1亚伯拉罕因信称义
1
پس در این صورت دربارهٔ جدّ ما ابراهیم چه بگوییم؟
2亚伯拉罕若是因行为称义，就有可夸的，只是不能在 神面前夸口。
2
اگر به وسیلهٔ کارهای خود پیش خدا نیک شمرده شده بود دلیلی برای بالیدن میداشت، امّا او نمیتواند در پیشگاه خدا به خود ببالد.
3经上怎么样说呢？”亚伯拉罕信 神，这就算为他的义。”
3
زیرا کتابمقدّس میفرماید: «ابراهیم به خدا ایمان آورد و خدا آن ایمان را به عنوان نیكی مطلق به حساب او گذاشت.»
4作工的得工资，不算是恩典，是他应得的。
4
شخصی كه کار میکند، مزد میگیرد و مزد او هدیه به حساب نمیآید؛ بلكه حقّ اوست كه باید به او پرداخت شود.
5可是，那不作工而只信那称不敬虔的人为义的 神的，他的信就算为义了。
5
و امّا مردی كه كار نمیکند بلكه به خدایی كه حتّی شخص خداناشناس را کاملاً نیک میگرداند ایمان میآورد، ایمان او نیكی مطلق به حساب میآید.
6大卫也是这样说，那不靠行为而蒙 神算为义的人是有福的！
6
حضرت داوود دربارهٔ شادی شخصی كه خدا بدون در نظر گرفتن کارهایش او را کاملاً نیک میسازد، چنین میفرماید:
7“过犯得蒙赦免，罪恶得到遮盖的人，是有福的；
7
«خوشا به حال آنانی كه خدا خطاهای ایشان را بخشیده
و گناهانشان را پوشیده است.
8主不算为有罪的，这人是有福的。”
8
خوشا به حال كسی كه گناه او را به حساب نمیآورد.»
9这样看来，那有福的人，是指受割礼的呢，还是指没有受割礼的呢？因为我们说：“亚伯拉罕的信算为他的义。”
9
آیا این شادی تنها متعلّق به آنانی است كه ختنه شدهاند، یا همچنین به کسانیکه ختنه نشدهاند نیز تعلّق دارد؟ چنانکه از كلام خدا نقل كردیم: «خدا ایمان ابراهیم را به عنوان نیكی مطلق به حساب او گذاشت.»
10那么，是怎样算的呢？是在他受割礼以后呢，还是在他受割礼之前呢？不是在他受割礼以后，而是在他受了割礼以前。
10
در آن زمان ابراهیم در چه حالت بود؟ آیا قبل از ختنه شدن او بود یا بعد؟ البتّه قبل از ختنه شدن
11他领受了割礼为记号，作他受割礼之前因信称义的印证，使他作所有没有受割礼而信之人的父，使他们也被算为义；
11
و ختنهاش علامتی بود برای اثبات اینكه به وسیلهٔ ایمانش، خدا او را پیش از آنكه ختنه شود، کاملاً نیک شمرده بود. و از این رو ابراهیم پدر همهٔ كسانی است كه به خدا ایمان میآورند و نیک شمرده میشوند، حتّی اگر ختنه نشده باشند.
12又作受割礼之人的父，就是作那些不仅受割礼，并且照着我们祖宗亚伯拉罕未受割礼时就信的那脚踪而行之人的父。
12
و همچنین پدر كسانی است كه ختنه شدهاند، نه تنها بهخاطر اینكه ختنه شدهاند بلكه بهخاطر اینكه از ایمانی كه ابراهیم در وقت نامختونی داشت، پیروی میکنند.
13 神应许的他必能成就原来 神给亚伯拉罕和他后裔承受世界的应许，并不是因着律法，而是借着因信而来的义。
13
خدا به ابراهیم و فرزندانش وعده داد كه جهان از آن او خواهد بود. این وعده به علّت اطاعت ابراهیم از شریعت نیست، بلكه برای این است كه او ایمان آورد و ایمان او برایش نیكی مطلق محسوب شد،
14如果属于律法的人才能成为后嗣，信就没有作用，应许也就落空了。
14
زیرا اگر وعدههای خدا به كسانی داده شود كه از شریعت پیروی میکنند دیگر ایمان آدمی بیمعنی و وعدهٔ خدا بیارزش است.
15因为律法带来刑罚，没有律法，就没有违背律法的事。
15
زیرا شریعت، غضب الهی را موجب میشود امّا جایی كه شریعت نیست تجاوز از شریعت هم وجود ندارد.
16所以，成为后嗣是因着信，为的是要按着 神的恩典，使给所有后裔的应许坚定不移，不但临到那属于律法的人，也临到那效法亚伯拉罕而信的人。亚伯拉罕在 神面前作我们众人的父，
16
پس این وعده به ایمان متّکی است، تا بر فیض خدا استوار بوده و برای تمام فرزندان ابراهیم معتبر باشد، نه تنها برای آنانی كه از شریعت پیروی میکنند، بلكه برای كسانی هم كه مانند ابراهیم ایمان میآورند، زیرا ابراهیم پدر همهٔ ماست.
17如经上所记：“我已经立了你作万国的父。”他所信的，是叫死人得生命、使无变为有的 神。
17
چنانکه كتاب مقدّس میفرماید: «تو را پدر ملل بسیار ساختهام.» از این رو این وعده در نظر خدایی كه ابراهیم به او ایمان آورد معتبر است، آن خدایی كه مردگان را زنده میکند و نیستیها را هستی میبخشد.
18在他没有盼望的时候，仍然怀着盼望去信，因此就成了万国的父，正如 神所说：“你的后裔将要这样众多。”
18
ابراهیم ایمان آورد و در آن هنگام که هیچ امیدی نبود او امیدوار گشت و از این رو «پدر ملل بسیار» شد. همانطور كه كتاب خدا میفرماید: «فرزندان تو به این اندازه كثیر خواهند شد.»
19他快到一百岁的时候，想到自己的身体好像已经死了，撒拉也不能生育，他的信心还是不软弱，
19
ابراهیم تقریباً صد ساله بود، امّا توجّه به وضع بدنی خودش كه تقریباً مرده بود و اینكه سارا نمیتوانست صاحب فرزندی شود، ایمانش را سست نساخت
20也没有因着不信而疑惑 神的应许，反倒坚信不移，把荣耀归给 神，
20
و نسبت به وعدهٔ خدا شک نكرد. بلكه درحالیکه خدا را حمد میگفت، ایمانش او را تقویت مینمود،
21满心相信 神所应许的， 神必能成就。
21
زیرا اطمینان كامل داشت كه خدا قادر است، مطابق آنچه وعده فرموده است، عمل كند.
22因此，这就算为他的义。
22
به این دلیل است كه ایمان ابراهیم «به عنوان نیكی مطلق محسوب شد.»
23“算为他的义”这一句话，不是单为他写的，
23
كلمات «محسوب شد» تنها بهخاطر او نوشته نشد،
24也是为我们这将来得算为义的人写的，就是为我们这信 神使我们的主耶稣从死人中复活的人写的。
24
بلكه همچنین برای ما نوشته شد كه باید کاملاً نیک شمرده شویم. ما به خدایی ایمان داریم كه خداوند ما عیسی را پس از مرگ زنده ساخت.
او بهخاطر گناهان ما تسلیم مرگ گردید و زنده شد تا ما در پیشگاه خدا کاملاً نیک محسوب شویم.
25耶稣为我们的过犯被交去处死，为我们的称义而复活。
25
او بهخاطر گناهان ما تسلیم مرگ گردید و زنده شد تا ما در پیشگاه خدا کاملاً نیک محسوب شویم.