1亚萨的诗。 神实在善待以色列，善待那些内心清洁的人。（本节在《马索拉抄本》包括细字标题）
1Tunay na ang Dios ay mabuti sa Israel. Sa mga malilinis sa puso.
2至于我，我的脚几乎滑跌，我（“我”原文作“我的脚步”）险些跌倒。
2Nguni't tungkol sa akin, ang mga paa ko'y halos nahiwalay: ang mga hakbang ko'y kamunti nang nangadulas.
3我看见恶人兴隆，我就嫉妒狂傲的人。
3Sapagka't ako'y nanaghili sa hambog, nang aking makita ang kaginhawahan ng masama.
4他们没有痛苦，他们的身体又健康又肥壮（本节原文作“他们到死都没有痛苦，他们的身体肥壮”）。
4Sapagka't walang mga tali sa kanilang kamatayan: kundi ang kanilang kalakasan ay matatag.
5他们没有一般人所受的苦难，也不像普通人一样遭遇灾害。
5Sila'y wala sa kabagabagan na gaya ng ibang mga tao; na hindi man sila nangasasalot na gaya ng ibang mga tao.
6所以，骄傲像链子戴在他们的颈项上，强暴好像衣裳穿在他们的身上。
6Kaya't kapalalua'y gaya ng kuwintas sa kanilang leeg: tinatakpan sila ng karahasan na gaya ng bihisan.
7他们的罪孽是出于麻木的心（“他们的罪孽是出于麻木的心”按照《马索拉抄本》应作“他们的眼睛因体胖而凸出”；现参照《七十士译本》翻译），他们心里的恶念泛滥。
7Ang kanilang mga mata ay lumuluwa sa katabaan: sila'y mayroong higit kay sa mananasa ng puso.
8他们讥笑人，怀着恶意说欺压人的话，他们说话自高。
8Sila'y manganunuya, at sa kasamaan ay nanunungayaw ng pagpighati: sila'y nangagsasalitang may kataasan.
9他们用口亵渎上天，他们用舌头毁谤全地。
9Kanilang inilagay ang kanilang bibig sa mga langit, at ang kanilang dila ay lumalakad sa lupa.
10因此他的人民归回那里去，并且喝光了大量的水。
10Kaya't ibinabalik dito ang kaniyang bayan: at tubig ng punong saro ay nilalagok nila.
11他们说：“ 神怎会晓得？至高者有知识吗？”
11At kanilang sinasabi, Paanong nalalaman ng Dios? At may kaalaman ba sa Kataastaasan?
12看这些恶人，他们常享安逸，财富却增加。
12Narito, ang mga ito ang masama; at palibhasa'y laging tiwasay nagsisilago sa mga kayamanan,
13我谨守我心纯洁实在徒然；我洗手表明清白也是枉然。
13Tunay na sa walang kabuluhan ay nilinis ko ang aking puso, at hinugasan ko ang aking mga kamay sa kawalaang sala;
14因为我终日受伤害，每天早晨受惩罚。
14Sapagka't buong araw ay nasalot ako, at naparusahan tuwing umaga.
15如果我心里说：“我要说这样的话”，我就是对你这一代的众儿女不忠了。
15Kung aking sinabi, Ako'y magsasalita ng ganito; narito, ako'y gagawang may karayaan sa lahi ng iyong mga anak.
16我思想要明白这事，我就看为烦恼；
16Nang aking isipin kung paanong aking malalaman ito, ay napakahirap sa ganang akin;
17直到我进了 神的圣所，才明白他们的结局。
17Hanggang sa ako'y pumasok sa santuario ng Dios, at aking nagunita ang kanilang huling wakas,
18你实在把他们安放在滑地，使他们倒下、灭亡。
18Tunay na iyong inilagay sila sa mga madulas na dako: iyong inilugmok sila sa kapahamakan.
19他们忽然间成了多么荒凉，被突然的惊恐完全消灭。
19Kung paanong naging kapahamakan sila sa isang sandali! Sila'y nilipol na lubos ng mga kakilabutan.
20人睡醒了怎样看梦，主啊！你睡醒了，也要照样轻看他们（“他们”原文作“他们的影像”）。
20Ang panaginip sa pagkagising: sa gayon, Oh Panginoon, pag gumising ka, iyong hahamakin ang kanilang larawan.
21我心中酸苦，我肺腑刺痛的时候，
21Sapagka't ang puso ko'y namanglaw, at sa aking kalooban ay nasaktan ako:
22我是愚昧无知的；我在你面前就像畜类一般。
22Sa gayo'y naging walang muwang ako, at musmos; ako'y naging gaya ng hayop sa harap mo.
23但是，我仍常与你同在；你紧握着我的右手。
23Gayon ma'y laging sumasaiyo ako: iyong inalalayan ang aking kanan.
24你要以你的训言引领我，以后还要接我到荣耀里去。
24Iyong papatnubayan ako ng iyong payo, at pagkatapos ay tatanggapin mo ako sa kaluwalhatian.
25除你以外，在天上，我还有谁呢？除你以外，在地上，我也无所爱慕。
25Sinong kumakasi sa akin sa langit kundi ikaw? At walang ninanasa ako sa lupa liban sa iyo.
26我的肉身和我的内心虽然渐渐衰弱， 神却永远是我心里的磐石，是我的业分。
26Ang aking laman at ang aking puso ay nanglulupaypay: nguni't ang Dios ay kalakasan ng aking puso, at bahagi ko magpakailan man.
27看哪！远离你的，必定灭亡；凡是对你不贞的，你都要灭绝。
27Sapagka't narito, silang malayo sa iyo ay mangalilipol: iyong ibinuwal silang lahat, na nangakikiapid, na nagsisihiwalay sa iyo.
28对我来说，亲近 神是美好的，我以主耶和华为我的避难所；我要述说你的一切作为。
28Nguni't mabuti sa akin na lumapit sa Dios; ginawa kong aking kanlungan ang Panginoong Dios, upang aking maisaysay ang lahat ng iyong mga gawa.