¹Paul and Timotheus, the servants of Jesus Christ, to all the saints in Christ Jesus which are at Philippi, with the bishops and deacons:

¹[] Παυλος και Τιμοθεος, δουλοι του Ιησου Χριστου, προς παντας τους αγιους εν Χριστω Ιησου τους οντας εν Φιλιπποις μετα των επισκοπων και διακονων.

²Grace be unto you, and peace, from God our Father, and from the Lord Jesus Christ.

²χαρις ειη υμιν και ειρηνη απο Θεου Πατρος ημων και Κυριου Ιησου Χριστου.

³I thank my God upon every remembrance of you,

³[] Ευχαριστω τον Θεον μου οσακις σας ενθυμουμαι,

⁴Always in every prayer of mine for you all making request with joy,

⁴παντοτε εν παση προσευχη μου υπερ παντων υμων δεομενος μετα χαρας,

⁵For your fellowship in the gospel from the first day until now;

⁵δια την εις το ευαγγελιον κοινωνιαν σας απο της πρωτης ημερας μεχρι του νυν,

⁶Being confident of this very thing, that he which hath begun a good work in you will perform it until the day of Jesus Christ:

⁶βεβαιος ων εις αυτο τουτο, οτι εκεινος οστις ηρχισεν εις εσας καλον εργον θελει επιτελεσει αυτο μεχρι της ημερας του Ιησου Χριστου,

⁷Even as it is meet for me to think this of you all, because I have you in my heart; inasmuch as both in my bonds, and in the defence and confirmation of the gospel, ye all are partakers of my grace.

⁷[] καθως ειναι δικαιον εις εμε να φρονω τουτο περι παντων υμων, διοτι σας εχω εν τη καρδια μου, και εισθε παντες σεις και εις τα δεσμα μου και εις την απολογιαν και εις την βεβαιωσιν του ευαγγελιου συγκοινωνοι μου της χαριτος.

⁸For God is my record, how greatly I long after you all in the bowels of Jesus Christ.

⁸Διοτι μαρτυς μου ειναι ο Θεος, οτι σας επιποθω παντας με σπλαγχνα Ιησου Χριστου.

⁹And this I pray, that your love may abound yet more and more in knowledge and in all judgment;

⁹[] Και τουτο προσευχομαι, να περισσευση η αγαπη σας ετι μαλλον και μαλλον εις επιγνωσιν και εις πασαν νοησιν,

¹⁰That ye may approve things that are excellent; that ye may be sincere and without offence till the day of Christ.

¹⁰δια να διακρινητε τα διαφεροντα, ωστε να ησθε ειλικρινεις και απροσκοποι μεχρι της ημερας του Χριστου,

¹¹Being filled with the fruits of righteousness, which are by Jesus Christ, unto the glory and praise of God.

¹¹πληρεις καρπων δικαιοσυνης των δια του Ιησου Χριστου εις δοξαν και επαινον Θεου.

¹²But I would ye should understand, brethren, that the things which happened unto me have fallen out rather unto the furtherance of the gospel;

¹²[] Θελω δε να εξευρητε, αδελφοι, οτι τα συμβαντα εις εμε συνετρεξαν μαλλον εις προοδον του ευαγγελιου,

¹³So that my bonds in Christ are manifest in all the palace, and in all other places;

¹³ωστε τα δια τον Χριστον δεσμα μου εγειναν φανερα εις ολον το πραιτωριον και εις παντας τους λοιπους,

¹⁴And many of the brethren in the Lord, waxing confident by my bonds, are much more bold to speak the word without fear.

¹⁴και οι πλειοτεροι των εν Κυριω αδελφων πεποιθοτες εις τα δεσμα μου τολμωσι περισσοτερον να κηρυττωσιν αφοβως τον λογον.

¹⁵Some indeed preach Christ even of envy and strife; and some also of good will:

¹⁵Τινες μεν και δια φθονον και εριδα, τινες δε και απο καλης θελησεως κηρυττουσι τον Χριστον·

¹⁶The one preach Christ of contention, not sincerely, supposing to add affliction to my bonds:

¹⁶οι μεν κηρυττουσιν εξ αντιζηλιας τον Χριστον, ουχι εν καθαροτητι, νομιζοντες οτι προσθετουσι θλιψιν εις τα δεσμα μου·

¹⁷But the other of love, knowing that I am set for the defence of the gospel.

¹⁷οι δε εξ αγαπης, εξευροντες οτι ειμαι τεταγμενος εις απολογιαν του ευαγγελιου.

¹⁸What then? notwithstanding, every way, whether in pretence, or in truth, Christ is preached; and I therein do rejoice, yea, and will rejoice.

¹⁸Τι λοιπον πλην κατα παντα τροπον, ειτε επι προφασει ειτε τη αληθεια, ο Χριστος κηρυττεται· και εις τουτο χαιρω αλλα και θελω χαιρει.

¹⁹For I know that this shall turn to my salvation through your prayer, and the supply of the Spirit of Jesus Christ,

¹⁹Διοτι εξευρω οτι τουτο θελει αποβη εις εμε προς σωτηριαν δια της δεησεως σας και δια της βοηθειας, του Πνευματος του Ιησου Χριστου,

²⁰According to my earnest expectation and my hope, that in nothing I shall be ashamed, but that with all boldness, as always, so now also Christ shall be magnified in my body, whether it be by life, or by death.

²⁰κατα την σταθεραν προσδοκιαν και ελπιδα μου οτι δεν θελω αισχυνθη εις ουδεν, αλλα μετα πασης παρρησιας ως παντοτε και τωρα θελει μεγαλυνθη ο Χριστος εν τω σωματι μου ειτε δια ζωης ειτε δια θανατου.

²¹For to me to live is Christ, and to die is gain.

²¹[] Διοτι εις εμε το ζην ειναι ο Χριστος και το αποθανειν κερδος.

²²But if I live in the flesh, this is the fruit of my labour: yet what I shall choose I wot not.

²²Αλλ' εαν το να ζω εν σαρκι τουτο συμβαλλη εις καρποφοριαν του εργου μου, και τι να εκλεξω δεν γνωριζω.

²³For I am in a strait betwixt two, having a desire to depart, and to be with Christ; which is far better:

²³Διοτι στενοχωρουμαι υπο των δυο, εχων μεν την επιθυμιαν να αναχωρησω και να ειμαι με τον Χριστον· διοτι ειναι πολυ πλεον καλητερον·

²⁴Nevertheless to abide in the flesh is more needful for you.

²⁴το να μενω ομως εν τη σαρκι ειναι αναγκαιοτερον δια σας.

²⁵And having this confidence, I know that I shall abide and continue with you all for your furtherance and joy of faith;

²⁵Και τουτο εξευρω εν πεποιθησει οτι θελω μεινει και συμπαραμεινει μετα παντων υμων δια την εις την πιστιν προκοπην σας και χαραν,

²⁶That your rejoicing may be more abundant in Jesus Christ for me by my coming to you again.

²⁶δια να περισσευη δι' εμου το καυχημα σας εις τον Ιησουν Χριστον δια της εμης παλιν παρουσιας προς εσας.

²⁷Only let your conversation be as it becometh the gospel of Christ: that whether I come and see you, or else be absent, I may hear of your affairs, that ye stand fast in one spirit, with one mind striving together for the faith of the gospel;

²⁷[] Μονον πολιτευεσθε αξιως του ευαγγελιου του Χριστου, δια να ακουσω, ειτε οταν ελθω και σας ιδω ειτε ενω ειμαι απων, την καταστασιν σας, οτι στεκεσθε εις εν πνευμα, συναγωνιζομενοι εν μια ψυχη δια την πιστιν του ευαγγελιου,

²⁸And in nothing terrified by your adversaries: which is to them an evident token of perdition, but to you of salvation, and that of God.

²⁸και μη φοβιζομενοι εις ουδεν απο των εναντιων, το οποιον εις αυτους μεν ειναι ενδειξις απωλειας, εις εσας δε σωτηριας, και τουτο απο Θεου·

²⁹For unto you it is given in the behalf of Christ, not only to believe on him, but also to suffer for his sake;

²⁹διοτι εις εσας εχαρισθη το υπερ Χριστου, ου μονον το να πιστευητε εις αυτον, αλλα και το να πασχητε υπερ αυτου,

³⁰Having the same conflict which ye saw in me, and now hear to be in me.

³⁰εχοντες τον αυτον αγωνα, οποιον ειδετε εν εμοι και τωρα ακουετε εν εμοι.