¹I therefore, the prisoner of the Lord, beseech you that ye walk worthy of the vocation wherewith ye are called,

¹[] Σας παρακαλω λοιπον εγω ο δεσμιος εν Κυριω να περιπατησητε αξιως της προσκλησεως, καθ' ην προσεκληθητε,

²With all lowliness and meekness, with longsuffering, forbearing one another in love;

²[] μετα πασης ταπεινοφροσυνης και πραοτητος, μετα μακροθυμιας, υποφεροντες αλληλους εν αγαπη,

³Endeavouring to keep the unity of the Spirit in the bond of peace.

³σπουδαζοντες να διατηρητε την ενοτητα του Πνευματος δια του συνδεσμου της ειρηνης.

⁴There is one body, and one Spirit, even as ye are called in one hope of your calling;

⁴Εν σωμα και εν Πνευμα, καθως και προσεκληθητε με μιαν ελπιδα της προσκλησεως σας·

⁵One Lord, one faith, one baptism,

⁵εις Κυριος, μια πιστις, εν βαπτισμα·

⁶One God and Father of all, who is above all, and through all, and in you all.

⁶εις Θεος και Πατηρ παντων, ο ων επι παντων και δια παντων και εν πασιν υμιν.

⁷But unto every one of us is given grace according to the measure of the gift of Christ.

⁷Εις ενα δε εκαστον ημων εδοθη η χαρις κατα το μετρον της δωρεας του Χριστου.

⁸Wherefore he saith, When he ascended up on high, he led captivity captive, and gave gifts unto men.

⁸Δια τουτο λεγει· Αναβας εις υψος, ηχμαλωτευσεν αιχμαλωσιαν και εδωκε χαρισματα εις τους ανθρωπους.

⁹(Now that he ascended, what is it but that he also descended first into the lower parts of the earth?

⁹Το δε ανεβη τι ειναι ειμη οτι και κατεβη πρωτον εις τα κατωτερα μερη της γης;

¹⁰He that descended is the same also that ascended up far above all heavens, that he might fill all things.)

¹⁰Ο καταβας αυτος ειναι και ο αναβας υπερανω παντων των ουρανων, δια να πληρωση τα παντα.

¹¹And he gave some, apostles; and some, prophets; and some, evangelists; and some, pastors and teachers;

¹¹Και αυτος εδωκεν αλλους μεν αποστολους, αλλους δε προφητας, αλλους δε ευαγγελιστας, αλλους δε ποιμενας και διδασκαλους,

¹²For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ:

¹²προς την τελειοποιησιν των αγιων, δια το εργον της διακονιας, δια την οικοδομην του σωματος του Χριστου,

¹³Till we all come in the unity of the faith, and of the knowledge of the Son of God, unto a perfect man, unto the measure of the stature of the fulness of Christ:

¹³εωσου καταντησωμεν παντες εις την ενοτητα της πιστεως και της επιγνωσεως του Υιου του Θεου, εις ανδρα τελειον, εις μετρον ηλικιας του πληρωματος του Χριστου,

¹⁴That we henceforth be no more children, tossed to and fro, and carried about with every wind of doctrine, by the sleight of men, and cunning craftiness, whereby they lie in wait to deceive;

¹⁴δια να μη ημεθα πλεον νηπιοι, κυματιζομενοι και περιφερομενοι με παντα ανεμον της διδασκαλιας, δια της δολιοτητος των ανθρωπων, δια της πανουργιας εις το μεθοδευεσθαι την πλανην,

¹⁵But speaking the truth in love, may grow up into him in all things, which is the head, even Christ:

¹⁵αλλα αληθευοντες εις την αγαπην να αυξησωμεν εις αυτον κατα παντα, οστις ειναι η κεφαλη, ο Χριστος,

¹⁶From whom the whole body fitly joined together and compacted by that which every joint supplieth, according to the effectual working in the measure of every part, maketh increase of the body unto the edifying of itself in love.

¹⁶εξ ου παν το σωμα συναρμολογουμενον και συνδεδεμενον δια πασης συναφειας των συνεργουντων μελων, κατα την αναλογον ενεργειαν ενος εκαστου μερους καμνει την αυξησιν του σωματος προς οικοδομην εαυτου εν αγαπη.

¹⁷This I say therefore, and testify in the Lord, that ye henceforth walk not as other Gentiles walk, in the vanity of their mind,

¹⁷[] Τουτο λοιπον λεγω και μαρτυρομαι δια του Κυριου, να μη περιπατητε πλεον καθως και τα λοιπα εθνη περιπατουσιν εν τη ματαιοτητι του νοος αυτων,

¹⁸Having the understanding darkened, being alienated from the life of God through the ignorance that is in them, because of the blindness of their heart:

¹⁸εσκοτισμενοι την διανοιαν, απηλλοτριωμενοι οντες απο της ζωης του Θεου δια την αγνοιαν την ουσαν εν αυτοις, δια την πωρωσιν της καρδιας αυτων,

¹⁹Who being past feeling have given themselves over unto lasciviousness, to work all uncleanness with greediness.

¹⁹οιτινες αναισθητουντες, παρεδωκαν εαυτοις εις την ασελγειαν, δια να εργαζωνται πασαν ακαθαρσιαν ακορεστως.

²⁰But ye have not so learned Christ;

²⁰Σεις ομως δεν εμαθετε ουτω τον Χριστον,

²¹If so be that ye have heard him, and have been taught by him, as the truth is in Jesus:

²¹επειδη αυτον ηκουσατε και εις αυτον εδιδαχθητε, καθως ειναι η αληθεια εν τω Ιησου·

²²That ye put off concerning the former conversation the old man, which is corrupt according to the deceitful lusts;

²²να απεκδυθητε τον παλαιον ανθρωπον τον κατα την προτεραν διαγωγην, τον φθειρομενον κατα τας απατηλας επιθυμιας,

²³And be renewed in the spirit of your mind;

²³και να ανανεονησθε εις το πνευμα του νοος σας

²⁴And that ye put on the new man, which after God is created in righteousness and true holiness.

²⁴και να ενδυθητε τον νεον ανθρωπον, τον κτισθεντα κατα Θεον εν δικαιοσυνη και οσιοτητι της αληθειας.

²⁵Wherefore putting away lying, speak every man truth with his neighbour: for we are members one of another.

²⁵Οθεν απορριψαντες το ψευδος, λαλειτε αληθειαν εκαστος μετα του πλησιον αυτου· διοτι ειμεθα μελη αλληλων.

²⁶Be ye angry, and sin not: let not the sun go down upon your wrath:

²⁶Οργιζεσθε και μη αμαρτανετε· ο ηλιος ας μη δυη επι τον παροργισμον σας,

²⁷Neither give place to the devil.

²⁷μητε διδετε τοπον εις τον διαβολον.

²⁸Let him that stole steal no more: but rather let him labour, working with his hands the thing which is good, that he may have to give to him that needeth.

²⁸Ο κλεπτων ας μη κλεπτη πλεον, μαλλον δε ας κοπιαζη εργαζομενος το καλον με τας χειρας αυτου, δια να εχη να μεταδιδη εις τον χρειαν εχοντα.

²⁹Let no corrupt communication proceed out of your mouth, but that which is good to the use of edifying, that it may minister grace unto the hearers.

²⁹Μηδεις λογος σαπρος ας μη εξερχηται εκ του στοματος σας, αλλ' οστις ειναι καλος προς οικοδομην της χρειας, δια να δωση χαριν εις τους ακουοντας.

³⁰And grieve not the holy Spirit of God, whereby ye are sealed unto the day of redemption.

³⁰Και μη λυπειτε το Πνευμα το Αγιον του Θεου, με το οποιον εσφραγισθητε δια την ημεραν της απολυτρωσεως.

³¹Let all bitterness, and wrath, and anger, and clamour, and evil speaking, be put away from you, with all malice:

³¹Πασα πικρια και θυμος και οργη και κραυγη και βλασφημια ας αφαιρεθη απο σας μετα πασης κακιας·

³²And be ye kind one to another, tenderhearted, forgiving one another, even as God for Christ's sake hath forgiven you.

³²γινεσθε δε εις αλληλους χρηστοι, ευσπλαγχνοι, συγχωρουντες αλληλους, καθως ο Θεος συνεχωρησεν εσας δια του Χριστου.