¹抚今追昔自叹苦难难当

¹ طلاهای ما جلای خود را از دست داده و بی‌ارزش شده‌اند و سنگ‌های مقدّس معبد بزرگ در کوچه‌ها افتاده‌اند.

²锡安尊贵的众民，本来和精金一样贵重；现在怎么竟被看为瓦器，好像陶匠手中所作的呢？

² جوانان صهیون که زمانی همچون زر ناب با ارزش بودند، اکنون مانند ظروف گِلی ساختهٔ دست کوزه‌گر، بی‌ارزش شده‌اند.

³野狗尚且用乳房哺养它们的幼儿；但我的众民变得多么残忍，像旷野的鸵鸟一样。

³ حتّی شغالان به توله‌های خود شیر می‌دهند، ولی زنان قوم من مثل شترمرغ شده‌اند و به کودکان خود رحم نمی‌کنند.

⁴婴儿的舌头因干渴而紧贴上膛；孩童求饼，却没有人分给他们。

⁴ زبان اطفال شیرخوار از تشنگی به کامشان چسبیده است. بچّه‌ها نان می‌‌خواهند، امّا کسی به آنها نان نمی‌دهد.

⁵那些从前吃美食的，现今都在街上孤单凄凉；那些从前在豪奢生活中长大的，现今却在垃圾堆中打滚。

⁵ آنهایی که زمانی غذاهای لذیذ می‌خورند، اینک از گرسنگی در کوچه‌ها جان می‌‌دهند. کسانی‌که در ناز و نعمت زندگی می‌کردند، اکنون در بین زباله‌ها به دنبال غذا می‌گردند.

⁶我众民（“我众民”原文作“我子民的女子”）的罪孽比所多玛的罪恶更大；所多玛在转眼之间倾覆了，尽管无人攻击它。

⁶ جزای قوم من سنگین‌تر از جزای مردم سدوم بوده است، زیرا اهالی سدوم در یک لحظه نابود شد و هیچ دستی به آنها کمک نکرد.

⁷锡安的贵族素来比雪更明亮，比奶更洁白；他们的身体比红宝石更红润，他们的样貌像蓝宝石一样美丽。

⁷ شاهزادگان ما پاکتر از برف و سفیدتر از شیر بودند. بدنشان از سرخی همچون لعل و در درخشندگی مانند یاقوت بود.

⁸现在他们的面貌比煤炭还黑，在街上再没有人认得他们；他们皮包骨头，枯瘦如柴。

⁸ امّا اکنون چهره‌ای سیاهتر از زغال دارند و در کوچه‌ها شناخته نمی‌شوند. پوستشان به استخوانشان چسبیده و مثل چوب خشک شده‌اند.

⁹那些死于刀下的比饿死的还好；饿死的因缺乏田间的出产，就日渐消瘦而死亡。

⁹ آنهایی که در جنگ کشته شدند، خوشبخت‌تر بودند از کسانی‌که بعداً به تدریج از گرسنگی مردند و غذایی برای زنده ماندن نداشتند.

¹⁰慈心的妇人亲手烹煮自己所生的孩子；在我众民（“我众民”原文作“我子民的女子”）遭毁灭的时候，孩子竟成了母亲的食物。

¹⁰ مصیبتی که بر سر قوم من آمد، چنان وحشتناک بود که مادران دلسوز، از فرط گرسنگی کودکان خود را می‌پختند و می‌خوردند.

¹¹耶和华大发震怒，倾倒他的烈怒；他在锡安放火，吞灭了锡安的根基。

¹¹ خداوند خشم و غضب خود را با شدّت تمام بر صهیون فرو ریخت و چنان آتشی برافروخت که اساس آن را خاکستر کرد.

¹²地上的君王，以及世上所有的居民都不相信，会有任何敌人攻进耶路撒冷的城门。

¹² پادشاهان و مردم روی زمین، هیچ‌کدام باور نمی‌کرد که دشمن بتواند به دروازه‌های اورشلیم داخل شود.

¹³惩罚不义的领袖因为锡安先知的罪恶，和祭司的罪孽，就是他们在城中流了义人的血，

¹³ ولی این کار شد، زیرا انبیا گناه کردند و کاهنان خون مردم نیک و بی‌گناه را در شهر ریختند.

¹⁴所以，他们像瞎子在街上流荡，他们被血玷污，没有人可以触摸他们的衣服。

¹⁴ رهبرانش مانند اشخاص کور راه می‌روند و چون آلوده به خون مردم بی‌گناه هستند، کسی به آنها نزدیک نمی‌شود.

¹⁵有人向他们喊叫：“走开！你们不洁的人；走开！走开！不要触摸我。”他们到处逃亡飘流的时候，列国的人就说：“他们再不能在这里寄居。”

¹⁵ مردم فریاد می‌زنند: «ای اشخاص ناپاک، دور شوید! به ما دست نزنید!» بنابراین آنها آواره و سرگردان از کشوری به کشور دیگر می‌روند، امّا مردم به آنها می‌گویند که جایی برایشان ندارند.

¹⁶耶和华亲临分散他们，不再看顾他们；人不再尊重祭司，也不厚待长老。

¹⁶ خود خداوند آنها را پراکنده ساخته و دیگر به آنها توجّه نمی‌کند. او به کاهنان و بزرگان هم اعتنا نمی‌کند.

¹⁷我们徒然等待帮助，等到双目失去视力；我们在瞭望台上期望一个不能拯救我们的国家来临。

¹⁷ از بس برای کمک انتظار کشیدیم، چشمان ما تار شدند. ولی انتظار ما بیهوده بود، زیرا قومی به یاری ما نیامد.

¹⁸敌人追踪我们，使我们不敢在自己的街道上行走。我们的结局近了，我们的日子满了；我们的结局已经到了。

¹⁸ دشمنان در تعقیب ما بودند و ما نمی‌توانستیم حتّی در کوچه‌ها راه برویم. عمر ما به آخر رسیده و مرگ ما نزدیک بود.

¹⁹追赶我们的比空中的鹰还快；他们在山上追赶我们，在旷野埋伏攻击我们。

¹⁹ تعقیب کنندگان ما تیزتر از عقاب بودند. به کوهها فرار کردیم، ولی آنها از تعقیب ما دست نکشیدند و حتّی در بیابان در کمین ما نشسته بودند.

²⁰耶和华所膏立的，我们鼻孔的气息，在他们的陷坑中被捉住；我们论到他曾说：“我们要在他的荫庇之下，在列国中存活。”

²⁰ پادشاهِ ما را که برگزیدهٔ خداوند و سرچشمهٔ زندگی و حافظ جان ما بود، دستگیر کردند.

²¹以东遭报以东人哪，乌斯地的居民哪，欢喜快乐吧！这杯也要传到你那里，你必喝醉以致赤身露体。

²¹ ای مردم اَدوم که در سرزمین عوص ساکن هستید، اکنون تا می‌توانید شادی کنید، زیرا این مصیبت بر سر شما هم خواهد آمد و شما هم از جام غضب خدا خواهید نوشید. ای صهیون، تو سزای گناهت را دیدی. خداوند زیادتر از این تو را در تبعید نگاه نمی‌دارد. امّا تو ای اَدوم، خداوند گناهانت را آشکار خواهد ساخت و تو را به سزای کارهایت خواهد رسانید.

²²锡安得安慰锡安的居民（“居民”原文作“女子”）哪！你的刑罚已经受够了，耶和华必不再使你流亡；以东的居民哪！他必惩罚你的罪孽，揭露你的罪恶。

²² ای صهیون، تو سزای گناهت را دیدی. خداوند زیادتر از این تو را در تبعید نگاه نمی‌دارد. امّا تو ای اَدوم، خداوند گناهانت را آشکار خواهد ساخت و تو را به سزای کارهایت خواهد رسانید.