1人民禁食认罪
1
در روز بیست و چهارم همان ماه، جمع شدند تا با روزه، اندوه خود را نسبت به گناهانشان نشان دهند.
2以色列的后裔跟所有外族人分离，然后站立，承认自己的罪过和他们列祖的罪孽。
2
آنان قبلاً خود را از بیگانگان جدا کرده بودند. آنان پلاس پوشیدند و به نشانهٔ غم و اندوه خاک بر سر خود ریختند. سپس ایستادند و به گناهانی که خود و نیاکانشان مرتکب شده بودند اعتراف کردند.
3那天四分之一的时间，他们站在自己的地方，宣读耶和华他们的 神的律法书；另外四分之一的时间，他们认罪和敬拜耶和华他们的 神。
3
حدود سه ساعت تورات خداوند، خدایشان برای ایشان خوانده شد، سه ساعت دیگر را به اعتراف گناهان و نیایش خداوند، خدای خود پرداختند.
4耶书亚、巴尼、甲篾、示巴尼、布尼、示利比、巴尼和基拿尼，站立在利未人的台阶上，向耶和华他们的 神大声哀求。
4
یشوع، بانی، قدمیئیل، شبنیا، بنی، شربیا، بانی و کنانی بر سکوی لاویان ایستادند و با صدای بلند نزد خداوند، خدای خود دعا کردند.
5称颂与祷告利未人耶书亚、甲篾、巴尼、哈沙尼、示利比、荷第雅、示巴尼和毗他希雅说：“你们要起立，称颂耶和华你们的 神，直到永永远远。”“耶和华啊，你荣耀的名是应当称颂的；愿你的名被尊崇，超过一切称颂和赞美。
5
این لاویان مردم را برای نیایش فراخواندند: یشوع، قدمیئیل، بانی، حشبنیا، شربیا، هودیا، شبیا و فتحیا. آنان گفتند:
«به پا خیزید و خداوند، خدای خود را ستایش کنید،
او را همواره تا به ابد ستایش کنید،
همه نام پرشکوه او را ستایش کنید،
اگر چه ستایش هیچ انسانی بسندهٔ او نیست.»
6你，唯独你是耶和华，你造了天，天上的天和天军，地和地上的万物，海和海中的万物，你使这一切生存，天军也都敬拜你。
6
آنگاه قوم اسرائیل چنین دعا کردند:
«تو ای خداوند، تنها تو خداوند هستی،
تو آفرینندهٔ آسمانها و ستارههای آن هستی.
تو آفرینندهٔ زمین و دریاها و هرچه در آنهاست هستی،
تو به همه زندگی بخشیدی.
نیروهای آسمان تو را پرستش میکنند
7你是耶和华 神，你拣选亚伯兰，带领他出了迦勒底的吾珥，改他的名字为亚伯拉罕。
7
تو ای خداوند، خدایی که ابرام را برگزیدی
و او را از اور کلدانیان بیرون آوردی،
تو نام او را به ابراهیم تغییر دادی،
8你见他在你面前心里诚实可靠，就与他立约，要把迦南人、赫人、亚摩利人、比利洗人、耶布斯人和革迦撒人之地，赐给他的后裔；你履行了你的诺言，因为你是公义的。
8
دریافتی که دل او نسبت به تو وفادار است.
و تو با او پیمان بستی
که سرزمین کنعانیان،
حِتّیان، اموریان، فرزیان،
و یبوسیان و جرجاشیان را
به فرزندانش بدهی و به پیمان خود وفا کردی، زیرا تو وفادار هستی.
9你看见我们的列祖在埃及所受的困苦，垂听他们在红海的哀求，
9
«تو رنج نیاکان ما را در مصر دیدی،
تو درخواست کمک ایشان را در کنار دریای سرخ شنیدی.
10因为你知道埃及人怎样狂妄自大地对待他们，所以就对法老和他的一切臣仆，以及他国中所有的人民，施行神迹奇事，为你自己建立了至今仍存的名声。
10
تو نشانههای شگفتآوری علیه فرعون،
بزرگان و مردم سرزمین او انجام دادی،
زیرا تو میدانستی چگونه بر قوم تو ستم کردند.
در آن زمان برای خود نامی یافتی که تا امروز پایدار است.
11你又在我们的列祖面前把海分开，使他们在海中的干地上走过去；把追赶他们的人丢在深处，好像石头拋进怒海之中。
11
راهی از میان دریا برای قوم خود باز کردی،
و ایشان را به خشکی برآوردی،
و تعقیب کنندگان ایشان را در آبهای ژرف فرو بردی،
همچون سنگی در دریای خروشان.
12日间你用云柱引导他们，夜间用火柱光照他们要行的路。
12
در روز با ابری ایشان را راهنمایی کردی،
و در شب با آتش راهشان را روشن کردی.
13你降临西奈山上，从天上与他们说话，赐给他们正直的典章、真实的律法、美好的条例与诫命。
13
در کوه سینا از آسمان به زیر آمدی.
تو با قوم خود سخن گفتی
و به ایشان قوانین نیکو و آموزشهای خوب دادی.
14你使他们认识你的圣安息，借你仆人摩西向他们颁布诫命、条例和律法。
14
تو به ایشان آموختی تا روز سبت تو را مقدّس بدارند،
و از طریق بندهات موسی قوانین خود را به ایشان دادی.
15你从天上赐下粮食，给他们充饥，吩咐水从磐石流出来给他们解渴；你又吩咐他们进去占领，你举手起誓要赐给他们的那地。
15
«هنگامیکه گرسنه بودند، از آسمان به ایشان نان دادی،
و هنگامیکه تشنه بودند، از میان صخرهای به ایشان آب دادی.
تو گفتی سرزمینی را که به آنان وعده داده بودی تصرّف کنند.
16但是我们的列祖狂妄自大，硬着颈项，不听从你的命令。
16
امّا نیاکان ما مغرور شدند و گردنکشی کردند،
و از فرمانهای تو پیروی نکردند.
17他们拒绝听从，也不记念你在他们中间所行的奇事，硬着颈项，存心悖逆，自立首领，要回到他们为奴之地去。但你是乐意饶恕的 神，你有恩典，有怜悯，不轻易发怒，并有丰盛的慈爱，所以你没有撇弃他们。
17
آنان از اطاعت امتناع ورزیدند و همهٔ کارهایی را که انجام داده بودی، فراموش کردند.
ایشان معجزاتی را که انجام دادی فراموش کردند.
در غرور خودشان رهبری برگزیدند،
تا ایشان را به بردگی در مصر بازگرداند.
امّا تو خدای بخشندهای.
تو دلسوز و مهربان و دیرخشم هستی
رحمت تو عظیم است؛ تو ایشان را ترک نکردی.
18他们更为自己铸造了一头牛犊，说：‘这就是把你们从埃及领上来的神！’他们犯了亵渎大罪，
18
آنان بُتی به شکل گوساله ساختند
و گفتند، این خدایی است که آنان را از مصر بیرون آورد!
ای خداوند آنان تا چه اندازه به تو اهانت کردند!
19你还是因着你丰盛的怜悯，没有把他们撇弃在旷野；日间云柱没有离开他们，仍然在路上引导他们；夜间火柱也没有离开他们，还是光照他们要行的路。
19
امّا تو ایشان را در بیابان رها نکردی،
چون رحمت تو عظیم است.
تو ابر یا آتشی را که شب و روز،
راهنمای ایشان بود پس نگرفتی.
20你赐下良善的灵教导他们；你没有留住吗哪不给他们吃；你给他们水解渴。
20
تو روح نیک خود را برای آموزش ایشان دادی.
در گرسنگی به ایشان مَنّا دادی و در تشنگی به ایشان آب دادی.
21在旷野四十年，你供养他们，他们毫无缺乏，衣服没有穿破，他们的脚也没有肿痛。
21
مدّت چهل سال در بیابان،
تو همهٔ نیازهای آنان را برآورده کردی؛
جامههای ایشان هرگز کهنه نشد،
و پاهای ایشان هرگز ورم نکرد.
22你把列国和万民赐给他们，你把列国分给他们作疆界，他们就获得西宏之地，希实本王之地和巴珊王噩之地。
22
«تو اجازه دادی تا بر ملّتها و ممالک،
و سرزمینهایی که در مرز ایشان بود چیره شوند.
ایشان سرزمین حشبون را از سیحون پادشاه،
و سرزمین باشان را از عوج پادشاه گرفتند.
23你使他们的子孙众多，像天上的星星那么多；你把他们带进你应许他们的列祖要进去得为业的那地。
23
تو به شمارهٔ ستارگان آسمان به ایشان فرزندان دادی،
و اجازه دادی سرزمینی را که به نیاکان ایشان وعده داده بودی،
تسخیر کنند و در آن زندگی نمایند.
24于是他们的子孙进去，获得那地；你使那地的迦南居民向他们屈服，又把迦南众王和那地的各民族，都交在以色列人手里，以色列人可以随意对待他们。
24
آنان سرزمین کنعان را تصرّف کردند.
تو بر مردمی که آنجا زندگی میکردند پیروز شدی.
تو به قوم خود قدرت دادی،
که مطابق میل خود با مردم و پادشاه کنعان رفتار کنند.
25他们夺取了坚固的城、肥沃的土地，获得了满载各样财宝的房屋、挖好的水井、葡萄园、橄榄园和很多果树；他们吃得饱足，身体发胖，因你的大恩生活安逸快乐。
25
قوم تو شهرهای مستحکم،
زمینهای حاصلخیز، خانههای پر از ثروت،
آب انبارها،
درختان زیتون، درختان میوه و تاکستانها را به تصرّف در آوردند.
آنان هرچه خواستند خوردند و فربه شدند،
و از چیزهای نیکویی که به ایشان دادی، لذّت بردند.
26承认悖逆的罪“可是他们竟悖逆，背叛你，把你的律法丢在背后，杀害那些控告他们，要他们归向你的先知，犯了亵渎的大罪。
26
«امّا قوم تو سرکشی کردند و از تو نافرمانی کردند،
آنان به قوانین تو پشت کردند.
انبیایی را که به ایشان هشدار دادند،
و گفتند که به سوی تو بازگردند، کشتند.
بارها به تو اهانت کردند.
27所以你把他们交在敌人的手中，好让他们受困苦；他们受困苦的时候，就向你呼求，你就从天上垂听，按着你丰盛的怜悯，赐给他们拯救者，拯救他们脱离敌人的手。
27
پس تو اجازه دادی که دشمنانشان بر ایشان پیروز گردند و بر آنان حکومت کنند.
در دشواریهای خود برای کمک تو را خواندند،
و تو از آسمان به ایشان پاسخ دادی.
بهخاطر لطف عظیم خود برای ایشان رهبرانی فرستادی،
تا ایشان را از دست دشمنانشان برهانند.
28但他们得享安宁以后，又在你面前行恶，你就撇弃他们在仇敌的手中，让仇敌管辖他们；然而他们回转过来，向你哀求，你就从天上垂听，按着丰盛的怜悯，一次又一次拯救他们。
28
هنگامیکه آرامش بازگشت، گناه ورزیدند،
و دوباره اجازه دادی تا دشمنانشان بر ایشان چیره شوند،
با این حال، زمانی که توبه کردند و از تو خواستند که ایشان را نجات دهی،
تو در آسمان شنیدی و بارها بهخاطر لطف عظیم خود، ایشان را رهانیدی.
29你警告他们，要他们转向你的律法；但他们狂妄自大，不听从你的诫命，犯罪干犯你的典章。人应遵行这些典章，按照它们生活，他们却固执地扭转肩头，硬着颈项，不肯听从。
29
تو هشدار دادی تا از تعالیم تو پیروی کنند،
امّا در غرور خود قوانین تو را رد کردند،
با وجودی که پیروی از قوانین تو راه زندگی است،
سرسختی و لجاجت کردند و از پیروی تو خودداری کردند.
30你多年容忍他们，你的灵借着你的众先知劝戒他们，他们还是不侧耳而听，所以你把他们交在各地的民族手中。
30
سالها با صبر به آنان هشدار دادی،
انبیای خود را الهام بخشیدی تا سخن گویند،
امّا قوم تو ناشنوا بودند.
پس اجازه دادی که ملّتهای دیگر بر ایشان چیره شوند.
31然而因你丰富的怜悯，你不把他们灭尽，也不撇弃他们，因为你是有恩典有怜悯的 神。
31
امّا چون رحمت تو عظیم است،
ایشان را ترک یا نابود نکردی،
تو خدای مهربان و دلسوزی هستی.
32立约盖印“我们的 神啊，你是至大、全能、至可畏、守约施慈爱的 神，现在求你不要把我们、我们的君王和领袖、我们的祭司和先知、我们的列祖和你的众民，从亚述列王的日子直到今日所遭遇的一切苦难，看为小事。
32
«ای خدا، خدای ما، تو چقدر عظیم هستی!
چقدر مهیب و چه اندازه قدرتمند!
تو با وفاداری وعدههای عهد خود را نگاه میداری.
از زمانی که امپراتور آشور ما را مورد ستم قرار داد،
تا به امروز چقدر رنج کشیدهایم!
پادشاهان ما، رهبران ما، کاهنان و انبیای ما،
نیاکان ما و تمام مردم چقدر رنج کشیدهاند.
به یادآور که ما چقدر رنج کشیدهایم!
33在一切临到我们身上的事上，你都是公义的；因为你所行的是信实的，我们所行的是邪恶的。
33
ما را به راستی تنبیه نمودی،
حتّی با وجود اینکه ما گناه کردهایم، تو وفادار بودهای.
34我们的君王和领袖，我们的祭司和列祖，都没有遵行你的律法，也没有留心听从你的诫命和你向他们郑重的警告。
34
نیاکان، پادشاهان، رهبران و کاهنان ما،
از قوانین تو پیروی نکردند.
آنان به فرمانها و هشدارهای تو گوش فرا ندادند.
35他们在本国中，享受你赐给他们的大福，在你摆在他们面前这广大肥沃的地上，却不事奉你，不转离他们的恶行。
35
با رضایت تو، پادشاهان بر قوم فرمانروایی کردند،
و در سرزمین گسترده و حاصلخیزی که تو به آنها دادی، زندگی کردند؛
امّا از گناه بازگشت نکردند و از خدمت به تو کوتاهی کردند.
36我们今天竟成了奴仆！就是在你赐给我们列祖享用其上果实和美物之地，我们竟在这地上作了奴仆！
36
اکنون ما در سرزمینی که تو به نیاکان ما دادی،
تا از میوهها و فرآوردههای نیکویش لذّت ببرند، برده هستیم.
37这地丰富的出产都归给列王，就是你因我们的罪派来管辖我们的；他们也随意管辖我们的身体和我们的牲畜；我们遭遇大患难。
37
فرآوردههای این سرزمین نصیب پادشاهانی است
که تو به سبب گناهان ما، بر ما مسلّط ساختی.
آنها مطابق میل خود با ما و احشام ما عمل میکنند،
و ما در محنت عمیقی به سر میبریم.»
به سبب همهٔ این رویدادها ما پیمانی پایدار نوشتیم و رهبران و لاویان و کاهنان آن را مُهر کردند.
38现在由于这一切事，我们立下确实的约，写在文件上；我们的领袖、利未人和祭司，都在上面盖了印。”（本节在《马索拉抄本》为10:1）
38
به سبب همهٔ این رویدادها ما پیمانی پایدار نوشتیم و رهبران و لاویان و کاهنان آن را مُهر کردند.