¹　神规划万事叫人敬畏他

¹ برای هر چیزی که در دنیا اتّفاق می‌افتد، زمان معیّنی وجود دارد.

²生有时，死有时；栽种有时，拔出所种的也有时；

² زمانی برای تولّد، زمانی برای مردن، زمانی برای کاشتن، زمانی برای درو کردن،

³杀戮有时，医治有时；拆毁有时，建造有时；

³ زمانی برای کُشتن، زمانی برای شفا دادن، زمانی برای خراب کردن، زمانی برای ساختن،

⁴哭有时，笑有时；哀恸有时，踊跃有时；

⁴ زمانی برای گریه، زمانی برای خنده، زمانی برای ماتم، زمانی برای رقص،

⁵拋掷石头有时，堆聚石头有时；拥抱有时，避免拥抱有时；

⁵ زمانی برای دور ریختن سنگها، زمانی برای جمع کردن سنگها، زمانی برای در آغوش گرفتن، زمانی برای اجتناب از آن،

⁶寻找有时，舍弃有时；保存有时，拋弃有时；

⁶ زمانی برای سود، زمانی برای زیان، زمانی برای اندوختن، زمانی برای دور انداختن،

⁷撕裂有时，缝补有时；静默有时，讲话有时；

⁷ زمانی برای بریدن، زمانی برای دوختن، زمانی برای سکوت، زمانی برای گفتن،

⁸爱有时，恨有时；战争有时，和平有时。

⁸ زمانی برای دوستی، زمانی برای دشمنی، زمانی برای جنگ و زمانی برای صلح.

⁹作工的人在自己的劳碌上得到什么益处呢？

⁹ یک کارگر چه سودی از زحمت خود می‌برد؟

¹⁰我看　神给予世人的担子，是要他们为此烦恼。

¹⁰ زحماتی را که خدا بر دوش انسان گذاشته است، دیدم.

¹¹他使万事各按其时，成为美好；他又把永恒的意识放在人的心里；虽然这样，人还是不能察觉　神自始至终的作为。

¹¹ او برای هر چیز زمان مناسبی تعیین نموده است. همچنین او شوق دانستن ابدیّت را در دلهای انسان نهاده است، امّا انسان نمی‌تواند مفهوم کارهای خدا را از ابتدا تا انتها درک کند.

¹²我晓得人生最好是寻乐享福，

¹² پس به این نتیجه رسیدم که بهتر است خوش باشیم و تا زمانی که زنده هستیم، از زندگی حداکثر استفاده را بنماییم.

¹³人人有吃有喝，在自己的一切劳碌中自得其乐；这就是　神的恩赐。

¹³ بخوریم و بنوشیم و از حاصل زحمت خود لذّت ببریم، زیرا همهٔ اینها بخشش و نعمت خداست.

¹⁴我知道　神所作的一切，都必永存，无可增添，无可减少；　神这样作，为要使人在他面前存敬畏的心。

¹⁴ می‌دانم که کارهای خدا پایدار و تغییر ناپذیرند. کسی نمی‌تواند به آنها چیزی بیافزاید و یا چیزی از آنها کم کند. منظور خدا از انجام این کارها فقط اینست که انسان از او بترسد.

¹⁵现在有的，先前就有；将来有的，早已有了；因为　神使已过的事重新出现（“　神使已过的事重新出现”原文作“　神寻回已过的事”）。

¹⁵ هر چیزی که اکنون هست و یا در آینده دیده شود، در گذشته وجود داشته است. خدا آنچه را که در گذشته انجام داده است، تکرار می‌کند.

¹⁶　神的审判都有定时我在日光之下又看见：审判的地方有奸恶，维护公义的地方也有奸恶。

¹⁶ علاوه بر این، دیدم که در این دنیا بی‌عدالتی و بی‌انصافی جای عدالت و انصاف را گرفته است.

¹⁷我自己心里说：“　神必审判义人和恶人，因为各样事务、各样工作都有定时。”

¹⁷ به خود گفتم: «خدا در وقت مناسب هر کار خوب یا بد انسان را داوری خواهد کرد.»

¹⁸我自己心里说：“至于世人，　神要试验他们，使他们看见自己与牲畜无异。

¹⁸ دانستم که خدا انسان را می‌آزماید تا به او بفهماند که بهتر از حیوان نیست.

¹⁹因为世人所遭遇的与牲畜所遭遇的，都是一样：这个怎样死，那个也怎样死，两者的气息都是一样，所以人并不胜于牲畜。一切都是虚空。

¹⁹ زیرا سرنوشت انسان و حیوان یکسان است. مانند هم می‌میرند و مثل هم نفس می‌کشند و انسان بر حیوان برتری ندارد، همه‌چیز بیهوده است.

²⁰大家都到一个地方去，都出于尘土，也都归回尘土。

²⁰ انسان و حیوان، هر دو به یک‌‌جا می‌روند. هر دو از خاک به وجود آمده‌اند و به خاک بر می‌گردند.

²¹有谁知道人的灵是往上升，牲畜的魂（“魂”的原文与“灵”〔3:21〕和“气息”〔3:19〕相同）是下降而入地呢？”

²¹ چه کسی می‌تواند ثابت کند که روح انسان به عالم بالا می‌رود و روح حیوان به زیر زمین؟ پس فهمیدم که بهتر است انسان از کاری که می‌کند، لذّت ببرد. زیرا سرنوشتش همین است و کسی نیست که بتواند او را پس از مرگ بازگرداند تا ببیند که چه وقایعی بعد از او در دنیا اتّفاق می‌افتد.

²²因此我看人最好是在自己所作的事上自得其乐，因为这也是他的分；谁能使他看见他自己死后的事呢？

²² پس فهمیدم که بهتر است انسان از کاری که می‌کند، لذّت ببرد. زیرا سرنوشتش همین است و کسی نیست که بتواند او را پس از مرگ بازگرداند تا ببیند که چه وقایعی بعد از او در دنیا اتّفاق می‌افتد.