¹陶匠制造陶器的比喻

¹Słowo, które się stało do Jeremijasza od Pana mówiąc:

²“起来，下到陶匠的家里去，在那里我要使你听到我的话。”

²Wstaó, a wstąp do domu garncarzowego, a tam sprawię, że usłyszysz słowa moje.

³我就下到陶匠的家里去，见他正在转盘旁工作。

³I wstąpiłem do domu garncarzowego, a oto on robił robotę na kręgu.

⁴陶匠用他手中的泥所做的器皿坏了，他就用这泥再做别的器皿，照着自己的意思去作。

⁴A gdy się zepsuło naczynie w ręce garncarzowej, które on czynił z gliny, tedy zaś uczynił z niej naczynie insze, jako się mu najlepiej zdało uczynić.

⁵于是耶和华的话临到我，说：

⁵I stało się słowo Paóskie do mnie, mówiąc:

⁶“以色列家啊！难道我不能待你们像这陶匠所作的一样吗？”这是耶和华的宣告。”看哪！泥在陶匠的手中怎样，以色列家啊！你们在我的手中也必怎样。

⁶Izalibym tak nie mógł z wami postąpić, jako ten garncarz, o domie Izraelski? mówi Pan. Oto jako glina w ręce garncarzowej, takeście wy w ręce mojej, o domie Izraelski!

⁷我什么时候宣布要拔出、拆毁、毁灭一邦或一国，

⁷Jeźlibym rzekł nagle przeciwko narodowi, i przeciwko królestwu, że je wykorzenię, i zepsuję, i wygubię;

⁸如果我论到的那一邦转离他们的恶行，我就必回心转意，不把我原定的灾祸降给他们。

⁸Wszakże jeźliby się odwrócił on naród od złości swojej, przeciw któremum mówił; i Jabym żałował tego złego, którem mu umyślił uczynić.

⁹同样，我什么时候宣布要建立、栽植一邦或一国，

⁹Zasię, jeźlibym rzekł nagle o narodzie i o królestwie, że je pobuduję i wszczepię;

¹⁰如果他们行我眼中看为恶的事，不听从我的话，我就必回心转意，不把我应许的好处赐给他们。

¹⁰Wszakże jeźliby czynił, co złego jest przed oczyma memi, nie słuchając głosu mego: i Jabym żałował tego dobrodziejstwa, którem mu obiecał uczynić.

¹¹“现在你要对犹大人和耶路撒冷的居民说：‘耶和华这样说：看哪！我正在制造灾祸对付你们，拟定计划惩罚你们。你们各人要回转，离开自己的恶道，改正你们的行径和作为。’

¹¹A przetoż rzecz teraz do mężów Judzkich, i do obywateli Jeruzalemskich, mówiąc: Tak mówi Pan: Oto Ja gotuję na was złą rzecz, i myślę coś przeciwko wam. Nawróćcież się już każdy od złej drogi swojej, a poprawcie każdy dróg waszych, i spraw waszych.

¹²他们却说：‘没用的！我们要随着自己的计划而行，各人要按着自己顽梗的恶心行事。’”

¹²Ale oni rzekli: Nic z tego; bo za myślami naszemi pójdziemy, a każdy upór serca swojego złego czynić będziemy.

¹³弃绝　神的必遭弃绝因此耶和华这样说：“你们问一问列国，有谁听见过像这样的事呢？童女以色列竟行了一件非常骇人的事。

¹³Przetoż tak mówi Pan: Pytajcie teraz między poganami, któż słyszał co takowego? Sprosność wielką popełniła panna Izraelska.

¹⁴黎巴嫩山上岩石的积雪融化过吗？从远处流下清凉的溪水干涸过吗？

¹⁴Izali kto opuści pola moje dla skał i dla śniegu na Libanie? Izali kto opuści wody ciekące dla wody bardzo zimnej?

¹⁵但我的子民竟忘记我，向虚无的偶像烧香，以致他们在自己的路上、在古道上绊倒，行走小路，不是修建过的大道。

¹⁵Ale lud mój zapomniawszy na mię, marności kadzą i potykają się na drogach swych, na ścieszkach starodawnych, chodząc ścieszkami drogi nieutorowanej;

¹⁶他们的土地变为荒凉，成为永远被人嗤笑的对象；经过这地的，都必惊骇摇头。

¹⁶Tak, abym podał ziemię ich na spustoszenie, na świstanie wieczne, aby każdy, ktoby szedł przez nią, zdumiał się, i kiwał głową swoją.

¹⁷在他们的敌人面前，我要像东风吹散他们；在他们遭难的日子，我必使他们只见我的背，不见我的面。”

¹⁷Wiatrem wschodnim rozproszę ich przed nieprzyjacielem; tył a nie twarz ukażę im w dzieó zatracenia ich.

¹⁸耶利米求　神对付敌人他们说：“来吧！我们来设计对付耶利米；因为祭司的律法、智慧人的谋略、先知的话都不会断绝。来吧！我们用舌头攻击他，不理会他的一切话。”

¹⁸I rzekli: Pójdźcie a wymyślmy co przeciwko Jeremijaszowi; bo nie zginie zakon od kapłana, ani rada od mądrego, ani słowo od proroka; pójdźcież, a ubijmy go językiem, a nie dbajmy na żadne słowa jego.

¹⁹耶和华啊！求你倾听我的申诉，听那些指控我的人的声音。

¹⁹Pilnuj mię Panie! a słuchaj głosu tych, którzy się spierają ze mną.

²⁰良善的应得恶报吗？他们竟然挖陷坑害我。求你记念我怎样站在你面前，为他们说好话，使你的烈怒离开他们。

²⁰Izali się ma oddawać złem za dobre, że ukopali dół duszy mojej? Wspomnij, żem stawał przed obliczem twojem, abym za nimi mówił ku ich dobremu, i odwrócił zapalczywość twoję od nich.

²¹因此，愿你使他们的儿女遭受饥荒，把他们交给刀剑（“刀剑”原文作“刀剑的手”）；愿他们的妻子丧夫失子；愿他们的男人被杀死，他们的壮丁在战场上被刀剑击杀。

²¹Dlatego dopuść głód na synów ich, a spraw, że okrutnie będą pobici od miecza, że będą żony ich osierociałe i owdowiałe, a mężowie ich że będą haniebnie zamordowani, a dzieci ich pobite mieczem na wojnie.

²²你使侵略者忽然临到他们的时候，愿人从他们的屋里听见呼救声；因为他们挖陷坑要捉拿我，埋藏网罗要绊我的脚。

²²Niech będzie słyszany krzyk z domów ich, gdy na nich nagle wojsko przywiedziesz; bo ukopali dół, aby mię ułapili a sidła ukryli na nogi moje.

²³耶和华啊！至于你，你知道他们要杀我的一切计谋。求你不要赦免他们的罪孽，不要从你面前涂抹他们的罪！使他们在你面前绊倒；求你在发怒的时候，对付他们。

²³Aleś ty, Panie! powiadomy wszystkiej rady ich przeciwko mnie na śmierć: nie bądź miłościw nieprawościom ich, a grzechu ich przed obliczem twojem nie zagładzaj; ale niech się potkną przed oblicznością twoją, czasu zapalczywośli twojej surowo się o bchodź z nimi.