¹约拿违命

¹I stało się słowo Paóskie do Jonasza, syna Amaty, mówiąc:

²“起来！到尼尼微大城去，警告其中的居民，因为他们的恶行已经达到我面前。”

²Wstaó, idź do Niniwy miasta tego wielkiego, a wołaj przeciwko niemu; bo wstąpiła złość ich przed oblicze moje.

³可是约拿却起来，要逃往他施去，躲避耶和华；他下到约帕，找到了一只要开往他施去的船；他给了钱，就上船（“上船”原文作“下船”），要和他们同往他施去，离开耶和华。

³Ale Jonasz wstał, aby uciekł do Tarsu od oblicza Paóskiego; a przyszedłszy do Joppen, znalazł okręt, który miał iść do Tarsu, a zapłaciwszy od niego wstąpił naó, aby płynął z nimi do Tarsu od oblicza Paóskiego.

⁴海起大风但是耶和华在海上忽然刮起大风，于是海中狂风大作，船几乎要破裂了。

⁴Ale Pan wzruszył wiatr wielki na morzu, i powstał wicher wielki na morzu; i zdało się, jakoby się okręt rozbić miał.

⁵水手都很惧怕，各人向自己的神大声呼求；他们为了减轻船的重量，就把船上的东西拋在海里，可是约拿却下了船舱，躺着熟睡了。

⁵A żeglarze ulękłszy się wołali każdy do boga swego, a wyrzucali do morza to, co mieli na okręcie, aby tem lżejszy był; ale Jonasz zszedł był na stronę okrętu, a położywszy się spał twardo.

⁶船长走到他面前，对他说：“你怎么啦！睡得那么熟？快起来，求告你的　神吧！或者　神会记念我们，使我们不至于丧命！”

⁶Tedy przystąpił do niego sternik, i rzekł mu: Cóż czynisz ty, ospalcze? wstaó, wołaj do Boga swego, owa snać wspomni Bóg na nas, abyśmy nie zginęli.

⁷约拿受罚水手就彼此说：“来吧！让我们抽签，好知道这场灾祸临到我们，是因谁的缘故。”于是他们抽签，结果抽中了约拿。

⁷Tedy rzekł jeden do drugiego: Chodźcie, rzućmy losy, abyśmy się dowiedzieli, dla kogo to złe na nas przyszło; rzucili tedy losy, i padł los na Jonasza.

⁸他们就对约拿说：“请告诉我们，这场灾祸临到我们，是因谁的缘故？你是作什么的？你从哪里来？你是哪一国的人？哪一族的人？”

⁸I rzekli do niego: Powiedz nam proszę, dla kogo to złe przyszło na nas? coś za rzemiosła? skąd idziesz? z którejś ziemi i z któregoś narodu?

⁹他回答说：“我是希伯来人，我敬畏耶和华天上的　神，就是那创造海洋和陆地的。”

⁹I rzekł do nich: Jestem Hebrejczyk, a boję się Pana, Boga niebieskiego, który stworzył morze i ziemię.

¹⁰众人就大大惧怕，对他说：“你为什么这样作呢？（“你为什么这样作呢？”或译：“你作的是什么呢？”）”那些人知道他躲避耶和华，原来约拿告诉了他们。

¹⁰Tedy się zlękli mężowie strachem wielkim; a dowiedziawszy się mężowie oni, że od oblicza Paóskiego ucieka, (bo im był oznajmił) rzekli do niego: Cóżeś to uczynił?

¹¹因为海浪越来越汹涌，他们又对他说：“我们该怎样处置你，才能叫海浪平静呢？”

¹¹Nadto rzekli do niego: Cóż z tobą uczynimy, aby się morze uspokoiło? Bo się morze im dalej tem bardziej burzyło.

¹²他回答说：“你们把我抬起来，投在海里，海浪就会平静，因为我知道，这场大风暴临到你们，是为了我的缘故。”

¹²Tedy rzekł do nich: Weźmijcie mię, a wrzućcie mię w morze, a uspokoi się morze przed wami, gdyż ja wiem, iż dla mnie to wzruszenie wielkie na was przyszło.

¹³那些人虽然破浪挣扎，要把船靠岸，却是不能，因为海浪不断汹涌扑来。

¹³Ale oni mężowie robili wiosłami, chcąc się do brzegu dostać, wszakże nie mogli; bo się morze im dalej tem więcej burzyło przeciwko nim.

¹⁴他们就呼求耶和华，说：“耶和华啊！我们恳求你，不要因这人叫我们丧命；不要把无辜人的血归在我们身上，因为你耶和华是照自己所喜悦的行事。”

¹⁴Wołali tedy do Pana, mówiąc: O Panie! prosimy, abyśmy nie zginęli dla śmierci męża tego, ani wkładaj na nas krwi niewinnej; bo ty, o Panie! jako chcesz, tak czynisz.

¹⁵于是他们把约拿抬起来，投在海里，怒涛就平息了。

¹⁵Zatem wzięli Jonasza i wrzucili go w morze; i uspokoiło się morze od wzburzenia swego.

¹⁶那些人就大大敬畏耶和华，向他献祭和许愿。

¹⁶Bali się tedy mężowie strachem wielkim Pana, i ofiarowali ofiarę Panu, i śluby czynili.

¹⁷耶和华却安排了一条大鱼，把约拿吞下。约拿就在鱼腹中三日三夜。（本节在《马索拉抄本》为2:1）

¹⁷Lecz Pan był nagotował rybę wielką, żeby pożarła Jonasza; i był Jonasz we wnętrznościach onej ryby trzy dni i trzy nocy.

¹⁸I modlił się Jonasz Panu, Bogu swemu, we wnętrznościach onej ryby,

¹⁹I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.

²⁰Boś mię wrzucił w głębokość w pośrodek morza, i rzeka ogarnęła mię; wszystkie nawałności twoje i powodzi twoje zwaliły się na mię.

²¹Jużem był rzekł: Wygnanym jest od oczów twoich, wszakże jeszcze będę patrzał na kościół twój święty.

²²Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja.

²³Zstąpiłem aż do spodku gór, ziemia się zaworami swemi zawarła nademną na wieki; tyś jednak wywiódł z dołu żywot mój, o Panie, Boże mój!

²⁴Gdy ustawała we mnie dusza moja, wspomniałem na Pana; modlitwa moja przyszła do ciebie, do świętego kościoła twego.

²⁵Którzy pilnują marności nikczemnych, pozbawiają się miłosierdzia Bożego;

²⁶Ale ja z głosem dziękczynienia ofiarować ci będę, com ślubował, spełnię; od Pana jest obfite wybawienie.

²⁷I rozkazał Pan onej rybie, a wyrzuciła Jonasza na brzeg.