¹　神的仆人

¹Oto sługa mój, spolegać będę na nim, wybrany mój, którego sobie upodobała dusza moja. Dam mu Ducha swego, on sąd narodom wyda.

²他不呼喊，也不扬声，也不叫人在街上听见他的声音。

²Nie będzie wołał, ani się będzie wywyższał, ani będzie słyszany na ulicy głos jego.

³压伤的芦苇，他不折断；将熄灭的灯火，他不吹灭；他忠实地传出公理。

³Trzciny nałamanej nie dołamie, a lnu kurzącego się nie dogasi; ale sąd wyda według prawdy.

⁴他不灰心，也不沮丧，直到他在地上设立公理，众海岛的人都等候他的教训。

⁴Nie zamroczy się, ani ustanie, dokąd nie wykona sądu na ziemi, a nauki jego wyspy oczekiwać będą.

⁵那创造诸天，展开穹苍，铺张大地和大地所出的一切，赐气息给地上的众人，又赐灵性给在地上行的人的耶和华　神这样说：

⁵Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.

⁶“我耶和华凭着公义呼召了你；我必紧拉着你的手，我必保护你，立你作人民的约，作列国的光，

⁶Ja Pan wezwałem cię w sprawiedliwości, i ująłem cię za rękę twą; przetoż strzedz cię będę, i dam cię za przymierze ludowi, i za światłość narodom.

⁷为要开瞎子的眼，领被囚的出牢狱，领住在黑暗中的出监牢。

⁷Aby otwierał oczy ślepych, a wywodził więźniów z ciemnicy, i z domu więzienia siedzących w ciemnościach.

⁸我是耶和华，这是我的名；我必不把我的荣耀归给别人，也不把我当受的称赞归给雕刻的偶像。

⁸Ja Pan, toć jest imię moje, a chwały mojej nie dam innemu, ani sławy mojej bałwanom rytym.

⁹看哪！先前预言过的事已经成就了，现在我说明新的事；它们还没有发生以前，我就先说给你们听了。”

⁹Oto pierwsze rzeczy przyszły, Ja też nowe opowiadam, pierwej, niż się zaczną, dam wam o nich słyszeć.

¹⁰颂赞　神之歌所有航海的和海中所充满的，众海岛和其上的居民哪！你们都要向耶和华唱新歌，从地极向他发出赞美。

¹⁰Śpiewajcie Panu pieśó nową, chwała jego jest od koóczyn ziemi, którzy się pławicie po morzu, i wszystko, co w niem jest, wyspy i obywatele ich.

¹¹愿旷野和其中的城镇都扬声；愿基达人居住的村庄都高呼；愿西拉的居民都欢呼，在山顶上吶喊。

¹¹Podnieście głos pustynie, i miasta jej, i wsi, w których mieszka Kedar; wykrzykajcie obywatele skał, z wierzchu gór wołajcie.

¹²愿他们把荣耀归给耶和华，在众海岛中宣扬对他的颂赞。

¹²Oddajcie cześć Panu, a chwałę jego na wyspach opowiadajcie.

¹³耶和华必像勇士出战，必像战士激动热心；他要呼喊，大声吶喊，要向仇敌显出自己的威猛。

¹³Pan wynijdzie jako mocarz, jako mąż waleczny wzruszy się gorliwością; trąbić, owszem krzyczeć będzie, a przeciw nieprzyjaciołom swoim mężnie sobie pocznie,

¹⁴我已经很久缄默不言，闭口不语，但现在我要像待产的妇人一样呼喊，我要急速地喘气。

¹⁴Mówiąc: Milczałem dość długo, jakobym nie słyszał, wstrzymywałem się; ale już jako rodząca krzyczeć będę, spustoszę, i wszystkich oraz połknę.

¹⁵我必使大山小山都变为荒场，使一切草木都枯干；我要使江河变为干地，使水池干涸。

¹⁵W pustynie góry i pagórki obrócę, i wszystkie zioła ich posuszę; obrócę i rzeki w wyspy, a jeziora wysuszę.

¹⁶我必领瞎子走陌生的道，带他们走他们不知道的路。我必在他们面前使黑暗变为光明，使弯曲的地方变为平直。这些事我都要作，决不放弃。

¹⁶I powiodę ślepych drogą, której nie znali, a ścieszkami, o których nie wiedzieli, poprowadzę ich; obrócę przed nimi ciemności w światłość, a co nierównego, w równinę. Toć jest, co im uczynię, a nie opuszczę ich.

¹⁷那些倚靠偶像，对铸像说：“你们是我们的神”的，必被赶逐，全然蒙羞。

¹⁷Cofną się nazad, i zawstydzą się bardzo, którzy ufają w bałwanach rytych, którzy mówią obrazom litym: Wyście bogowie nasi.

¹⁸责民愚昧无知聋子啊！你们要听。瞎子啊！你们要留心去看。

¹⁸O głusi! słuchajcie; a wy ślepi! przejrzyjcie, abyście widzieli.

¹⁹有谁比我的仆人更瞎呢？有谁比我差派的使者更聋呢？有谁瞎眼像那与我立了和约的呢？有谁瞎眼像耶和华的仆人呢？

¹⁹Któż ślepy, jedno sługa mój? a kto głuchy, jedno poseł mój, którego posyłam? Któż tak ślepy jako doskonały, ślepy, mówię, jako sługa Paóski?

²⁰你们看见了许多的事，却没有留心，耳朵开着，却没有听见。

²⁰Widzi wiele rzeczy, a wszakże nie zrozumiewa; otworzone ma uszy, wszakże nie słyszy.

²¹耶和华为自己公义的缘故，喜欢使律法为大为尊。

²¹Pan go sobie upodobał dla sprawiedliwości swojej; uwielbił go zakonem, i sławnym go uczynił.

²²但这人民是被抢劫和被掠夺的，全都困陷在洞穴中，被收藏在监牢里；他们作了掠物，无人搭救；他们成了掳物，无人说：“要归还！”

²²Ale ten lud jest złupiony i rozszarpany, którego młodzieóców ile ich kolwiek jest, imają, i do ciemnic podawają; podani są na łup, a niemasz ktoby ich wybawił; podani są na rozchwycenie, ani jest, ktoby rzekł: Wróć ich zaś.

²³你们中间谁肯听这话呢？谁肯从今以后留心听呢？

²³Któż to z was w uszy przyjmuje? kto zrozumiewa, aby czulszym był napotem?

²⁴谁把雅各交出来给掠夺者？谁把以色列交给抢劫的呢？岂不是耶和华，就是我们得罪的那位吗？因为他们不肯遵行他的道，也不肯听从他的律法。

²⁴Kto podał na rozszarpanie Jakóba, a Izraela łupieżcom? Izali nie Pan, przeciwko któremuśmy zgrzeszyli? Bo nie chcieli drogami jego chodzić, ani słuchać zakonu jego.

²⁵因此，他把他猛烈的怒气和惨酷的战争，倾倒在他身上；这在他四周如火烧起来，他还不知道；把他烧着了，他也不放在心上。

²⁵Dlatego naó Pan wylał popędliwość gniewu swego, i gwałtowną wojnę, a zapalił go w około, a wszakże nie poznał tego; zapalił go, mówię, a wszakże tego do serca nie przypuścił.