¹禁食的真正意义

¹ خداوند می‌گوید: «صدای خود را بلند کن و فریاد بزن! به قوم من اسرائیل بگو، دربارهٔ گناهانشان به آنها بگو!

²他们天天寻求我，乐意明白我的道路，好像行义的国民，不离弃他们　神的公理；他们向我求问公义的判语，又喜欢亲近　神。

² آنها هر روز برای عبادت به نزد من می‌آیند، و می‌گویند که مشتاقند راهها و تعالیم مرا بدانند. آنها می‌گویند از من قوانین عادلانه می‌خواهند، واز پرستش خدای خود خشنود هستند.»

³他们说：“为什么我们禁食，你不看呢？为什么我们刻苦己身，你不理会呢？”看哪！你们在禁食的日子，仍然追求自己喜欢作的事，欺压为你们作工的人。

³ مردم می‌پرسند: «اگر خداوند توجّهی ندارد، چرا ما باید روزه بگیریم؟ اگر او اعتنایی ندارد، چرا ما باید بدون غذا زندگی کنیم؟» خداوند به آنها می‌گوید: «حقیقت این است که شما در همان وقتی‌که روزه می‌گیرید، به فکر منافع خود می‌باشید و به کارگران خود ستم می‌کنید.

⁴看哪！你们禁食，结果是吵闹和打架，用凶恶的拳头打人；你们不要像今天这样的禁食，使你们的声音可以听闻于天上。

⁴ روزهٔ شما، شما را پرخاشگر ساخته و همیشه در جنگ و جدال هستید. آیا فکر می‌کنید، این نوع روزه باعث می‌شود من به دعای شما گوش کنم؟

⁵使人刻苦自己的日子，这样的禁食是我拣选的吗？难道只是叫人垂头像一根苇子，用麻布和炉灰铺在下面吗？你可以称这是禁食，为耶和华所悦纳的日子吗？

⁵ وقتی شما روزه می‌گیرید، بدن خود را رنجور و سرهای خود را مثل پره‌های علف صحرا در برابر باد، خَم می‌کنید، و بستر خود را بر پلاس و خاکستر می‌گسترانید. آیا این است آنچه را که شما روزه می‌نامید؟ آیا فکر می‌کنید من از این نوع روزه خشنودم؟

⁶我所拣选的禁食不是这样吗？不是要松开凶恶的锁链，解开轭上的绳索，使被压迫的获得自由，折断所有的轭吗？

⁶ «روزه‌ای ‌که من می‌پسندم این است: زنجیرهای ستمکاری و یوغهای بی‌عدالتی را بگسلید، و بگذارید ستمدیدگان آزاد شوند.

⁷不是要把你的食物分给饥饿的人，把流浪的穷困人接到你的家里，见到赤身露体的，给他衣服蔽体，不可逃避自己的骨肉而不顾恤吗？

⁷ گرسنگان را در غذای خود سهیم کنید، و درِ خانه‌های خود را به روی فقیران و بی‌خانمانان باز کنید. به کسانی‌که چیزی برای پوشیدن ندارند، لباس بدهید و از کمک کردن به اقوام خود دریغ نکنید.

⁸这样，你的光就必突然发出，像黎明的曙光，你的伤口就必快快复原；你的公义就必行在你的前面，耶和华的荣耀要作你的后盾。

⁸ «در آن صورت، رحمت من مثل خورشید صبحگاهی بر تو خواهد درخشید، و زخمهای تو زود شفا خواهند یافت. من همیشه با تو خواهم بود و تو را نجات خواهم داد، و حضور من تو را از هر جهت حمایت خواهد کرد.

⁹那时，你求告，耶和华必应允；你呼求，他必说：“我在这里！”你若从你中间除掉欺压人的轭，除去指责人的指头和恶毒的言语，

⁹ وقتی دعا کنید به شما پاسخ خواهم داد، و وقتی مرا بخوانید به شما جواب می‌دهم. «اگر به ستمگری، رفتار ناشایست و گفتار زشت خود خاتمه دهید؛

¹⁰你的心若顾念饥饿的人，使困苦的人得到饱足，你的光就必在黑暗中升起来，你的幽暗必如日中天。

¹⁰ و اگر گرسنگان را سیر کنید، و نیاز محتاجان را برآورید، آنگاه تیره‌گی‌های اطراف شما، به روشنایی نیمروز مبدل خواهد شد

¹¹耶和华必常常引导你，在干旱之地使你的心灵饱足，使你的骨头坚强有力；你必像有水源浇灌的园子，又像水流不绝的泉源。

¹¹ در آن صورت همیشه شما را در مکانهای خشک هدایت می‌کنم و شما را با چیزهای نیکو سیر خواهم کرد. من شما را قوی و سالم نگاه خواهم داشت و شما مثل باغی خواهید بود که آب فراوان دارد، و مثل چشمه‌ای که هیچ‌وقت خشک نخواهد شد.

¹²你的子孙必重建久已荒废之处，你必重建历代拆毁了的根基；你要称为修补破口的人，重修路径给人居住的人。

¹² قوم تو در همان جایی که از قدیم ویران شده بود، بر روی بنیادهای قدیمی، بنایی نو خواهد ساخت. مردم از تو به عنوان کسی یاد خواهند کرد که دیوارهای شهر را دوباره ساخت و خانه‌های ویران را بازسازی کرد.»

¹³守安息日的福乐“因安息日的缘故，你若转离你的脚步；在我的圣日不作你喜欢作的；你若称安息日为可喜乐的，称耶和华的圣日为可尊重的；你若尊重这日，不作自己的事，不寻求自己所喜悦的，或不说无谓的话，

¹³ خداوند می‌گوید: «اگر تو سبت را به عنوان یک روز مقدّس نگه داری و در آن روز در پی منافع خود نباشی، اگر برای روز مقدّس من ارزش قایل شوی و از سفر، کار و صحبتهای بیهوده خودداری کنی، آنگاه آن شادمانی که از خدمت کردن به من عاید می‌شود، از آن شما خواهد بود. کاری می‌کنم که در سراسر عالم مردم حرمت شما را نگاه دارند و از سرزمینی که من به جدّ تو -‌یعقوب- دادم لذّت ببری. من، خداوند، این را گفته‌ام.»

¹⁴你就必以耶和华为乐，我要使你乘驾地的高处，用你祖雅各的产业喂养你。”这是耶和华亲口说的。

¹⁴ آنگاه آن شادمانی که از خدمت کردن به من عاید می‌شود، از آن شما خواهد بود. کاری می‌کنم که در سراسر عالم مردم حرمت شما را نگاه دارند و از سرزمینی که من به جدّ تو -‌یعقوب- دادم لذّت ببری. من، خداوند، این را گفته‌ام.»