1可拉子孙的训诲诗，交给诗班长。 神啊！你在古时，在我们列祖的日子所作的事，我们亲耳听见了，我们的列祖也给我们述说过。
1
خدایا، ما به گوشهای خود شنیدهایم
و اجداد ما برای ما تعریف کردهاند
که تو در زمان آنها و در دوران گذشته
چه کارهای شگفتی انجام دادهای.
2你曾亲手把列国赶出去，却栽培了我们的列祖；你曾苦待众民，却使我们的列祖昌盛。
2
تو با دست خود اقوام دیگر را از این سرزمین بیرون کردی
و قوم خود را در سرزمین خودشان ساکن گرداندی.
تو آنها را مجازات کردی،
و قوم خود را توفیق بخشیدی.
3因为他们取得那地，不是靠自己的刀剑；他们得胜，也不是靠自己的膀臂；而是靠你的右手、你的膀臂和你脸上的光，因为你喜悦他们。
3
قوم تو این سرزمین را با شمشیر خود تسخیر نکردند،
و به قدرت بازوی خویش پیروز نگردیدند،
بلکه با قدرت و توانایی تو
و با اطمینان به حضور تو
که نشانهٔ رضایت تو از آنان بود پیروز گشتند.
4 神啊！你是我的王；求你出令，使雅各得胜。
4
تو پادشاه و خدای من هستی،
به قوم خود پیروزی عطا فرما.
5我们靠着你，必打倒我们的敌人；靠着你的名，必践踏那些起来攻击我们的。
5
با کمک تو دشمنان را شکست میدهیم
و با نام تو بدخواهان خود را پایمال میکنیم.
6因为我不是倚靠我的弓，我的刀剑也不能使我得胜。
6
نه تیر و کمان خود توکّل خواهم کرد
و نه به شمشیر خود که مرا نجات دهد؛
7但你使我们胜过了我们的敌人，使憎恨我们的人都羞愧。
7
بلکه تو ما را از دست دشمنانمان رهایی بخشیدی
و بدخواهان ما را شکست دادی.
8我们整天因 神夸耀，我们要永远称赞你的名。（细拉）
8
ما همیشه به نام خدای خود افتخار خواهیم كرد
و پیوسته سپاسگزار تو خواهیم بود.
9现在，你却弃绝我们，使我们受辱，不再和我们的军队一同出征。
9
امّا اکنون ما را ترک کردهای و رسوا ساختهای،
لشکریان ما را کمک نمیکنی.
10你使我们在敌人面前转身后退；憎恨我们的人都任意抢掠。
10
ما را در مقابل دشمن متواری ساختهای
و آنها دارایی ما را غارت کردهاند.
11你使我们像给人宰吃的羊，把我们分散在列国中。
11
ما را مانند گوسفندان به کشتارگاه فرستادی؛
و در بین اقوام جهان پراکنده ساختی.
12你把你的子民廉价出售；他们的售价并没有使你得到利益。
12
قوم خود را ارزان فروختی،
آنها برای تو ارزشی نداشتند.
13你使我们成为邻居的羞辱，成为我们四周的人讥笑和讽刺的对象。
13
نزد همسایگان، ما را خوار و حقیر ساختی.
آنها به ما توهین میکنند و به ما میخندند.
14你使我们在列国中成为话柄，在万民中使人摇头。
14
ما را در میان ملّتهای دیگر انگشتنما ساختهای،
و ما وسیلهٔ خندهٔ آنان گشتهایم.
15我的羞辱整天在我面前，我脸上的羞愧把我遮盖了；
15
پیوسته بهخاطر اهانت دشمنان
و نفرت بدخواهان خوار و شرمندهام.
16都因那辱骂和毁谤的人的声音，并因仇敌和报仇者的缘故。
16
همهٔ اینها بر ما واقع شد،
امّا ما تو را فراموش نکردیم
و پیمانی را که با ما بستهای نشکستیم.
17这一切临到我们身上，我们却没有忘记你，也没有违背你的约。
17
از تو دلسرد نشدیم
و از راه تو منحرف نگشتیم.
18我们的心没有退后，我们的脚步也没有偏离你的路。
18
امّا تو ما را در بین حیوانات وحشی بدون کمک رها کردی؛
و ما را در تاریکی کامل ترک نمودی.
19但你竟在野狗之地把我们压伤了，又以死亡的阴影笼罩我们。
19
اگر ما نام تو را فراموش میکردیم،
یا دست کمک به سوی خدایان غیر دراز میکردیم،
20如果我们忘记了我们 神的名，或是向别神伸手祷告；
20
البتّه تو میدانستی،
زیرا از اسرار دل مردم آگاهی.
21 神不会查究这事吗？因为他知道人心的隐秘。
21
ما بهخاطر نام تو همیشه با مرگ روبهرو هستیم
و ما را مانند گوسفندانی که در انتظار کشته شدن باشند، به حساب میآورند.
22为你的缘故，我们终日被置于死地；人看我们如同将宰的羊。
22
ای خداوند، بیدار شو! چرا خوابیدهای؟
برخیز و ما را برای همیشه ترک مکن.
23主啊！求你醒来，为什么还睡着呢？求你起来，不要永远弃绝我们。
23
چرا خود را از ما پنهان میکنی؟
مصیبت و رنجهای ما را از یاد مبر.
24你为什么掩面，忘记了我们的苦难和压迫呢？
24
دیگر به خاک افتاده، شکست خوردهایم.
برخیز و به کمک ما بیا!
بهخاطر محبّت پایدار خود ما را نجات بده.
25我们俯伏在尘土之上；我们的身体紧贴地面。
25
برخیز و به کمک ما بیا!
بهخاطر محبّت پایدار خود ما را نجات بده.