1 神拣选以色列人
1
آنچه میگویم حقیقت است. من به مسیح تعلّق دارم و دروغ نمیگویم. وجدان من كه از روحالقدس منوّر شده به من اطمینان میدهد كه دروغ نمیگویم
2我大大忧愁，心里常常伤痛。
2
كه در دل خود، بار غمی سنگین و دلتنگی بیپایان دارم.
3为我的同胞，就是我骨肉之亲，就算自己受咒诅，与基督隔绝，我也甘心。
3
آرزو میکردم اگر ممكن میشد بهخاطر قوم خود یعنی قوم یهود كه خویشاوندان من هستند، ملعون و از مسیح جدا شوم.
4他们是以色列人：嗣子的名分、荣耀、众约、律法、敬拜的礼仪和各样的应许，都是他们的。
4
آنها اسرائیلی هستند. مقام فرزند خواندگی، شراكت در جلال خدا، پیمانها، شریعت، مراسم عبادت و وعدهها به ایشان داده شده است.
5蒙拣选的列祖也是他们的祖宗；按肉身来说，基督也是出自他们这一族。其实，他是在万有之上，永远受称颂的 神。阿们。
5
اجداد قوم به ایشان تعلّق دارند و مسیح هم از لحاظ اصل و نسب از نژاد آنهاست. او بالاتر از همه و تا ابد خدای متبارک است، آمین.
6当然，这不是说 神的话落了空，因为出自以色列的，不都是以色列人；
6
مقصود این نیست كه كلام خدا تحقّق نیافته است، زیرا از نسل یعقوب بودن دلیل نمیشود كه همه اسرائیلی حقیقی باشند.
7也不因为他们是亚伯拉罕的后裔，就都成为他的儿女，只有“以撒生的，才可以称为你的后裔”，
7
و از نژاد ابراهیم بودن باعث نمیشود كه همه، فرزندان او محسوب شوند؛ زیرا خدا به ابراهیم فرمود: «نسلی که من به تو وعده دادهام از طریق اسحاق خواهد بود.»
8这就是说，肉身生的儿女并不是 神的儿女，只有凭着应许生的儿女才算是后裔。
8
یعنی همهٔ كسانی كه به طور طبیعی به دنیا میآیند فرزندان خدا محسوب نمیشوند، بلكه فقط آنانی كه بر طبق وعدهٔ خدا به دنیا میآیند فرزندان او محسوب میشوند.
9因为所应许的话是这样：“明年这个时候我要来，撒拉必定生一个儿子。”
9
وعدهای که خدا داد چنین بود: «در وقت معیّن من بر میگردم و ساره صاحب پسری خواهد بود.»
10不但如此，利百加也是这样：既然从一个人，就是从我们的祖宗以撒怀了孕，
10
نه تنها این بلكه «رفقه» از یک نفر، یعنی از جدّ ما اسحاق حامله شد
11双生子还没有生下来，善恶也没有行出来（为要坚定 神拣选人的旨意，
11
و قبل از تولّد بچّههای دوقلوی او و پیش از اینكه این دو نفر عملی نیک یا بد انجام دهند،
12不是由于行为，而是由于那呼召者）， 神就对她说：“将来大的要服事小的。”
12
به رفقه گفته شد: «برادر بزرگ خادم برادر كوچک خواهد بود.» تا اینكه مقصود خدا در انتخاب یكی از این دو نفر ثابت بماند و این انتخاب مشروط به دعوت او باشد، نه به کارهای انسان.
13正如经上所记的：“我爱雅各，却恶以扫。”
13
چنانکه كتاب مقدّس میفرماید: «یعقوب را دوست داشتم امّا از عیسو متنفّر بودم.»
14既是这样，我们可以说什么呢？ 神不公平吗？绝对不会！
14
پس چه بگوییم؟ بگوییم كه خدا بیانصاف است؟ هرگز.
15因为他对摩西说：“我要怜悯谁，就怜悯谁；我要恩待谁，就恩待谁。”
15
زیرا خدا به موسی میفرماید: «به هرکه بخواهم رحم كنم، رحم خواهم كرد و به هرکه بخواهم دلسوزی نمایم، دلسوزی خواهم نمود.»
16这样看来，既不是出于人意，也不是由于人为，只在于那怜悯人的 神。
16
بنابراین به خواستهها و كوششهای انسان بستگی ندارد، بلكه بسته به خدایی است كه رحمت مینماید.
17经上有话对法老说：“我把你兴起来，是要借着你显出我的大能，并且使我的名传遍全地。”
17
كلام خدا به فرعون میفرماید: «به همین منظور تو را برانگیختم تا به وسیلهٔ تو، قدرت خود را نشان دهم و نام من در سرتاسر جهان مشهور گردد.»
18这样看来，他愿意怜悯谁就怜悯谁，愿意谁刚硬就使谁刚硬。
18
بنابراین به هرکه بخواهد، رحمت مینماید و هرکه را بخواهد، سرسخت میسازد.
19 神显出忿怒又施行怜悯这样，你会对我说：“那么他为什么责怪人呢？有谁抗拒他的旨意呢？”
19
پس به من خواهید گفت: «پس دیگر چرا خدا از ما ایراد میگیرد؟ زیرا كیست كه بتواند با ارادهٔ او مقاومت كند؟»
20你这个人哪，你是谁，竟敢跟 神顶嘴呢？被造的怎么可以对造他的说：“你为什么把我做成这个样子呢？”
20
ای آدم، تو كیستی كه به خدا جواب میدهی؟ آیا كوزه از کوزهگر میپرسد: «چرا مرا به این شكل ساختی؟»
21陶匠难道没有权用同一团的泥，又做贵重的、又做卑贱的器皿吗？
21
مگر کوزهگر حقّ ندارد كه از یک مُشت گِل، یک ظرف برای مصرف عالی و ظرفی دیگر برای مصرف معمولی بسازد؟
22如果 神有意要显明他的忿怒，彰显他的大能，而多多容忍那可怒、预备遭毁灭的器皿，
22
چه میشود اگر خدا بخواهد با صبر زیاد متحمّل كسانی شود كه مورد خشم او بوده و سزاوار هلاكت میباشند و به این وسیله هم غضب خود را نمایان سازد و هم قدرت خود را مكشوف گرداند؟
23为了要使他丰盛的荣耀，彰显在那蒙恩、早已预备要得荣耀的器皿上，这又有什么不可呢？
23
و چه میشود اگر خدا بخواهد عظمت جلال خود را به کسانیکه مورد رحمت او هستند و قبلاً آنها را برای جلال آماده كرده بود ظاهر سازد،
24这器皿就是我们这些不但从犹太人中，也从外族人中蒙召的人。
24
حتّی به ما، یعنی كسانی را كه او نه تنها از میان قوم یهود بلكه از میان ملّتهای غیر یهود نیز خوانده است؟
25就如 神在何西阿书上说的：“我要称那不是我子民的为我的子民，那不蒙爱的为蒙爱的；
25
چنانکه او در كتاب هوشع نبی میفرماید:
«مردمانی را كه متعلّق به من نبودند،
قوم خود خواهم نامید
و ملّتی را كه مورد لطف من نبود،
محبوب خود خواهم خواند.»
26从前在什么地方对他们说：你们不是我的子民，将来就在那里称他们为永活 神的儿子。”
26
و درست در همان جاییکه به ایشان گفته شد: 'شما قوم من نیستید'
آنجا آنها فرزندان خدای زنده خوانده خواهند شد.»
27以赛亚指着以色列人大声说：“以色列子孙的数目虽然多如海沙，得救的不过是剩下的余数；
27
و اشعیا نیز دربارهٔ اسرائیل چنین میگوید: «حتّی اگر قوم اسرائیل به تعداد دانههای شن كنار دریا باشند، فقط عدّهٔ كمی از ایشان نجات خواهند یافت.»
28因为主必在地上迅速而彻底地成就他的话。”
28
زیرا خداوند به طور كامل و با سرعت، به حساب تمام عالم خواهد رسید.
29又如以赛亚早已说过的：“如果不是万军之主给我们存留后裔，我们早就像所多玛和蛾摩拉一样了。”
29
و چنانکه اشعیای نبی قبلاً گفته بود: «اگر خداوند متعال فرزندانی برای ما باقی نگذاشته بود، ما مانند شهر سدوم شده و شبیه شهر غموره گشته بودیم.»
30以色列人因为不信而绊倒既是这样，我们还有什么可说的呢？那不追求义的外族人却得了义，就是因信而得的义。
30
پس چه بگوییم؟ باید بگوییم كه ملّتهای غیر یهود كه برای به دست آوردن نیكی مطلق كوشش نكردند، از راه ایمان آن را به دست آوردند؛
31但以色列人追求律法的义（“律法的义”原文作“义的律法”），却达不到律法的要求。
31
حال آنكه قوم اسرائیل كه پیوسته جویای شریعتی بودند تا به وسیلهٔ آن نیک محسوب شوند، آن را نیافتند.
32这是什么缘故呢？因为他们不凭信心，只靠行为。他们绊倒在那绊脚石上，
32
چرا؟ به علّت اینكه كوششهای ایشان از روی ایمان نبود، بلكه در اثر کارهای خودشان بود. به این ترتیب آنها از همان سنگی لغزش خوردند
كه كلام خدا به آن اشاره میکند:
«ببین در صهیون سنگی قرار میدهم
كه موجب لغزش مردم خواهد شد،
صخرهای كه از روی آن خواهند افتاد،
ولی هرکس به او ایمان آورد خجل نخواهد شد.»
33正如经上所记：“看哪，我在锡安放了一块绊脚石，是绊倒人的磐石；信靠他的人，必不致失望。”
33
كه كلام خدا به آن اشاره میکند:
«ببین در صهیون سنگی قرار میدهم
كه موجب لغزش مردم خواهد شد،
صخرهای كه از روی آن خواهند افتاد،
ولی هرکس به او ایمان آورد خجل نخواهد شد.»