¹耶利米预言犹大被掳

¹ وقتی فحشور کاهن، پسر امیر، که رئیس محافظان معبد بزرگ بود پیام مرا شنید،

²就殴打耶利米先知，把他枷锁在耶和华殿里，朝向便雅悯的上门内。

² دستور داد مرا بزنند و نزدیک دروازهٔ فوقانی بنیامین در معبد بزرگ مرا با کُنده و زنجیر ببندند.

³次日，巴施户珥把耶利米从枷锁上解下来，耶利米就对他说：“耶和华不再称你的名为巴施户珥，却要称你为玛歌珥．米撒毕（“玛歌珥．米撒毕”意即“四围惊慌”）。

³ صبح روز بعد، وقتی فحشور مرا از بند رها کرد به او گفتم: «فحشور نامی نیست که خداوند به تو داده باشد. او تو را 'وحشت از هر طرف' نامیده است.

⁴因为耶和华这样说：‘看哪！我要使你自己和你所有的朋友都惊惶失措；他们必倒在他们仇敌的刀下，你也必亲眼看见。我要把全犹大交在巴比伦王手中；他要把他们掳到巴比伦去，或用刀击杀他们。

⁴ خداوند خودش گفته: «من تو را موجب وحشت خودت و دوستانت خواهم ساخت؛ و تو خواهی دید چگونه همهٔ آنها با شمشیر دشمنانشان کشته می‌شوند. من تمام مردم یهودا را تسلیم پادشاه بابل خواهم کرد؛ او گروهی را به اسارت می‌برد و عدّه‌ای را خواهد کشت.

⁵我要把这城的一切财物、一切劳碌得来的、一切珍宝和犹大列王的一切宝物，都交在他们仇敌的手中；仇敌要把这一切抢劫掠夺，带回巴比伦去。

⁵ من همچنین اجازه خواهم داد تا دشمنان تمام ثروت شهر را غارت، و دارایی‌ها و املاک آنها -و حتّی دخایر پادشاهان یهودا- را گرفته و همه‌چیز را به بابل منتقل کنند.

⁶巴施户珥啊！你和所有住在你家里的人，都要被掳去；你和你所有的朋友，就是你向他们说假预言的，都要到巴比伦去，死在那里，也葬在那里。’”

⁶ تو هم همین‌طور، ای فحشور، خودت و خانواده‌ات به اسارت افتاده و به بابل برده خواهید شد. تو در آنجا خواهی مُرد و همراه دوستانت که دروغهای بسیار به آنها گفته‌ای، دفن خواهی شد.»

⁷因传　神的信息而受苦耶和华啊！你愚弄了我，我受了愚弄；你比我强大，你胜了我。我整天成了别人讥笑的对象，人人都嘲弄我。

⁷ ای خداوند تو مرا فریب دادی و فریب خوردم تو از من قویتر هستی و بر من غالب شده‌ای. همه مرا مسخره می‌کنند و تمام روز به من می‌خندند.

⁸因为我每次发言，都大声呼叫；我呼喊，说：“有强暴和毁灭！”耶和华的话使我整天受人辱骂和讥讽。

⁸ هر جا سخن می‌گویم باید فریاد بزنم و با صدای بلند بگویم: «خشونت! ویرانی!» ای خداوند، به‌خاطر اعلام پیام تو، من دایماً مورد استهزاء و تحقیر دیگران هستم.

⁹如果我说：“我不再提起他，也不再奉他的名说话”，他的话就像火在我心中焚烧，被困在我的骨里；我不能再抑制，实在不能了。

⁹ هرگاه می‌گویم: «من خداوند را فراموش می‌کنم و دیگر از جانب او سخنی نخواهم گفت،» آنگاه پیام تو مثل آتشی اعماق وجود مرا می‌سوزاند. می‌کوشم در برابر آن مقاومت بکنم، امّا توانایی آن را ندارم.

¹⁰我听见许多人耳语：“玛歌珥．米撒毕！告发他，我们要告发他！”我所有的知己朋友都等着看我行差踏错，他们说：“希望他会上当，我们就可以胜过他，向他报复。”

¹⁰ می‌شنوم که همه نجواکنان می‌گویند: «وحشت همه‌جا را فراگرفته است، بیایید از دست او به مقامات شکایت کنیم.» حتّی دوستان نزدیک من در انتظار سقوط من می‌باشند. آنها می‌گویند: «شاید بتوان او را فریب داد و به دام انداخت تا از او انتقام بگیرم.»

¹¹但耶和华与我同在，像一个威武可畏的勇士，因此，逼迫我的都必跌倒，不能得胜。他们必大大蒙羞，因为他们失败了；这永远的耻辱是人不能忘记的。

¹¹ امّا تو ای خداوندِ قادر و توانا، با من هستی، و آنها که به من جفا می‌کنند خواهند افتاد. آنها برای همیشه رسوا خواهند شد، چون نمی‌توانند موفّق شوند. شرمساری آنها هیچ وقت فراموش نخواهد شد.

¹²万军之耶和华啊！你试验义人，察看人的心肠肺腑；求你让我看见你在他们身上施行的报复，因为我已经把我的案件向你陈明了。

¹² امّا تو، ای خداوند متعال، انسانها را به طور عادلانه می‌سنجی، تو از دلها و ذهنهای آنها آگاهی. پس بگذار تا ببینم چگونه از دشمنانم انتقام می‌گیری، چون من این را به دستهای تو واگذار می‌کنم.

¹³你们要歌颂耶和华，赞美耶和华；因为他救了穷乏人的性命，脱离恶人的手。

¹³ در حمد خداوند بسرایید، خداوند را ستایش کنید! او مظلومان را از دست ستمکاران خلاص می‌کند.

¹⁴咒诅自己的生日愿我生的那一天受咒诅！愿我母亲生我的那一天不蒙祝福！

¹⁴ لعنت بر آن روزی که من به دنیا آمدم! و نفرین بر روزی باد که مادرم مرا زایید!

¹⁵那向我父亲报喜信：“你得了一个男孩”，叫我父亲十分高兴的，愿那人受咒诅！

¹⁵ لعنت بر کسی که مژدهٔ تولّد مرا به پدرم رسانید و به او گفت: «فرزندت به دنیا آمد، او پسر است.»

¹⁶愿那人像耶和华所倾覆而不顾惜的城市，愿他早晨听见哀号，午间听见战争的吶喊。

¹⁶ کاش او هم گرفتار سرنوشت همان شهرهایی شود که خداوند بدون ترحّم از بین برد. باشد که او هر صبحگاه فریادهای وحشت‌آور و هنگام ظهر شیپور جنگ را بشنود،

¹⁷因为他没有使我死于母腹，好使我的母亲成了我的坟墓，我永远留在母腹中。

¹⁷ چون او قبل از تولّدم مرا نکشت تا رحم مادرم قبر من شود. چرا من به دنیا آمدم؟ آیا برای تحمّل غم و ناراحتی و با شرمساری مُردن به این دنیا آمدم؟

¹⁸我为什么要出母胎，经历劳苦和忧伤，并且我的年日都消逝在羞辱之中呢？

¹⁸ چرا من به دنیا آمدم؟ آیا برای تحمّل غم و ناراحتی و با شرمساری مُردن به این دنیا آمدم؟