¹Then the LORD answered Job out of the whirlwind, and said,

¹[] Τοτε απεκριθη ο Κυριος προς τον Ιωβ εκ του ανεμοστροβιλου και ειπε·

²Who is this that darkeneth counsel by words without knowledge?

²Τις ουτος, οστις σκοτιζει την βουλην μου δια λογων ασυνετων;

³Gird up now thy loins like a man; for I will demand of thee, and answer thou me.

³Ζωσον ηδη την οσφυν σου ως ανηρ· διοτι θελω σε ερωτησει, και φανερωσον μοι.

⁴Where wast thou when I laid the foundations of the earth? declare, if thou hast understanding.

⁴[] Που ησο οτε εθεμελιονον την γην; απαγγειλον, εαν εχης συνεσιν.

⁵Who hath laid the measures thereof, if thou knowest? or who hath stretched the line upon it?

⁵Τις εθεσε τα μετρα αυτης, εαν εξευρης; η τις ηπλωσε σταθμην επ' αυτην;

⁶Whereupon are the foundations thereof fastened? or who laid the corner stone thereof;

⁶Επι τινος ειναι εστηριγμενα τα θεμελια αυτης; η τις εθεσε τον ακρογωνιαιον λιθον αυτης,

⁷When the morning stars sang together, and all the sons of God shouted for joy?

⁷οτε τα αστρα της αυγης εψαλλον ομου και παντες οι υιοι του Θεου ηλαλαζον;

⁸Or who shut up the sea with doors, when it brake forth, as if it had issued out of the womb?

⁸η τις συνεκλεισε την θαλασσαν με θυρας, οτε εξορμωσα εξηλθεν εκ μητρας;

⁹When I made the cloud the garment thereof, and thick darkness a swaddlingband for it,

⁹οτε περιεβαλον αυτην με νεφελην και με ομιχλην εσπαργανωσα αυτην,

¹⁰And brake up for it my decreed place, and set bars and doors,

¹⁰και περιωρισα αυτην δια προσταγματος μου, και εβαλον μοχλους και πυλας,

¹¹And said, Hitherto shalt thou come, but no further: and here shall thy proud waves be stayed?

¹¹και ειπα, Εως αυτου θελεις ερχεσθαι και δεν θελεις υπερβη· και εδω θελει συντριβεσθαι η υπερηφανια των κυματων σου;

¹²Hast thou commanded the morning since thy days; and caused the dayspring to know his place;

¹²[] Προσεταξας συ την πρωιαν επι των ημερων σου; εδειξας εις την αυγην τον τοπον αυτης,

¹³That it might take hold of the ends of the earth, that the wicked might be shaken out of it?

¹³δια να πιαση τα εσχατα της γης, ωστε οι κακουργοι να εκτιναχθωσιν απ' αυτης;

¹⁴It is turned as clay to the seal; and they stand as a garment.

¹⁴Αυτη μεταμορφουται ως πηλος σφραγιζομενος· και τα παντα παρουσιαζονται ως στολη.

¹⁵And from the wicked their light is withholden, and the high arm shall be broken.

¹⁵Και το φως των ασεβων αφαιρειται απ' αυτων, ο δε βραχιων των υπερηφανων συντριβεται.

¹⁶Hast thou entered into the springs of the sea? or hast thou walked in the search of the depth?

¹⁶Εισηλθες εως των πηγων της θαλασσης; η περιεπατησας εις εξιχνιασιν της αβυσσου;

¹⁷Have the gates of death been opened unto thee? or hast thou seen the doors of the shadow of death?

¹⁷Ηνοιχθησαν εις σε του θανατου αι πυλαι; η ειδες τας θυρας της σκιας του θανατου;

¹⁸Hast thou perceived the breadth of the earth? declare if thou knowest it all.

¹⁸Εγνωρισας το πλατος της γης; απαγγειλον, εαν ενοησας παντα ταυτα.

¹⁹Where is the way where light dwelleth? and as for darkness, where is the place thereof,

¹⁹Που ειναι η οδος της κατοικιας του φωτος; και του σκοτους, που ειναι ο τοπος αυτου,

²⁰That thou shouldest take it to the bound thereof, and that thou shouldest know the paths to the house thereof?

²⁰δια να συλλαβης αυτο εις το οριον αυτου και να γνωρισης τας τριβους της οικιας αυτου;

²¹Knowest thou it, because thou wast then born? or because the number of thy days is great?

²¹Γνωριζεις αυτο, διοτι τοτε εγεννηθης; η διοτι ο αριθμος των ημερων σου ειναι πολυς;

²²Hast thou entered into the treasures of the snow? or hast thou seen the treasures of the hail,

²²Εισηλθες εις τους θησαυρους της χιονος; η ειδες τους θησαυρους της χαλαζης,

²³Which I have reserved against the time of trouble, against the day of battle and war?

²³τους οποιους φυλαττω δια τον καιρον της θλιψεως δια την ημεραν της μαχης και του πολεμου;

²⁴By what way is the light parted, which scattereth the east wind upon the earth?

²⁴Δια τινος οδου διαδιδεται το φως, η ο ανατολικος ανεμος διαχεεται επι την γην;

²⁵Who hath divided a watercourse for the overflowing of waters, or a way for the lightning of thunder;

²⁵[] Τις ηνοιξε ρυακας δια τας ραγδαιας βροχας, η δρομον δια την αστραπην της βροντης,

²⁶To cause it to rain on the earth, where no man is; on the wilderness, wherein there is no man;

²⁶δια να φερη βροχην επι γην ακατοικητον, εις ερημον, οπου ανθρωπος δεν υπαρχει,

²⁷To satisfy the desolate and waste ground; and to cause the bud of the tender herb to spring forth?

²⁷δια να χορταση την αβατον και ακατοικητον, και να αναβλαστηση τον βλαστον της χλοης;

²⁸Hath the rain a father? or who hath begotten the drops of dew?

²⁸Εχει πατερα η βροχη; η τις εγεννησε τας σταγονας της δροσου;

²⁹Out of whose womb came the ice? and the hoary frost of heaven, who hath gendered it?

²⁹Απο μητρας τινος εξερχεται ο παγος; και την παχνην του ουρανου, τις εγεννησε;

³⁰The waters are hid as with a stone, and the face of the deep is frozen.

³⁰Τα υδατα σκληρυνονται ως λιθος, και το προσωπον της αβυσσου πηγνυεται.

³¹Canst thou bind the sweet influences of Pleiades, or loose the bands of Orion?

³¹Δυνασαι να δεσμευσης τας γλυκειας επιρροας της Πλειαδος η να λυσης τα δεσμα τον Ωριωνος;

³²Canst thou bring forth Mazzaroth in his season? or canst thou guide Arcturus with his sons?

³²Δυνασαι να εκβαλης τα Ζωδια εις τον καιρον αυτων; η δυνασαι να οδηγησης τον Αρκτουρον μετα των υιων αυτου;

³³Knowest thou the ordinances of heaven? canst thou set the dominion thereof in the earth?

³³Γνωριζεις τους νομους του ουρανου; δυνασαι να διαταξης τας επιρροας αυτου επι την γην;

³⁴Canst thou lift up thy voice to the clouds, that abundance of waters may cover thee?

³⁴Δυνασαι να υψωσης την φωνην σου εις τα νεφη, δια να σε σκεπαση αφθονια υδατων;

³⁵Canst thou send lightnings, that they may go and say unto thee, Here we are?

³⁵Δυνασαι να αποστειλης αστραπας, ωστε να εξελθωσι και να ειπωσι προς σε, Ιδου, ημεις;

³⁶Who hath put wisdom in the inward parts? or who hath given understanding to the heart?

³⁶Τις εβαλε σοφιαν εντος του ανθρωπου; η τις εδωκε συνεσιν εις την καρδιαν αυτου;

³⁷Who can number the clouds in wisdom? or who can stay the bottles of heaven,

³⁷Τις δυναται να αριθμηση τα νεφη δια σοφιας; η τις δυναται να κενονη τα δοχεια του ουρανου,

³⁸When the dust groweth into hardness, and the clods cleave fast together?

³⁸δια να χωνευθη το χωμα εις συμπηξιν και οι βωλοι να συγκολλωνται;

³⁹Wilt thou hunt the prey for the lion? or fill the appetite of the young lions,

³⁹Θελεις κυνηγησει θηραμα δια τον λεοντα; η χορτασει την ορεξιν των σκυμνων,

⁴⁰When they couch in their dens, and abide in the covert to lie in wait?

⁴⁰οταν κοιτωνται εν τοις σπηλαιοις και καθηνται εις τους κρυπτηρας δια να ενεδρευωσι;

⁴¹Who provideth for the raven his food? when his young ones cry unto God, they wander for lack of meat.

⁴¹Τις ετοιμαζει εις τον κορακα την τροφην αυτου, οταν οι νεοσσοι αυτου κραζωσι προς τον Θεον, περιπλανωμενοι δι' ελλειψιν τροφης;