1以色列人在埃及的罪行
1
در روزِ دهم از ماه پنجمِ سال هفتم تبعید ما، عدّهای از رهبران اسرائیل آمدند و مقابل من نشستند تا از خداوند راهنمایی بطلبند.
2耶和华的话临到我说：
2
آنگاه خداوند این پیام را به من داد:
3“人子啊！你要告诉以色列的长老，对他们说：‘主耶和华这样说：你们来求问我吗？我指着我的永生起誓，我必不让你们求问我。这是主耶和华的宣告。’
3
«ای انسان فانی، به رهبران اسرائیل چنین بگو: خداوند، متعال میفرماید: چرا شما آمدهاید از من راهنمایی میخواهید؟ به حیات خودم سوگند که هدایتی از من نخواهید یافت.
4人子啊，你要审问他们吗？要审问他们吗？你要使他们知道他们列祖那些可憎的事，
4
«تو ای انسان فانی، آیا آماده هستی که ایشان را محکوم کنی؟ پس آنان را متوجّه گناهان اجدادشان بساز.
5对他们说：‘主耶和华这样说：在我拣选以色列的日子，我向雅各家的后裔举手起誓，又在埃及地向他们显现。我向他们举手起誓说：我是耶和华你们的 神。
5
آنچه به تو میگویم به ایشان بگو، هنگامیکه اسرائیل را برگزیدم و خود را به ایشان در سرزمین مصر آشکار ساختم، وعده دادم و گفتم من خداوند، خدای شما هستم.
6那日，我向他们举手起誓，要把他们从埃及地领出来，到我为他们所选定的流奶与蜜之地，就是万邦中最荣美的地。
6
آن موقع بود که سوگند خوردم که ایشان را از مصر بیرون آورم و به سرزمینی که برای ایشان برگزیده بودم ببرم، سرزمینی که غنی و حاصلخیز است و بهترین سرزمینهاست.
7我对他们说：你们各人要拋弃你们眼中那些可憎的像，不可因埃及的偶像玷污自己：我是耶和华你们的 神。
7
به ایشان گفتم که بُتهای منفوری را که دوست میدارند، دور بیندازند و خود را با خدایان مصری آلوده نکنند، زیرا من خداوند، خدا هستم.
8但是他们背叛了我，不肯听从我；他们各人没有拋弃他们眼中那些可憎的像，没有离弃埃及的偶像。”’那时我说，我要把我的烈怒倾倒在他们身上，在埃及地向他们完全发尽我的怒气。
8
امّا علیه من سرکشی کردند و به من گوش فرا ندادند، بُتهای نفرتانگیز خود و خدایان مصر را رها نکردند، آماده بودم که قدرت خشم مرا در مصر تجربه کنند.
9然而我为了我名的缘故没有这样作，免得我的名在他们寄居的列国的人眼中被亵渎，我把他们从埃及地领出来，在列国的人眼前向他们显现。
9
امّا بهخاطر حفظ حرمت نام خود آن کار را نکردم، زیرا در حضور قومی که در میان ایشان زندگی میکردند، اعلام داشتم که قوم اسرائیل را از مصر بیرون میآورم.
10在旷野的罪行“‘这样我把他们从埃及地领了出来，带到旷野。
10
«پس آنها را از سرزمین مصر به بیابان آوردم.
11我把我的律例赐给他们，把我的典章指示他们；人如果遵行，就必因此活着。
11
فرامین خود را به ایشان دادم و قوانین خود را به ایشان آموختم که به هرکس از آنها پیروی کند، حیات بخشد.
12我又把我的安息日赐给他们，作我与他们之间的凭据，使他们知道我是使他们分别为圣的耶和华。
12
همچنین برگزاری روز سبت را نشانهٔ پیمان خود با ایشان ساختم تا به ایشان یاد آوری شود که من خداوند، ایشان را مقدّس ساختهام.
13可是以色列家在旷野背叛了我，没有遵行我的律例，弃绝了我的典章（人如果遵行这些，就必因此活着），大大亵渎了我的安息日，那时我说我要把我的烈怒倒在他们身上，在旷野把他们灭绝。
13
امّا قوم اسرائیل در بیابان علیه من سرکشی کردند. ایشان از قوانین من پیروی نکردند و احکام حیاتبخش مرا زیر پا نهادند و روز سبت را بیحرمت شمردند. آنگاه آماده بودم که خشم خود را در بیابان بر ایشان فرو ریزم و ایشان را نابود كنم.
14然而我为了我名的缘故没有这样作，免得我的名在列国的人眼中被亵渎；我曾在他们眼前把以色列人领出来。
14
امّا چنین نکردم تا در نظر اقوامی که دیدند اسرائیل را از مصر بیرون آوردم، نام من بیحرمت نشود.
15我在旷野也曾经向他们举手起誓，必不领他们到我赐给他们的流奶与蜜之地，就是万邦中最荣美的地。
15
امّا در بیابان سوگند یاد کردم که ایشان را به سرزمینی که به ایشان داده بودم، نیاورم؛ سرزمینی که غنی و حاصلخیز است و بهترین سرزمینهاست.
16因为他们弃绝了我的典章，没有遵行我的律例，亵渎了我的安息日；他们的心随从自己的偶像。
16
زیرا ایشان قوانین مرا نپذیرفتند و چون دلهایشان به دنبال بُتهایشان بود، از احکام من پیروی نکردند و سبت را بیحرمت کردند.
17虽然这样，我的眼还是顾惜他们，不毁灭他们；我没有在旷野把他们灭绝。
17
«امّا سپس بر ایشان رحم کردم و تصمیم گرفتم ایشان را آنجا در بیابان نکُشم.
18“‘我在旷野对他们的儿女说：不要遵行你们祖先的律例，不要谨守他们的典章，也不要因他们的偶像玷污自己。
18
در بیابان به فرزندانشان گفتم، از احکام و فرامین نیاکان خود پیروی نکنید و با بُتهای ایشان خود را آلوده نسازید.
19我是耶和华你们的 神；你们要遵行我的律例，谨守我的典章，把它们实行出来。
19
من، خداوند خدایتان هستم. از احکام من پیروی کنید و با دقّت کامل دستورات مرا بجا آورید.
20你们要把我的安息日分别为圣，作我与你们之间的凭据，使你们知道我是耶和华你们的 神。
20
روز سبت مرا که به یادبود پیمان من با شما تعیین شده است نگاه دارید تا بدانید که من، خداوند خدایتان هستم.
21可是他们的儿女背叛了我，没有遵行我的律例，也没有谨守实行我的典章（人如果遵行这些律例典章，就必因此活着），亵渎了我的安息日；那时我说我要把我的烈怒倒在他们身上，在旷野向他们发尽我的怒气。
21
«امّا فرزندانشان علیه من سرکشی کردند. از فرامین من پیروی نکردند و قوانین مرا با دقّت انجام ندادند؛ قوانینی که اطاعت از آن به آنان زندگی میبخشد. ایشان روز سبت مرا بیحرمت ساختند. آنگاه اندیشیدم که خشم خود را بر ایشان فرو ریزم و همه را بکشم.
22然而我为了我名的缘故缩手，没有这样作，免得我名在列国的人眼中被亵渎；我曾在他们眼前把以色列人领出来。
22
امّا دست نگاه داشتم تا در نظر ملّتهایی که دیدند ایشان را از مصر خارج میکنم، نام من بیحرمت نگردد.
23我在旷野也曾经向他们举手起誓，要把他们分散在列国，四散在万邦；
23
همچنین در بیابان سوگند یاد کردم که در میان ملّتها و کشورها ایشان را پراکنده خواهم کرد.
24因为他们没有遵守我的典章，弃绝了我的律例，亵渎了我的安息日，他们的眼目注视着他们祖先的偶像。
24
زیرا آنها احکام مرا بجا نیاوردند، قوانین مرا رد کردند، روز سبت مرا بیحرمت ساختند و به بُتهای اجداد خود چشم دوختند.
25因此，我也把不好的律例和不能借以存活的典章赐给他们；
25
«پس من هم احکام و قوانینی را به ایشان دادم که خوب و حیاتبخش نبودند.
26他们使所有头生的都经火作供物，所以我让他们玷污自己，好叫他们惊惶，知道我是耶和华。’
26
ایشان را گذاشتم که با قربانی کردن فرزند اول خود برای بُتها، خود را آلوده سازند و به این ترتیب ایشان را جزا بدهم و بدانند که من خداوند هستم.
27在迦南的罪行“因此，人子啊！你要告诉以色列家，对他们说：‘主耶和华这样说：你们的列祖在对我不忠的这事上亵渎了我。
27
«پس ای انسان فانی، از جانب من، خداوند متعال، به قوم اسرائیل بگو که وقتی اجدادشان را به سرزمینی که به نیاکانشان وعده داده بودم آوردم، در آنجا هم به من خیانت کردند و نام مرا بیحرمت ساختند، زیرا بر سر هر تپّه و زیر هر درخت سبز برای بُتها قربانی نمودند، بُخور سوزاندند و عطر و هدایای نوشیدنی آوردند و با این کار خود، آتش خشم مرا برافروختند.
28我领他们到了我曾经举手起誓要赐给他们的那地，他们看见各高山和茂盛的树林，就在那里献祭，在那里奉上惹我发怒的供物，也在那里献上馨香的祭，并且在那里浇上他们的奠祭。’
28
به ایشان گفتم: این مکانهای بلند که به آنجا میروید، چیست؟» پس نام آن تا به امروز بامه خوانده میشود.
29我问他们：‘你们所去的那高处是什么地方？’于是那高处的名字叫巴麻，直到今日。
29
بنابراین به قوم اسرائیل بگو: «خداوند متعال چنین میفرماید: آیا با پیروی از آیین نیاکانتان خود را آلوده خواهید ساخت؟ و با دنبال کردن بُتها خود را گمراه خواهید کرد؟
30因此，你要对以色列家说：‘主耶和华这样说：你们还照着你们祖先所行的玷污自己吗？仍随着他们可憎的偶像行邪淫吗？
30
حتّی امروز همان هدایا را به بُتها تقدیم میکنید و با قربانی کردن فرزندانتان در آتش برای آنها خود را آلوده میسازید و هنوز شما اسرائیلیها میآیید تا ارادهٔ مرا بدانید؟ خداوند، خدا میفرماید: به حیات خود سوگند که به شما اجازه نخواهم داد که از من سؤال کنید.
31你们奉上供物，使你们的儿子经火，用你们的一切偶像玷污自己，直到今日。以色列家啊，我怎能让你们向我求问呢？主耶和华说：我指着我的永生起誓：我决不让你们向我求问。这是主耶和华的宣告。
31
آنچه در اندیشهٔ شماست هرگز رخ نخواهد داد که مانند ملّتها و قبایل کشورهای دیگر شوید و چوب و سنگ را ستایش کنید.
32你们说：我们要像列国的人，像列邦的各族一样去事奉木头和石头。你们心里所起的这意念，必不能成就。
32
«من، خداوند متعال به حیات خود سوگند میخورم که با دست پُرقدرت و بازوی توانا و خشم سهمگین، بر شما سلطنت میکنم.
33重归故土的应许“‘我指着我的永生起誓：我必用大能的手，伸出来的膀臂，以及倒出来的烈怒，统治你们。这是主耶和华的宣告。
33
هنگامیکه شما را از کشورهایی که در آنها پراکنده شدهاید، گرد هم آورم، توان و خشم خود را به شما نشان خواهم داد.
34我必用大能的手，伸出来的膀臂，以及倒出来的烈怒，把你们从万族中领出来，从你们所分散到的列邦招聚你们。
34
شما را به بیابان ملّتها خواهم آورد و در آنجا با شما روبهرو میشوم و شما را داوری خواهم کرد.
35我要把你们带到万族的旷野，在那里当面审判你们。
35
اینک همانگونه که نیاکانتان را در صحرای سینا محکوم کردم، شما را نیز محکوم خواهم ساخت.
36我怎样在埃及地的旷野审判你们的祖先，也必怎样审判你们。这是主耶和华的宣告。
36
«شما را از زیر عصا خواهم گذراند و مجبور خواهید شد که از پیمان من پیروی کنید.
37我必使你们从牧人的杖下经过，使你们进入盟约的约束。
37
کسانی را که سرکش و گناهکار هستند، از میان شما برمیدارم و از سرزمینی که اینک در آن زندگی میکنید، بیرون میآورم، امّا اجازه نخواهم داد تا به سرزمین اسرائیل بازگردند. آنگاه خواهید دانست که من خداوند هستم.»
38我必从你们中间除净那些背叛和得罪我的人，我虽把他们从寄居之地领出来，可是他们不得进入以色列地；这样，你们就知道我是耶和华。
38
خداوند، متعال میفرماید: «ای قوم اسرائیل، همهٔ شما بروید و بُتهای خود را خدمت کنید، امّا هشدار میدهم که پس از این باید از من پیروی کنید و با تقدیم هدایا به بُتها، نام مقدّس مرا بیحرمت نسازید.
39以色列家啊，至于你们，主耶和华这样说：你们各人去事奉自己的偶像吧！只是将来你们必要听从我，不可再以你们的供物和偶像亵渎我的圣名。
39
در آن سرزمین، بر کوه مقدّس من، یعنی کوه بلند اسرائیل، همهٔ شما مرا پرستش خواهید کرد. از ستایش شما راضی خواهم شد و قربانیها و هدایای مقدّس شما را خواهم پذیرفت.
40在我的圣山，就是在以色列的高山，以色列全家所有的人都要在那地事奉我；我要在那里悦纳他们；在那里向你们要举祭和初熟的土产，以及一切圣物。这是主耶和华的宣告。
40
پس از آنکه شما را از کشورهایی که در آنها پراکنده شدهاید بیرون آوردم و گرد هم جمع کردم، قربانیهای سوختنی شما را خواهم پذیرفت و ملّتها خواهند دید که من مقدّس هستم.
41我从万族中把你们领出来，从你们所分散到的列邦召集你们的时候，我必悦纳你们，好像悦纳馨香的祭一样。我要在列国的人眼前，在你们中间显为圣。
41
هنگامیکه شما را به اسرائیل، سرزمینی که به نیاکانتان وعده داده بودم، بازگردانم، آنگاه خواهید دانست که من خداوند هستم.
42我领你们进入以色列地，就是进入我曾经举手起誓要赐给你们祖先的地以后，你们就知道我是耶和华。
42
آنگاه تمام کارهای ناشایستی را که انجام دادهاید و باعث آلودگیتان شد، به یاد میآورید و بهخاطر همه پلیدیهایی که انجام دادید از خود بیزار میگردید.
43在那里你们要想起你们玷污自己的所作所为，又要为了自己所行的一切恶事而厌恶自己。
43
خداوند، متعال میفرماید: ای قوم اسرائیل، هنگامیکه با شما بهخاطر نام خود عمل کنم و نه به سزای رفتارهای پلید و فاسد شما، آنگاه خواهید دانست که من خداوند، خدا هستم.»
44以色列家啊！为了我名的缘故，我没有照着你们的恶行和败坏的行为待你们，这样，你们就知道我是耶和华。这是主耶和华的宣告。’”
44
خداوند به من فرمود:
45焚烧树林的比喻耶和华的话临到我说：
45
«ای انسان فانی، به سوی جنوب بنگر و علیه آن سخن بگو و علیه جنگلهای جنوب نبوّت کن.
46“人子啊！你要面向南方，向南面发言，说预言攻击南地田野的树林，
46
به جنگلهای جنوب بگو به آنچه خداوند، متعال میفرماید گوش فرا ده. ببین! آتشی برمیافروزم و همهٔ درختان تو را از تر و خشک خواهد سوزاند، هیچ چیزی نمیتواند آن را خاموش کند. آن آتش از جنوب به سوی شمال گسترش خواهد یافت و همه گرمای شعلههای آن را حس خواهند کرد.
47对南地的树林说：‘你要听耶和华的话，主耶和华这样说：看哪！我要在你中间点起火来，吞灭你中间所有青绿和枯干的树；猛烈的火焰必不熄灭；从南到北遍地都要烧焦。
47
همه خواهند دانست که من، خداوند این آتش را افروختهام و خاموش نخواهد شد.»
آنگاه گفتم: «آه ای خداوند خدا، ایشان دربارهٔ من میگویند 'چرا او با رمز و راز سخن میگوید؟'»
48所有的人都必看见是我耶和华使这火燃起来；这火必不熄灭。’”
48
آنگاه گفتم: «آه ای خداوند خدا، ایشان دربارهٔ من میگویند 'چرا او با رمز و راز سخن میگوید؟'»
49于是我说：“啊，主耶和华啊！人都指着我说：‘这人不是在说比喻吗？’”（本章第45-49节在《马索拉抄本》为21:1-5）