1Now concerning spiritual gifts, brethren, I would not have you ignorant.
1[] Περι δε των πνευματικων, αδελφοι, δεν θελω να αγνοητε.
2Ye know that ye were Gentiles, carried away unto these dumb idols, even as ye were led.
2Εξευρετε οτι ησθε εθνικοι, συρομενοι οπως εσυρεσθε προς τα ειδωλα τα αφωνα.
3Wherefore I give you to understand, that no man speaking by the Spirit of God calleth Jesus accursed: and that no man can say that Jesus is the Lord, but by the Holy Ghost.
3Δια τουτο σας γνωστοποιω οτι ουδεις λαλων δια Πνευματος Θεου λεγει αναθεμα τον Ιησουν, και ουδεις δυναται να ειπη Κυριον Ιησουν, ειμη δια Πνευματος Αγιου.
4Now there are diversities of gifts, but the same Spirit.
4Ειναι δε διαιρεσεις χαρισματων, το Πνευμα ομως το αυτο·
5And there are differences of administrations, but the same Lord.
5ειναι και διαιρεσεις διακονιων, ο Κυριος ομως ο αυτος·
6And there are diversities of operations, but it is the same God which worketh all in all.
6ειναι και διαιρεσεις ενεργηματων, ο Θεος ομως ειναι ο αυτος, ο ενεργων τα παντα εν πασι.
7But the manifestation of the Spirit is given to every man to profit withal.
7Διδεται δε εις εκαστον η φανερωσις του Πνευματος προς το συμφερον.
8For to one is given by the Spirit the word of wisdom; to another the word of knowledge by the same Spirit;
8Διοτι εις αλλον μεν διδεται δια του Πνευματος λογος σοφιας, εις αλλον δε λογος γνωσεως κατα το αυτο Πνευμα,
9To another faith by the same Spirit; to another the gifts of healing by the same Spirit;
9εις αλλον δε πιστις δια του αυτου Πνευματος, εις αλλον δε χαρισματα ιαματων δια του αυτου Πνευματος,
10To another the working of miracles; to another prophecy; to another discerning of spirits; to another divers kinds of tongues; to another the interpretation of tongues:
10εις αλλον δε ενεργειαι θαυματων, εις αλλον δε προφητεια, εις αλλον δε διακρισεις πνευματων, εις αλλον δε ειδη γλωσσων, εις αλλον δε ερμηνεια γλωσσων.
11But all these worketh that one and the selfsame Spirit, dividing to every man severally as he will.
11Παντα δε ταυτα ενεργει το εν και το αυτο Πνευμα, διανεμον ιδια εις εκαστον καθως θελει.
12For as the body is one, and hath many members, and all the members of that one body, being many, are one body: so also is Christ.
12[] Διοτι καθως το σωμα ειναι εν και εχει μελη πολλα, παντα δε τα μελη του σωματος του ενος, πολλα οντα, ειναι εν σωμα, ουτω και ο Χριστος·
13For by one Spirit are we all baptized into one body, whether we be Jews or Gentiles, whether we be bond or free; and have been all made to drink into one Spirit.
13διοτι ημεις παντες δια του ενος Πνευματος εβαπτισθημεν εις εν σωμα, ειτε Ιουδαιοι ειτε Ελληνες, ειτε δουλοι ειτε ελευθεροι, και παντες εις εν Πνευμα εποτισθημεν.
14For the body is not one member, but many.
14Διοτι το σωμα δεν ειναι εν μελος, αλλα πολλα.
15If the foot shall say, Because I am not the hand, I am not of the body; is it therefore not of the body?
15Εαν ειπη ο πους, Επειδη δεν ειμαι χειρ, δεν ειμαι εκ του σωματος, δια τουτο ταχα δεν ειναι εκ του σωματος;
16And if the ear shall say, Because I am not the eye, I am not of the body; is it therefore not of the body?
16Και εαν ειπη το ωτιον, Επειδη δεν ειμαι οφθαλμος, δεν ειμαι εκ του σωματος, δια τουτο δεν ειναι ταχα εκ του σωματος;
17If the whole body were an eye, where were the hearing? If the whole were hearing, where were the smelling?
17Εαν ολον το σωμα ηναι οφθαλμος, που η ακοη; Εαν ολον ακοη, που η οσφρησις;
18But now hath God set the members every one of them in the body, as it hath pleased him.
18Αλλα τωρα ο Θεος εθεσε τα μελη εν εκαστον αυτων εις το σωμα καθως ηθελησεν.
19And if they were all one member, where were the body?
19Εαν ομως παντα ησαν εν μελος, που το σωμα;
20But now are they many members, yet but one body.
20Αλλα τωρα ειναι μεν πολλα μελη, εν ομως σωμα.
21And the eye cannot say unto the hand, I have no need of thee: nor again the head to the feet, I have no need of you.
21Και δεν δυναται ο οφθαλμος να ειπη προς την χειρα· Δεν εχω χρειαν σου· η παλιν η κεφαλη προς τους ποδας· Δεν εχω χρειαν υμων.
22Nay, much more those members of the body, which seem to be more feeble, are necessary:
22Αλλα πολυ περισσοτερον τα μελη του σωματος, τα οποια φαινονται οτι ειναι ασθενεστερα, ταυτα ειναι αναγκαια,
23And those members of the body, which we think to be less honourable, upon these we bestow more abundant honour; and our uncomely parts have more abundant comeliness.
23και εκεινα τα οποια νομιζομεν οτι ειναι τα ατιμοτερα του σωματος, εις ταυτα αποδιδομεν τιμην περισσοτεραν, και τα ασχημα ημων εχουσι περισσοτεραν ευσχημοσυνην·
24For our comely parts have no need: but God hath tempered the body together, having given more abundant honour to that part which lacked.
24τα δε ευσχημονα ημων δεν εχουσι χρειαν. Αλλ' ο Θεος συνεκερασε το σωμα, δωσας περισσοτεραν τιμην εις το ευτελεστερον,
25That there should be no schism in the body; but that the members should have the same care one for another.
25δια να μη ηναι σχισμα εν τω σωματι, αλλα να φροντιζωσι τα μελη το αυτο υπερ αλληλων.
26And whether one member suffer, all the members suffer with it; or one member be honoured, all the members rejoice with it.
26Και ειτε πασχει εν μελος, παντα τα μελη συμπασχουσιν· ειτε τιμαται εν μελος, παντα τα μελη συγχαιρουσι.
27Now ye are the body of Christ, and members in particular.
27[] Και σεις εισθε σωμα Χριστου και μελη κατα μερος.
28And God hath set some in the church, first apostles, secondarily prophets, thirdly teachers, after that miracles, then gifts of healings, helps, governments, diversities of tongues.
28Και αλλους μεν εθεσεν ο Θεος εν τη εκκλησια πρωτον αποστολους, δευτερον προφητας, τριτον διδασκαλους, επειτα θαυματα, επειτα χαρισματα ιαματων, βοηθειας, κυβερνησεις, ειδη γλωσσων.
29Are all apostles? are all prophets? are all teachers? are all workers of miracles?
29Μη παντες ειναι αποστολοι; μη παντες προφηται; μη παντες διδασκαλοι; μη παντες ενεργουσι θαυματα;
30Have all the gifts of healing? do all speak with tongues? do all interpret?
30μη παντες εχουσι χαρισματα ιαματων; μη παντες λαλουσι γλωσσας; μη παντες διερμηνευουσι;
31But covet earnestly the best gifts: and yet shew I unto you a more excellent way.
31Ζητειτε δε μετα ζηλου τα καλητερα χαρισματα. Και ετι πολυ υπερεχουσαν οδον σας δεικνυω.