¹以利沙预言撒玛利亚获救

¹ الیشع پاسخ داد: «کلام خداوند را بشنو، خداوند چنین می‌گوید: فردا در همین زمان در دروازه‌های سامره پنج کیلو از بهترین گندم یا ده کیلو جو را به قیمت یک تکهٔ نقره می‌توان خرید.»

²但那搀扶王的官长回答神人，说：“即使耶和华在天上开了窗户，也不会有这事发生。”以利沙说：“看哪，你要亲眼看见，却吃不着。”

² افسری که پادشاه بر دست او تکیه می‌کرد به مرد خدا گفت: «مگر خود خدا از آسمان دریچه‌ای بگشاید تا این وقایع روی دهند.» الیشع گفت: «تو با چشمان خود خواهی دید، امّا از آن نخواهی خورد.»

³亚兰军撤退有四个痲风病人在城门口那里，他们彼此说：“我们为什么坐在这里等死呢？

³ چهار مرد جذامی در خارج دروازهٔ سامره بودند و به یکدیگر گفتند: «چرا اینجا بنشینیم تا بمیریم؟

⁴我们如果说：‘我们进城去吧！’城里正有饥荒，我们就要死在那里。我们如果坐在这里，也是要死。现在，让我们去投降亚兰人的军队吧；如果他们饶我们一命，我们就可以活着；如果他们要杀死我们，我们就死吧。”

⁴ چه اینجا بمانیم یا داخل شهر بشویم، در هر صورت از گرسنگی خواهیم مرد. پس بیایید به اردوی سوریان برویم. اگر ما را زنده نگه‌دارند، زنده خواهیم ماند و اگر ما را بکشند، خواهیم مرد.»

⁵于是他们在黄昏动身去到亚兰人的军营那里；他们来到亚兰人的军营外边，竟看不见一个人在那里。

⁵ پس در شامگاه برخاستند تا به اردوی سوریان بروند، امّا هنگامی‌که در کنار اردوی سوریان رسیدند کسی در آنجا نبود.

⁶因为主使亚兰人的军队听见战车、战马和大军的声音；他们就彼此说：“看哪，一定是以色列王雇用了赫人的众王和埃及人的众王来攻击我们。”

⁶ زیرا خداوند موجب شده بود تا ارتش سوریه صدای ارّابه‌ها و اسبها و ارتش بزرگی را بشنوند، پس آنها به یکدیگر گفتند: «پادشاه اسرائیل، پادشاهان حِتّیان و مصریان را به ضد ما اجیر کرده است تا با ما بجنگند.»

⁷于是他们在黄昏的时候起来逃跑，他们丢下他们的帐幕，他们的马匹和他们的驴子；军营仍在那里，他们却只顾逃命去了。

⁷ بنابراین شامگاهان از ترس جان خود، همهٔ آنان گریختند و چادرها و اسبها و الاغها و اردوی خود را همان‌طور که بود، رها کردند.

⁸这些患痲风病的人来到军营的外边，他们进入其中一座帐幕，又吃又喝，并且从那里取去金子、银子和衣服，然后离去，把东西收藏起来。他们再回去，进入另一座帐幕，从那里拿走财物，去收藏起来。

⁸ هنگامی‌که جذامیان کنار اردو رسیدند وارد چادری شدند و خوردند و نوشیدند و از آنجا طلا و نقره و لباس برداشتند و رفتند و آنها را پنهان کردند و بازگشتند و به چادر دیگری داخل شدند و از آن نیز بردند و پنهان کردند.

⁹四个痲风病人报信他们彼此说：“我们这样作是不对的。今天是报好消息的日子，我们竟不出声，如果我们等到早上天亮，我们就算为有罪了。现在，来吧，我们要去通知王家。”

⁹ آنگاه به یکدیگر گفتند: «کاری که ما می‌کنیم درست نیست. امروز روز خبر خوش است. اگر تا فردا صبر کنیم و خاموش باشیم مجازات خواهیم شد. پس بیایید تا برویم و به افسران پادشاه خبر دهیم.»

¹⁰他们就去呼喊守城门的，告诉他们说：“我们去过亚兰人的军营那里，看见那里一个人也没有，也没有人声。只有马仍拴着，驴仍拴着，帐幕都原封不动。”

¹⁰ پس آنها رفتند و به دروازه‌بانهای شهر گفتند: «ما به اردوی سوریان رفتیم و کسی در آنجا دیده نمی‌شد. اسبها و الاغهای آنها بسته بودند و چادرهایشان دست نخورده بود.»

¹¹守城门的就喊叫起来，又往城内给王家报信。

¹¹ آنگاه دروازه‌بانها خبر را جار زدند و کاخ پادشاه را باخبر نمودند.

¹²王在夜间起来，对他的臣仆说：“我告诉你们亚兰人对我们所作的是怎么一回事。他们知道我们闹饥荒，所以出到军营外在田野埋伏，心里说：‘他们必从城里出来。我们就可以活捉他们，进入城里去了。’”

¹² پادشاه در شب برخاست و به افسران خود گفت: «من به شما می‌گویم که سوری‌ها چه نقشه‌ای دارند، آنها می‌دانند که ما گرسنه هستیم. پس آنها در دشت پنهان شده‌اند و به این فکر هستند که ما از شهر خارج شویم و آنها ما را اسیر کنند و وارد شهر شوند.»

¹³他的一位臣仆回答，说：“请叫人拉五匹剩下的马来；看哪，它们像所有剩下在这里的以色列人，都要像所有死去的以色列人一样；让我们打发人去看看吧。”

¹³ یکی از افسران او گفت: «در هر صورت مردم شهر محکوم به مرگ هستند، مانند آنانی که تا حالا مرده‌اند. اجازه بدهید مردانی با پنج راس اسبی که باقیمانده‌اند بفرستیم تا بدانیم که چه رخ داده است.»

¹⁴于是他们取了两辆战车和马匹，王差人去追踪亚兰军，吩咐他们：“去查看吧。”

¹⁴ ایشان مردانی برگزیدند و پادشاه آنها را با دستورالعمل در دو ارّابه فرستاد تا ببینند که بر سر ارتش سوریه چه آمده است.

¹⁵他们就去追踪亚兰军直到约旦河。看哪，沿途堆满了衣物器具，就是亚兰人在匆忙逃走时丢弃的。于是使者回去向王报告。

¹⁵ مردان تا رود اردن رفتند و در جاده لباس و وسایلی را که سوری‌ها در هنگام فرار بجا گذاشته بودند، دیدند. پس ایشان بازگشتند و به پادشاه گزارش دادند.

¹⁶预言应验众民就出去，抢掠亚兰人的军营。于是三公斤面粉卖十一克银子，六公斤大麦也卖十一克银子，好像耶和华所说的。

¹⁶ مردم سامره با عجله بیرون آمدند و به اردوی سوری‌ها هجوم آوردند و آن را تاراج کردند و همان‌طور که خداوند فرموده بود، پنج کیلو از بهترین گندم یا ده کیلو از بهترین جو را به قیمت یک تکهٔ نقره فروختند.

¹⁷王指派那官长，就是那搀扶他的，在城门口镇压。众民在城门那里把他践踏在地，他就死了，好像神人所说的，就是王下来到神人那里时，他所说的。

¹⁷ پادشاه آن افسری را که بردست او تکیه می‌کرد، بر دروازه گماشت و او زیر پای مردم لگدمال شد و مُرد، همان‌طور که الیشع زمانی که پادشاه به دیدن او رفته بود، پیش‌گویی کرده بود.

¹⁸这是因为当神人对王说：“明天大约这个时分，在撒玛利亚城门口，六公斤大麦卖十一克银子，三公斤面粉也卖十一克银子。”

¹⁸ الیشع به پادشاه گفته بود روز بعد پنج کیلو از بهترین گندم یا ده کیلو از بهترین جو در سامره به قیمت یک تکهٔ نقره به فروش خواهد رفت.

¹⁹那官长回答神人，说：“即使耶和华在天上开了窗户，也不会有这事发生。”神人说：“看哪，你要亲眼看见，却吃不着。”

¹⁹ امّا آن افسر به الیشع گفته بود: «مگر خود خدا از آسمان دریچه‌ای بگشاید تا این وقایع روی دهند.» الیشع گفته بود: «تو آن را با چشمان خود خواهی دید، امّا از آن نخواهی خورد.» پس برای او چنین رخ داد و مردم او را لگدکوب کردند و او در دروازهٔ شهر مُرد.

²⁰这事果然发生在他身上：众民把他践踏在地，他就死了。

²⁰ پس برای او چنین رخ داد و مردم او را لگدکوب کردند و او در دروازهٔ شهر مُرد.