¹以色列忘恩负义

¹ خداوند می‌فرماید: «هنگامی اسرائیل کودک بود، او را دوست داشتم. و پسر خود را از مصر فراخواندم.

²可是我越发呼唤他们，他们越发走开；他们给巴力献祭，向偶像烧香。

² امّا هرقدر او را به سوی خود خواندم، از من دورتر شد و برای بعل قربانی کرد و برای بُتها بُخور خوشبو سوزانید.

³然而是我教导以法莲走路的；我用双臂抱他们，他们却不知道是我医治了他们。

³ این من بودم که به اسرائیل راه رفتن را آموختم و آنها را در آغوش خود پروراندم، ولی آنها ندانستند که من آنها را پرورش دادم.

⁴我用慈绳爱索牵引他们，我待他们像人拉高牛的轭在两颚之上，又向他们俯身，喂养他们。

⁴ با رشتهٔ محبّت و دوستی آنها را به سوی خود جذب کردم، یوغ سنگین را از دوش آنها برداشتم و به آنها خوراک دادم.

⁵必遭重罚“他们必返回埃及地，亚述要作他们的王；因为他们不肯回来归我。

⁵ «چون آنها نمی‌خواهند که به سوی من بازگردند، پس دوباره به مصر فرستاده می‌شوند و امپراتور آشور بر آنها سلطنت خواهد کرد.

⁶刀剑必在他们的城中飞舞，毁坏他们的门闩，因着他们自己的计谋，吞灭他们。

⁶ دشمنان با شمشیر بر آنها هجوم می‌آورند، سنگرها و دروازه‌های ایشان را درهم می‌شکنند و نقشه‌های آنان را باطل می‌سازند.

⁷我的子民决要背道离开我，他们因着所负的轭而呼求，却没有人给他们卸下。

⁷ قوم من تصمیم گرفته‌اند که مرا ترک کنند. حتّی اگر آنها نزد قادر متعال التماس کنند، هیچ‌کس به فریادشان نخواهد رسید.

⁸　神再施怜爱“以法莲啊，我怎能舍弃你！以色列啊，我怎能把你交出来！我怎能对你如同押玛，待你好像洗扁呢！我的心肠翻转，我的怜悯发动。

⁸ «ای افرایم، چگونه تو را ترک کنم و ای اسرائیل چطور بگذارم که بروی؟ نمی‌توانم با تو مانند ادمه و صبوئیم رفتار کنم. دلم در قفسهٔ سینه‌ام از غصّه می‌تپد و از شدّت ترحّم به رقّت می‌آید.

⁹我必不让我的烈怒发作，必不再毁灭以法莲；因为我是　神，不是世人；我是你们中间的圣者，必不会含怒而来。

⁹ از شدّت خشم خود جلوگیری می‌کنم و دیگر تو را از بین نمی‌برم، زیرا من خدا هستم، نه انسان. من خدای قدّوس هستم و در بین شما ساکن می‌باشم. با قهر و غضب پیش شما نمی‌آیم.

¹⁰他们必跟随耶和华；耶和华要像狮子吼叫；他一吼叫，他们就从西方战战兢兢而来。

¹⁰ «آنها از من که خداوند هستم، پیروی می‌کنند و من مانند شیر بر دشمنان می‌غرّم و چون غرّش کنم، فرزندان او لرزان و شتابان از غرب بازمی‌گردند.

¹¹他们必战战兢兢而来，像从埃及赶来的飞鸟，如从亚述地赶来的鸽子，我要使他们住在自己的房子里。这是耶和华说的。

¹¹ همچون فوج پرندگان از مصر و مانند کبوتران از آشور پرواز خواهند کرد و من آنها را به خانه‌هایشان برمی‌گردانم.» من، خداوند سخن می‌گویم. خداوند می‌فرماید: «افرایم با دروغهای خود و اسرائیل با نیرنگ مرا احاطه کرده‌اند و یهودا هنوز برضد من که خدای قدّوس و امین هستم شورش می‌کند.»

¹²以法莲用虚谎，以色列家用诡诈包围着我；犹大还是与　神对抗，就是对抗那可信可靠的至圣者。（本节在《马索拉抄本》为12:1）

¹² خداوند می‌فرماید: «افرایم با دروغهای خود و اسرائیل با نیرنگ مرا احاطه کرده‌اند و یهودا هنوز برضد من که خدای قدّوس و امین هستم شورش می‌کند.»