1耶和华的使者在波金显现
1
فرشتهٔ خداوند، از جلجال به بوکیم رفت و به قوم اسرائیل گفت: «من شما را از مصر به سرزمینی که وعدهٔ مالکیّت آن را به اجدادتان داده بودم، آوردم. به آنها گفتم: هرگز پیمانی را که با شما بستهام، نخواهم شکست.
2你们不可与这地的居民立约，要拆毁他们的祭坛。’你们竟没有听从我的话；你们作的是什么呢？
2
شما هم نباید پیمانی با ساکنان این سرزمین ببندید. باید قربانگاههای آنها را ویران کنید. امّا شما فرمان مرا بجا نیاوردید. چرا این کار را کردید؟
3因此我又说：‘我必不把他们从你们面前赶走，他们要作你们的敌人，他们的神要作你们的网罗。’”
3
پس من هم، آن مردم را، از سر راهتان دور نمیکنم؛ بلکه آنها، خاری در پهلوی شما و خدایان آنها، دامی برای شما خواهند بود.»
4耶和华的使者对以色列众人说这些话的时候，众人就放声大哭。
4
وقتی فرشتهٔ خداوند این سخنان را گفت، تمام مردم اسرائیل با صدای بلند، گریه کردند.
5于是给那地方起名叫波金；他们在那里向耶和华献祭。
5
پس آنجا را بوکیم نامیدند و به حضور خداوند قربانی کردند.
6约书亚逝世约书亚遣散了众人，以色列人就各归自己承受的地业，要占有那地。
6
یوشع مردم را مرّخص نمود و آنها به جاهایی که برایشان به عنوان ملکیّت تعیین شده بود، رفتند تا آنها را تصرّف کنند.
7约书亚在世的时候，以及他去世以后，那些见过耶和华为以色列人所行的大事的众长老还在的日子，众人都事奉耶和华。
7
بنیاسرائیل در طول زندگانی یوشع و همچنین در زمان حیات رهبران قوم، که همهٔ کارهایی را که خداوند برای قوم اسرائیل کرده بود، با چشم خود دیده بودند، به خداوند وفادار ماندند.
8耶和华的仆人，嫩的儿子约书亚，在一百一十岁的时候就死了。
8
یوشع پسر نون، خدمتگزار خداوند در صد و ده سالگی وفات یافت.
9以色列人把他埋葬在他地业的境内，就是以法莲山地，在迦实山北面的亭拿．希烈。
9
او را در زمین خودش در تمنه حارس که در کوهستان افرایم، در شمال کوه جاعش بود دفن کردند.
10那一代的人都归到他们的列祖那里以后，有另一代的人兴起来了；他们不认识耶和华，也不知道耶和华为以色列人所行的事。
10
پس از مدّتی، آن نسل از دنیا رفتند و نسل دیگری بعد از آنها به وجود آمدند. این نسل نه خداوند را میشناختند و نه کارهای او را که برای مردم اسرائیل انجام داده بود، دیده بودند.
11以色列人违背 神的恶果以色列人行了耶和华看为恶的事，去事奉众巴力；
11
بنیاسرائیل نسبت به خداوند شرارت ورزیدند و پرستش بت بعل را آغاز نمودند.
12他们离弃了领他们出埃及的耶和华、他们列祖的 神，去跟从别的神，就是他们周围各族的神，敬拜他们，惹耶和华发怒。
12
خداوند خدای اجداد خود را ترک کردند، همان خدایی که آنها را از مصر بیرون آورد. آنها خدایان مردمی را که در همسایگیشان زندگی میکردند پرستش نموده، در مقابل آنها سجده کردند و به این ترتیب، خداوند را به خشم آوردند.
13他们离弃了耶和华，去事奉巴力和亚斯他录。
13
آنها خداوند را ترک کردند و بت بعل و اشتاروت را پرستش نمودند.
14耶和华的怒气向以色列人发作，就把他们交在抢掠的人手中，他们就抢掠他们；他又把他们完全交在他们四围的仇敌手中，以致他们在仇敌面前再不能站立得住。
14
پس خداوند بر اسرائیل خشمگین شد و آنها را به دست تاراجگران سپرد تا غارت شوند و اسیر دشمنان اطراف خود گردند تا دیگر نتوانند در مقابل دشمن مقاومت کنند.
15他们无论去哪里，耶和华的手总是加害他们，好像耶和华说过的，又像耶和华对他们起誓过的；他们就非常困苦。
15
هر جایی که برای جنگ میرفتند، دست خداوند برضد ایشان بود و مانع پیروزی آنها میگردید، زیرا خداوند از پیش به آنها گفته و قسم خورده بود که این کار را میکند.
16耶和华兴起了士师，士师就拯救他们脱离抢掠他们的人的手。
16
امّا وقتی خداوند وضع رنجآور آنها را دید، رهبرانی برای ایشان تعیین کرد تا آنها را از دست تاراجگران، نجات بدهند.
17但他们连士师也不听从，竟与别的神行了奸淫，敬拜他们；他们迅速偏离了他们列祖所行、听从耶和华命令的道路，他们没有照样行。
17
امّا بنیاسرائیل از این رهبران اطاعت نکردند. آنها خداوند را ترک نموده، بُتها را پرستش نمودند. اجداد آنها از فرمانهای خدا اطاعت میکردند، امّا این نسل جدید خیلی زود از انجام آن باز ایستادند.
18耶和华为他们兴起士师的时候，耶和华就与那士师同在；那士师在世的日子，耶和华总是拯救他们脱离仇敌的手；因为他们在压迫和苦害他们的人底下发出哀声，耶和华就怜悯他们。
18
هر زمان که خداوند رهبری را برای بنیاسرائیل تعیین میکرد، او را کمک مینمود و تا زمانی که آن رهبر زنده بود، مردم را از دست دشمنانشان میرهانید. خداوند بر آنها رحمت مینمود، زیرا آنها به دلیل رنج و مرارت و ظلمی که میدیدند، ناله میکردند.
19可是士师死了以后，他们就转而行恶，比他们的列祖更厉害，去随从别的神，事奉和敬拜他们，总不放弃他们的恶行和顽梗的行径。
19
امّا بعد از آن که آن رهبر فوت میکرد، آنها به راههای شرارتآمیز خود بازمیگشتند و بدتر از اجداد خود عمل میکردند. بُتها را پرستش مینمودند و در مقابل آنها سجده میکردند و به کارهای شرارتبار خود ادامه میدادند.
20于是耶和华的怒气向以色列人发作，说：“因为这国的人违背我吩咐他们列祖的约，不听从我的话，
20
پس آتش خشم خداوند دوباره شعلهور میشد و میگفت: «چون مردم پیمانی را که با اجدادشان بسته بودم، شکستند و از احکام من پیروی نکردند،
21因此，约书亚死后仍剩下来的列国，我也不再从他们面前赶走，
21
من هم آن اقوامی را که بعد از وفات یوشع باقی ماندند، بیرون نمیرانم.
22为要借着他们试验以色列人，看他们肯不肯谨守遵行耶和华的道路，像他们的列祖一样谨守。”
22
من آنها را وسیلهای برای آزمایش مردم اسرائیل میگردانم تا ببینم که آیا مانند اجداد خود، به راه راست میروند یا نه.»
پس خداوند آن اقوام را در آن سرزمین باقی گذاشت و آنها را بیرون نکرد و به دست یوشع تسلیم ننمود و بعد از مرگ یوشع نیز آنها را فوراً بیرون نکرد.
23这样，耶和华留下这些国的民，不迅速把他们赶走，也不把他们交在约书亚手里。
23
پس خداوند آن اقوام را در آن سرزمین باقی گذاشت و آنها را بیرون نکرد و به دست یوشع تسلیم ننمود و بعد از مرگ یوشع نیز آنها را فوراً بیرون نکرد.