的这殿祷告，

³⁸ اگر ایشان با تمام دل و جان در سرزمین اسارت توبه کردند و به سوی سرزمین خود، که تو به پدرانشان بخشیدی و شهری که تو برگزیدی و معبد بزرگی که من به نام تو ساخته‌ام نیایش کردند،

³⁹求你从天上，从你的居所垂听他们的祷告祈求，为他们伸冤，赦免得罪了你的那些子民。

³⁹ آنگاه از جایگاه خود در آسمان نیایش و تقاضای ایشان را بشنو، و رحم کن و قوم خود را که علیه تو گناه ورزیده‌اند ببخش.

⁴⁰“我的　神啊，现在求你张开眼睛，求你的耳朵垂听在这地方献上的祷告。

⁴⁰ «حال ای خدای من، بگذار چشمان تو باز باشد و گوشهای تو نیایشی را که در این مکان می‌شود، بشنود.

⁴¹现在，耶和华　神啊，求你起来，愿你和你有大能的约柜进入你安息的地方；耶和华　神啊，愿你的祭司都披上救恩；愿你的圣民在福乐中欢欣。

⁴¹ اکنون ای خداوند، خدای من، برخیز و با این صندوق پیمان که مظهر قدرت توست، وارد این معبد بزرگ شو و تا ابد در آنجا بمان. ای خداوند، خدای من، بگذار تا کاهنان تو جامهٔ نجات بپوشند و مقدّسین تو از نیکی تو شادمان باشند. ای خداوند، خدای من، صورت خود را از آن که مسح نموده‌ای برنگردان و محبّت پایدار خود را به بنده‌ات داوود به یادآور.»

⁴²耶和华　神啊，求你不要转脸不顾你所膏的人：愿你记念你向你仆人大卫所施的慈爱。”

⁴² ای خداوند، خدای من، صورت خود را از آن که مسح نموده‌ای برنگردان و محبّت پایدار خود را به بنده‌ات داوود به یادآور.»