1This is a true saying, If a man desire the office of a bishop, he desireth a good work.
1[] Πιστος ο λογος· Εαν τις ορεγηται επισκοπην, καλον εργον επιθυμει.
2A bishop then must be blameless, the husband of one wife, vigilant, sober, of good behaviour, given to hospitality, apt to teach;
2Πρεπει λοιπον ο επισκοπος να ηναι αμεμπτος, μιας γυναικος ανηρ, αγρυπνος, σωφρων, κοσμιος, φιλοξενος, διδακτικος,
3Not given to wine, no striker, not greedy of filthy lucre; but patient, not a brawler, not covetous;
3ουχι μεθυσος, ουχι πληκτης, ουχι αισχροκερδης, αλλ' επιεικης, αμαχος, αφιλαργυρος,
4One that ruleth well his own house, having his children in subjection with all gravity;
4κυβερνων καλως τον εαυτου οικον, εχων τα τεκνα αυτου εις υποταγην μετα πασης σεμνοτητος·
5(For if a man know not how to rule his own house, how shall he take care of the church of God?)
5διοτι εαν τις δεν εξευρη να κυβερνα τον εαυτου οικον, πως θελει επιμεληθη την εκκλησιαν του Θεου;
6Not a novice, lest being lifted up with pride he fall into the condemnation of the devil.
6να μη ηναι νεοκατηχητος, δια να μη υπερηφανευθη και πεση εις την καταδικην του διαβολου.
7Moreover he must have a good report of them which are without; lest he fall into reproach and the snare of the devil.
7Πρεπει δε αυτος να εχη και παρα των εξωθεν μαρτυριαν καλην, δια να μη πεση εις ονειδισμον και παγιδα του διαβολου.
8Likewise must the deacons be grave, not doubletongued, not given to much wine, not greedy of filthy lucre;
8[] Οι διακονοι ωσαυτως πρεπει να ηναι σεμνοι, ουχι διγλωσσοι, ουχι δεδομενοι εις οινον πολυν, ουχι αισχροκερδεις,
9Holding the mystery of the faith in a pure conscience.
9εχοντες το μυστηριον της πιστεως μετα καθαρας συνειδησεως.
10And let these also first be proved; then let them use the office of a deacon, being found blameless.
10Και ουτοι δε ας δοκιμαζωνται πρωτον, επειτα ας γινωνται διακονοι, εαν ηναι αμεμπτοι.
11Even so must their wives be grave, not slanderers, sober, faithful in all things.
11Αι γυναικες ωσαυτως σεμναι, ουχι καταλαλοι, εγκρατεις, πισται κατα παντα.
12Let the deacons be the husbands of one wife, ruling their children and their own houses well.
12Οι διακονοι ας ηναι μιας γυναικος ανδρες, κυβερνωντες καλως τα τεκνα αυτων και τους οικους αυτων.
13For they that have used the office of a deacon well purchase to themselves a good degree, and great boldness in the faith which is in Christ Jesus.
13Διοτι οι καλως διακονησαντες αποκτωσιν εις εαυτους βαθμον καλον και πολλην παρρησιαν εις την πιστιν την εις τον Ιησουν Χριστον.
14These things write I unto thee, hoping to come unto thee shortly:
14[] Ταυτα σοι γραφω, ελπιζων να ελθω προς σε ταχυτερον·
15But if I tarry long, that thou mayest know how thou oughtest to behave thyself in the house of God, which is the church of the living God, the pillar and ground of the truth.
15αλλ' εαν βραδυνω, δια να εξευρης πως πρεπει να πολιτευησαι εν τω οικω του Θεου, οστις ειναι η εκκλησια του Θεου του ζωντος, ο στυλος και το εδραιωμα της αληθειας.
16And without controversy great is the mystery of godliness: God was manifest in the flesh, justified in the Spirit, seen of angels, preached unto the Gentiles, believed on in the world, received up into glory.
16Και αναντιρρητως το μυστηριον της ευσεβειας ειναι μεγα· ο Θεος εφανερωθη εν σαρκι, εδικαιωθη εν πνευματι, εφανη εις αγγελους, εκηρυχθη εις τα εθνη, επιστευθη εις τον κοσμον, ανεληφθη εν δοξη.