¹求主降临彰显威荣

¹ چرا آسمان را نمی‌شکافی و نزول نمی‌کنی؟ کوهها از دیدن تو از ترس بر خود خواهند لرزید.

²好像火烧着干柴，又像火把水烧开，使你的敌人认识你的名，使列国在你面前发颤。（本节在《马索拉抄本》为64:1）

² آنها مثل آبی که بر روی آتشی داغ می‌جوشد، در تب و تاب خواهند بود. ای خداوند بیا و قدرت خود را به دشمنانت آشکار ساز، و بگذار ملّتها در حضور تو از ترس بلرزند.

³你行了可畏的事，是我们料想不到的，那时你降临，群山都在你面前震动。

³ زمانی آمده بودی و کارهای شگفت‌انگیزی انجام می‌دادی که ما انتظار آنها را نداشتیم، کوهها تو را دیدند و از ترس لرزیدند.

⁴自认罪过从古时以来，人未曾听过，耳未曾闻过，眼未曾见过，在你以外还有什么神，能为等候他的人行事的。

⁴ هیچ‌وقت کسی خداوندی مثل تو را ندیده و دربارهٔ کارهایی که تو -‌برای آنهایی که به تو امید دارند- انجام داده‌ای چیزی نشنیده است.

⁵你善待那些喜欢行义，在你的道路上记念你的人。看哪！你曾发怒，因为我们犯了罪；这样的情形已经很久，我们还能得救吗？

⁵ تو کسانی را که کارهای درست را با خوشی انجام می‌دهند و به‌یاد می‌آوردند که تو می‌خواهی چگونه زندگی کنند، به حضور می‌پذیری. تو نسبت به ما خشمگین بودی ولی ما از گناه دست برنداشتیم. علیرغم غضب تو ما از همان زمانهای قدیم به خطاهای خود ادامه داده‌ایم.

⁶我们众人都像不洁净的人，我们所有的义，都像污秽的衣服；我们众人都像叶子枯干，我们的罪孽好像风一般把我们吹去。

⁶ ما همه گناهکاریم، و حتّی بهترین کارهای ما سرتاسر ناپاک است. به‌خاطر گناهانمان، ما مانند برگهای پژمرده‌ای هستیم که باد آنها را پراکنده می‌کند.

⁷没有人呼求你的名，没有人奋起抓着你；因为你掩面不顾我们，使我们在自己罪孽的权势下融化。

⁷ کسی برای دعا به حضور تو نمی‌‌آید و هیچ‌کس از تو کمک نمی‌خواهد. تو خود را از ما مخفی، و ما را به‌خاطر گناهانمان ترک کرده‌ای.

⁸耶和华啊！现在你还是我们的父；我们不过是泥土，你才是陶匠；我们众人都是你手所作的。

⁸ امّا تو ای خداوند، پدر ما هستی. ما مثل گِل و تو مانند کوزه‌گر هستی. تو ما را آفریده‌ای،

⁹耶和华啊！求你不要大发烈怒。不要永远记念罪孽。求你垂看我们，我们众人都是你的子民。

⁹ پس دیگر نسبت به ما خشمگین مباش و گناهان ما را به‌خاطر نیاور. ما قوم تو هستیم، برما رحم کن.

¹⁰你的圣城变了旷野，锡安成了旷野，耶路撒冷成了荒场。

¹⁰ شهرهای مقدّس تو مثل بیابان شده‌اند، اورشلیم ویران و متروک،

¹¹我们那圣洁和荣美的殿，就是我们的列祖赞美你的所在，被火烧了。我们所喜爱的一切，都成了废墟。

¹¹ و معبد بزرگ ما -‌مکان مقدّس و زیبایی که اجداد ما تو را در آن ستایش می‌کردند- در آتش سوخته و تمام مکانهای محبوب ما ویران شده‌اند. خداوندا، آیا در برابر تمام این چیزها باز هم ساکت خواهی بود؟ آیا کاری نمی‌کنی که ما بیشتر از طاقتمان رنج نکشیم؟

¹²耶和华啊！对这些事你还忍得住吗？你仍然缄默不言，使我们受苦到极点吗？

¹² خداوندا، آیا در برابر تمام این چیزها باز هم ساکت خواهی بود؟ آیا کاری نمی‌کنی که ما بیشتر از طاقتمان رنج نکشیم؟