1Surely there is a vein for the silver, and a place for gold where they fine it.
1[] Βεβαιως ειναι τοπος του αργυριου οθεν εξαγεται, και τοπος του χρυσιου οπου καθαριζεται·
2Iron is taken out of the earth, and brass is molten out of the stone.
2ο σιδηρος λαμβανεται εκ της γης και ο χαλκος χυνεται εκ της πετρας.
3He setteth an end to darkness, and searcheth out all perfection: the stones of darkness, and the shadow of death.
3Βαλλει μεν ο ανθρωπος ορια εις το σκοτος και ανιχνευει τα παντα μεχρι τελειοτητος· τους λιθους του σκοτους και της σκιας του θανατου.
4The flood breaketh out from the inhabitant; even the waters forgotten of the foot: they are dried up, they are gone away from men.
4Χειμαρρος εξορμα εκ του τοπου οπου κατοικει· υδατα αδοκιμαστα υπο του ποδος· ταυτα ολιγοστευουσι και αναχωρουσιν απο των ανθρωπων.
5As for the earth, out of it cometh bread: and under it is turned up as it were fire.
5Περι δε της γης, εξ αυτης εξερχεται ο αρτος και υποκατωθεν αυτης ανασκαπτεται ως υπο πυρος·
6The stones of it are the place of sapphires: and it hath dust of gold.
6οι λιθοι αυτης ειναι τοπος σαπφειρων· και εν αυτη χωμα χρυσιου.
7There is a path which no fowl knoweth, and which the vulture's eye hath not seen:
7Την οδον εκεινην δεν γνωριζει πτηνον και οφθαλμος γυπος δεν ειδεν αυτην·
8The lion's whelps have not trodden it, nor the fierce lion passed by it.
8τα θηρια δεν επατησαν αυτην, ο αγριος λεων δεν επερασε δι' αυτης.
9He putteth forth his hand upon the rock; he overturneth the mountains by the roots.
9Εκτεινει την χειρα αυτου επι τον σκληρον βραχον· ανατρεπει τα ορη απο της ριζης.
10He cutteth out rivers among the rocks; and his eye seeth every precious thing.
10Εγκοπτει ποταμους μεταξυ των βραχων· και ο οφθαλμος αυτου ανακαλυπτει παν πολυτιμον.
11He bindeth the floods from overflowing; and the thing that is hid bringeth he forth to light.
11Δεσμευει των ποταμων την πλημμυραν· και το κεκρυμμενον εκφερει εις φως.
12But where shall wisdom be found? and where is the place of understanding?
12Αλλ' η σοφια ποθεν θελει ευρεθη; και που ειναι ο τοπος της συνεσεως;
13Man knoweth not the price thereof; neither is it found in the land of the living.
13Ο ανθρωπος δεν γνωριζει την τιμην αυτης· και δεν ευρισκεται εν τη γη των ζωντων.
14The depth saith, It is not in me: and the sea saith, It is not with me.
14[] Η αβυσσος λεγει, δεν ειναι εν εμοι· και η θαλασσα λεγει, δεν ειναι μετ' εμου.
15It cannot be gotten for gold, neither shall silver be weighed for the price thereof.
15Δεν δυναται να δοθη χρυσιον αντ' αυτης· και αργυριον δεν δυναται να ζυγισθη εις ανταλλαγμα αυτης.
16It cannot be valued with the gold of Ophir, with the precious onyx, or the sapphire.
16Δεν δυναται να εκτιμηθη με το χρυσιον του Οφειρ, με τον πολυτιμον ονυχα και σαπφειρον.
17The gold and the crystal cannot equal it: and the exchange of it shall not be for jewels of fine gold.
17Το χρυσιον και ο κρυσταλλος δεν δυναται να εξισωθωσι με αυτην· και ανταλλαγμα αυτης να γεινη με σκευη καθαρωτατου χρυσιου.
18No mention shall be made of coral, or of pearls: for the price of wisdom is above rubies.
18Δεν θελει μνημονευθη κοραλλιον, η μαργαριται· διοτι η τιμη της σοφιας ειναι υπερτερα των πολυτιμων λιθων.
19The topaz of Ethiopia shall not equal it, neither shall it be valued with pure gold.
19Το τοπαζιον της Αιθιοπιας δεν θελει εξισωθη με αυτην· δεν θελει εκτιμηθη με καθαρον χρυσιον.
20Whence then cometh wisdom? and where is the place of understanding?
20[] Ποθεν λοιπον ερχεται η σοφια; και που ειναι ο τοπος της συνεσεως;
21Seeing it is hid from the eyes of all living, and kept close from the fowls of the air.
21Ειναι βεβαιως κεκρυμμενη απο των οφθαλμων παντων των ζωντων, και εσκεπασμενη απο των πτηνων του ουρανου.
22Destruction and death say, We have heard the fame thereof with our ears.
22Η απωλεια και ο θανατος λεγουσι, Δια των ωτων ημων ηκουσαμεν την φημην αυτης.
23God understandeth the way thereof, and he knoweth the place thereof.
23Ο Θεος εννοει την οδον αυτης, και αυτος γνωριζει τον τοπον αυτης.
24For he looketh to the ends of the earth, and seeth under the whole heaven;
24Επειδη αυτος θεωρει εως των περατων της γης, βλεπει υποκατω παντος του ουρανου,
25To make the weight for the winds; and he weigheth the waters by measure.
25δια να ζυγιζη το βαρος των ανεμων, και να σταθμιζη τα υδατα με μετρον.
26When he made a decree for the rain, and a way for the lightning of the thunder:
26Οτε εκαμε νομον δια την βροχην και οδον δια την αστραπην της βροντης,
27Then did he see it, and declare it; he prepared it, yea, and searched it out.
27τοτε ειδε και εφανερωσεν αυτην· ητοιμασεν αυτην και μαλιστα εξιχνιασεν αυτην.
28And unto man he said, Behold, the fear of the LORD, that is wisdom; and to depart from evil is understanding.
28Και ειπε προς τον ανθρωπον, Ιδου, ο φοβος του Κυριου, ουτος ειναι η σοφια, και η αποχη απο του κακου συνεσις.