¹我自己决定了，到你们那里去的时候，不再是忧愁的。

¹ پس در این مورد تصمیم گرفتم كه اگر آمدن من باعث رنجش و اندوه شما شود، دیگر پیش شما نیایم؛

²如果我使你们忧愁，除了那因我而忧愁的人以外，谁能使我快乐呢？

² زیرا اگر من شما را برنجانم، دیگر چه كسی باقی می‌ماند كه به من دلخوشی دهد؟ جز همان کسانی‌که من رنجانیدم!

³我写了这样的信，免得我来的时候，应该使我快乐的人反而使我忧愁；我深信你们众人都以我的喜乐为你们的喜乐。

³ به این جهت آن نامه را نوشتم تا در وقت آمدن من آن کسانی‌که باید مرا خوشحال كنند، مایهٔ رنجش و اندوه من نشوند. اطمینان دارم كه شادمانی من همهٔ شما را نیز شادمان خواهد ساخت.

⁴我从前心里痛苦难过，流着眼泪写信给你们，并不是要使你们忧愁，而是要你们知道我是多么爱你们。

⁴ من آن نامه را با قلبی بسیار اندوهگین و پریشان و با اشکهای فراوان به شما نوشتم. منظورم رنجانیدن شما نبود بلكه می‌خواستم شما را از محبّت خاصّی كه به شما دارم خاطرجمع سازم.

⁵饶恕犯罪的弟兄如果有人使人忧愁，他不是使我忧愁，而是使你们众人都有一点忧愁；我只说有一点，是避免说得过分。

⁵ اگر كسی در میان شما باعث رنجش و اندوه شده است، نه فقط مرا رنجانیده است، بلكه تا حدّی همهٔ شما را نیز! (در این مورد نمی‌خواهم بیش از حد سختگیری كنم.)

⁶这样的人受了许多人的责备，也就够了，

⁶ تنبیهی كه اكثر شما نسبت به شخص مقصّر روا داشتید برای او كافی است.

⁷倒不如饶恕他，安慰他，免得他因忧愁过度而受不了。

⁷ پس اكنون شما باید او را ببخشید و دلداری دهید مبادا غم و اندوه زیاد، او را از پای درآورد.

⁸所以，我劝你们要向他确实显明你们的爱心。

⁸ بنابراین من از شما خواهش می‌کنم كه محبّت خود را دوباره به او ثابت كنید.

⁹为这缘故，我写了那封信，要考验你们是不是凡事都顺从。

⁹ زیرا من آن نامه را نوشتم تا شما را آزمایش كنم. من می‌خواستم ببینم كه آیا در هر موردی از تعالیم من اطاعت می‌کنید یا خیر.

¹⁰你们饶恕谁，我也饶恕谁；我所饶恕了的（如果我饶恕过什么），是为了你们在基督面前饶恕的，

¹⁰ هرگاه شما كسی را ببخشید من نیز او را می‌بخشم و اگر لازم باشد كه من هم او را ببخشم، باید بگویم كه من او را در حضور مسیح و به‌خاطر شما بخشیده‌ام.

¹¹免得撒但有机可乘，因为我们并不是不晓得他的诡计。

¹¹ ما نمی‌خواهیم شیطان از این فرصت استفاده كند؛ زیرا ما از نقشه‌های او بی‌خبر نیستیم.

¹²基督的馨香从前我为基督的福音到了特罗亚，虽然主给我开了门，

¹² وقتی به تروآس رسیدم كه بشارت مسیح را بدهم فرصت خوبی برای خدمت خداوند داشتم،

¹³我心里仍然没有安宁，因为见不到提多弟兄。于是我辞别了那里的人，到马其顿去了。

¹³ امّا چون برادرم تیطُس را در آنجا نیافتم، فكرم ناراحت بود. پس از حضور ایشان مرخّص شده به مقدونیه رفتم.

¹⁴感谢　神，他常常在基督里，使我们这些作俘虏的，列在凯旋的队伍当中，又借着我们在各地散播香气，就是使人认识基督。

¹⁴ امّا خدا را شکر می‌کنم که ما را به وسیلهٔ اتّحاد با مسیح در صف پیروزمندان قرار داده و هدایتمان می‌كند. مثل عطر خوشبو در همه‌جا پخش می‌شویم تا بوی خوش معرفت الهی را به همه برسانیم.

¹⁵因为无论在得救的人或灭亡的人中间，我们都是基督的馨香，是献给　神的。

¹⁵ زیرا ما مانند بُخور خوشبویی هستیم كه مسیح به خدا تقدیم می‌كند و بوی خوش آن هم بین آنانی كه نجات می‌یابند و هم بین آنانی كه هلاک می‌گردند، پخش می‌گردد.

¹⁶对于灭亡的人，这是死亡的气味叫人死；对于得救的人，这却是生命的香气使人活。这些事谁够资格作呢？

¹⁶ این بو برای کسانی‌که در راه هلاكت هستند، بوی كشنده‌ای است كه مرگ را به دنبال دارد و برای آنهایی كه در راه نجات سالكند، رایحه‌ای حیات بخش می‌باشد. پس كیست كه لیاقت این كار و خدمت را داشته باشد؟ ما كلام خدا را دستفروشی نمی‌كنیم، چنانکه بسیاری می‌کنند، بلكه ما آن را با صمیمیّت، مانند کسانی‌که از جانب خود خدا مأمور شده‌اند و در حضور او خدمت می‌كنند و با مسیح متّحدند، بیان می‌كنیم.

¹⁷我们不像那许多的人，为了图利而谬讲　神的道。相反地，我们讲话，是出于真诚，出于　神，是在　神面前、在基督里的。

¹⁷ ما كلام خدا را دستفروشی نمی‌كنیم، چنانکه بسیاری می‌کنند، بلكه ما آن را با صمیمیّت، مانند کسانی‌که از جانب خود خدا مأمور شده‌اند و در حضور او خدمت می‌كنند و با مسیح متّحدند، بیان می‌كنیم.