¹耶路撒冷的遭遇

¹ وای بر تو ای اورشلیم، وای بر تو ای قربانگاه خدا! وای بر شهری که داوود در آن اردو زد، بگذارید یکی دو سالی از جشن‌ها و اعیاد آن بگذرد،

²我却要使亚利伊勒受困苦，成了一座充满悲伤哀号的城，我要以它为亚利伊勒。

² آنگاه خدا به شهری که «قربانگاه خدا» نامیده شده، مصیبت خواهد رسانید. همه‌جا گریه و زاری خواهد بود و تمام شهر مثل قربانگاه خون‌آلود خواهد بود.

³我必四面安营攻击你，筑起攻城的台来围困你，堆起高垒攻击你。

³ خداوند به شهر حمله و از هر طرف آن را محاصره می‌کند.

⁴你必降低，从地中说话；你说的话必细微，如同出于尘土；你的声音必像交鬼者的声音，从地里出来；你的言语必像耳语般低微，如同出于尘土。

⁴ اورشلیم مثل روحی که تقلّا می‌کند از اعماق زمین سخن بگوید، صدای گرفته‌اش از زیر خاک و گل به گوش می‌رسد.

⁵但你敌人的数量必多如灰尘，那些强暴者的数量也多如被吹散的糠秕，这必在顷刻之间，突然发生。

⁵ ای اورشلیم، همهٔ بیگانگانی که به تو حمله می‌کنند مثل گرد و خاک به اطراف پاشیده خواهند شد و ارتش‌های هولناک آنها، به طور ناگهانی و بدون انتظار، مثل کاهی در برابر باد پراکنده خواهند شد.

⁶万军之耶和华必用雷轰、地震、大声、旋风、暴风和吞灭人的火焰来惩罚他们。

⁶ خدای متعال با شدّتِ صاعقه و زلزله شما را نجات خواهد داد. او توفان و باد و آتشِ سرکش خواهد فرستاد.

⁷那时，所有攻击亚利伊勒的列国众军，就是所有攻击亚利伊勒和它的堡垒，以及迫害它的，必如梦景，如夜间的异象。

⁷ آنگاه، تمام ارتش‌ ملّتهایی که به شهری که قربانگاه خداوند در آن قرار دارد حمله می‌کنند مثل یک رؤیا و مثل چیزی که در شب به خیال آدم می‌آید، ناپدید خواهند شد.

⁸又像饥饿的人在梦中吃饭，醒了以后，仍然觉得饥饿；又像口渴的人在梦中喝水，醒了以后，仍然觉得口渴，心里还是想喝。那攻打锡安山的列国众军，也必这样。

⁸ تمام ملّتهایی که برای حمله به اورشلیم دور هم جمع شده‌اند، مثل مرد گرسنه‌ای هستند که در خواب می‌بیند که غذا می‌خورد امّا گرسنه بیدار می‌شود، یا مثل شخصی که از تشنگی در حال مرگ است و در خواب می‌بیند که آب می‌نوشد، امّا وقتی بیدار می‌شود دهان و گلویش از تشنگی خشک است.

⁹责人民无知与伪善你们留连吧，自我蒙蔽，继续盲目吧！你们醉了，却与酒无关，你们东倒西歪，也不是因为浓酒的缘故。

⁹ به حماقت خود ادامه بدهید! باز هم نابینا باقی بمانید! بدون شراب مست شوید! و بدون نوشیدن یک قطره شراب، مستانه حرکت کنید.

¹⁰因为耶和华把沉睡的灵，倾倒在你们身上；他紧闭你们的眼，就是先知；蒙盖你们的头，就是先见。

¹⁰ خداوند شما را خواب‌آلود کرده و شما آماده‌اید به خوابی عمیق فرو روید. انبیا باید چشم مردم باشند، امّا خداوند چشمان آنها را بسته است.

¹¹对你们来说，整个异象就像密封的书卷的话，人把这书卷交给识字的，说：“请念吧！”他必回答：“我不能念，因为它是密封的。”

¹¹ مفهوم نبوّتها از شما پوشیده و مانند طومارِ مُهر و موم شده خواهد بود. اگر آن را به کسی‌که خواندن می‌داند، بدهید و از او بخواهید آن را بخواند او خواهد گفت که نمی‌تواند، چون آن مُهر و موم شده است.

¹²人又把这书卷交给不识字的人，说：“请念吧！”他必回答：“我不识字。”

¹² و اگر آن را به آدمی بی‌سواد بدهید و از او بخواهید آن را برایتان بخواند، او در جواب خواهد گفت که نمی‌تواند بخواند.

¹³主说：“因为这子民只用言语来亲近我，用嘴唇尊崇我，他们的心却远离我。他们对我的敬畏，只是遵从传统的吩咐。

¹³ خداوند گفت: «این مردم ادّعا می‌کنند که مرا می‌پرستند، امّا حرفهای آنها بی‌معنی است. دین آنها چیزی جز قوانین و احادیث انسانی نیست چیزی که آنها از حفظ کرده‌اند.

¹⁴因此，看哪！我要再向这子民施行奇事，就是奇妙又奇妙的事；他们智慧人的智慧必要消没，他们聪明人的聪明必被隐藏。”

¹⁴ پس من با ضربات غیرقابل انتظار و پی‌درپی، آنها را شگفت‌زده خواهم کرد. خردمندان آنها آدمهایی جاهل و زرنگی‌های آنها بیهوده خواهند بود.»

¹⁵那些向耶和华深藏谋略的人，有祸了！他们在暗中行事，说：“谁看见我们？谁知道我们？”

¹⁵ وای بر کسانی‌که می‌کوشند نقشه‌های خود را از خدا پنهان کنند. آنها نقشه‌های خود را مخفیانه اجرا می‌کنند و می‌پندارند که کسی آنها را نمی‌بیند و هیچ‌کس نمی‌داند آنها چه می‌‌کنند.

¹⁶你们颠倒事理了！窑匠怎能被看作泥土呢？被造的怎能对造它的说：“他没有造我”？制成品怎可对制成它的说：“他不聪明”？

¹⁶ آنها همه‌چیز را وارونه می‌کنند. کدام مهمتر است، کوزه یا کوزه‌گر؟ آیا ساختهٔ دست انسان می‌تواند به او بگوید: «تو مرا نساختی؟» یا می‌تواند بگوید: «تو نمی‌دانی چه می‌کنی؟»

¹⁷谦卑者将来的快乐不是还有一点点的时候，黎巴嫩就要变为肥田，肥田就要被看为树林吗？

¹⁷ همان‌طور که ضرب‌المثل معروف می‌گوید: بزودی جنگلهای انبوه، کشتزار و زمینهای زراعتی دوباره جنگل می‌شوند.

¹⁸到那日，聋子必听见这书卷上的话；瞎子的眼，必在迷蒙黑暗中也能看见。

¹⁸ وقتی آن روز برسد، آدمهای کَر می‌توانند کتابی را که بلند خوانده می‌شود، بشنوند و نابینایانی که در تاریکی زندگی می‌کنند، چشمانشان باز شده و خواهند دید.

¹⁹困苦的必因耶和华增添喜乐；贫穷的人必因以色列的圣者而快乐。

¹⁹ فقیران و افتادگان بار دیگر خوشی‌ای را که خداوند، خدای قدّوس اسرائیل، می‌دهد خواهند یافت.

²⁰因为强暴人归于无有，好讥笑人的必被灭绝；所有意图行恶的，必被剪除。

²⁰ آنهایی که به دیگران ستم می‌کنند و به خدا ناسزا می‌گویند، از بین خواهند رفت و تمام گناهکاران نابود می‌شوند.

²¹他们只用一句话就定了人的罪，又设下网罗来陷害城门口那执行裁判的，用毫无根据的事屈枉义人。

²¹ خدا اینها را نابود خواهد کرد: کسانی‌که به دیگران افترا و تهمت می‌زنند، آنهایی که مانع مجازات جنایتکاران می‌شوند و یا با دروغ نمی‌گذارند مردمان امین و صالح به حقّ خود برسند.

²²因此，曾经救赎亚伯拉罕的耶和华，论到雅各家时，这样说：“雅各今后必不再羞愧，他的脸容也不再变为苍白，

²² پس اکنون خداوند، خدای اسرائیل که ابراهیم را از سختی‌ها رهانید، می‌گوید: «ای قوم من، شما بیش از این بی‌آبرو نخواهید شد، و صورتهای شما دیگر از شرم، رنگ‌پریده نخواهد بود.

²³因为他看见了他的子孙在他中间，就是我手所作的。他们必尊我的名为圣，必尊雅各的圣者为圣，也必敬畏以色列的　神。

²³ وقتی فرزندانی را که من به شما می‌دهم ببینید، آنگاه پی خواهید برد که من خدای قدّوس اسرائیل هستم. شما با ترس و حرمت، احترام مرا نگاه خواهید داشت. مردمان احمق یاد می‌گیرند و می‌فهمند و آنهایی‌ که همیشه گِله و شکایت می‌کنند، از یادگیری خوشحال خواهند بود.»

²⁴那些心中迷惑的，必明白真理，那些发怨言的，必接受教训。”

²⁴ مردمان احمق یاد می‌گیرند و می‌فهمند و آنهایی‌ که همیشه گِله و شکایت می‌کنند، از یادگیری خوشحال خواهند بود.»