King James Version

Greek: Modern

Psalms

105

1O give thanks unto the LORD; call upon his name: make known his deeds among the people.
1[] Δοξολογειτε τον Κυριον· επικαλεισθε το ονομα αυτου· καμετε γνωστα εν τοις λαοις τα εργα αυτου.
2Sing unto him, sing psalms unto him: talk ye of all his wondrous works.
2Ψαλλετε εις αυτον· ψαλμωδειτε εις αυτον· λαλειτε περι παντων των θαυμασιων αυτου.
3Glory ye in his holy name: let the heart of them rejoice that seek the LORD.
3Καυχασθε εις το αγιον αυτου ονομα· ας ευφραινεται η καρδια των εκζητουντων τον Κυριον.
4Seek the LORD, and his strength: seek his face evermore.
4Ζητειτε τον Κυριον και την δυναμιν αυτου· εκζητειτε το προσωπον αυτου διαπαντος.
5Remember his marvellous works that he hath done; his wonders, and the judgments of his mouth;
5Μνημονευετε των θαυμασιων αυτου τα οποια εκαμε· των τεραστιων αυτου και των κρισεων του στοματος αυτου·
6O ye seed of Abraham his servant, ye children of Jacob his chosen.
6Σπερμα Αβρααμ του δουλου αυτου, υιοι Ιακωβ, οι εκλεκτοι αυτου.
7He is the LORD our God: his judgments are in all the earth.
7Αυτος ειναι Κυριος ο Θεος ημων· εν παση τη γη ειναι αι κρισεις αυτου.
8He hath remembered his covenant for ever, the word which he commanded to a thousand generations.
8[] Μνημονευετε παντοτε της διαθηκης αυτου, του λογου, τον οποιον προσεταξεν εις χιλιας γενεας,
9Which covenant he made with Abraham, and his oath unto Isaac;
9της διαθηκης, την οποιαν εκαμε προς τον Αβρααμ, και του ορκου αυτου προς τον Ισαακ·
10And confirmed the same unto Jacob for a law, and to Israel for an everlasting covenant:
10και εβεβαιωσεν αυτον προς τον Ιακωβ δια νομου, προς τον Ισραηλ δια διαθηκην αιωνιον,
11Saying, Unto thee will I give the land of Canaan, the lot of your inheritance:
11λεγων, Εις σε θελω δωσει την γην Χανααν, μεριδα της κληρονομιας σας.
12When they were but a few men in number; yea, very few, and strangers in it.
12Ενω ησαν αυτοι ολιγοστοι τον αριθμον, ολιγοι, και παροικοι εν αυτη,
13When they went from one nation to another, from one kingdom to another people;
13και διηρχοντο απο εθνους εις εθνος, απο βασιλειου εις αλλον λαον,
14He suffered no man to do them wrong: yea, he reproved kings for their sakes;
14δεν αφηκεν ανθρωπον να αδικηση αυτους· μαλιστα υπερ αυτων ηλεγξε βασιλεις,
15Saying, Touch not mine anointed, and do my prophets no harm.
15λεγων, μη εγγισητε τους κεχρισμενους μου και μη κακοποιησητε τους προφητας μου.
16Moreover he called for a famine upon the land: he brake the whole staff of bread.
16Και εκαλεσε πειναν επι την γην· συνετριψε παν στηριγμα αρτου.
17He sent a man before them, even Joseph, who was sold for a servant:
17Απεστειλεν εμπροσθεν αυτων ανθρωπον, Ιωσηφ τον πωληθεντα ως δουλον·
18Whose feet they hurt with fetters: he was laid in iron:
18του οποιου τους ποδας εσφιγξαν εν δεσμοις· εβαλον αυτον εις τα σιδηρα·
19Until the time that his word came: the word of the LORD tried him.
19εωσου ελθη ο λογος αυτου· ο λογος του Κυριου εδοκιμασεν αυτον.
20The king sent and loosed him; even the ruler of the people, and let him go free.
20Απεστειλεν ο βασιλευς και ελυσεν αυτον· ο αρχων των λαων, και ηλευθερωσεν αυτον.
21He made him lord of his house, and ruler of all his substance:
21Κατεστησεν αυτον κυριον του οικου αυτου, και αρχοντα επι παντων των κτηματων αυτου·
22To bind his princes at his pleasure; and teach his senators wisdom.
22δια να παιδευη τους αρχοντας αυτου κατα την αρεσκειαν αυτου, και να διδαξη σοφιαν τους πρεσβυτερους αυτου.
23Israel also came into Egypt; and Jacob sojourned in the land of Ham.
23Τοτε ηλθεν ο Ισραηλ εις την Αιγυπτον, και ο Ιακωβ παρωκησεν εν γη Χαμ.
24And he increased his people greatly; and made them stronger than their enemies.
24Και ο Κυριος ηυξησε σφοδρα τον λαον αυτου, και εκραταιωσεν αυτον υπερ τους εχθρους αυτου.
25He turned their heart to hate his people, to deal subtilly with his servants.
25[] Εστραφη η καρδια αυτων εις το να μισωσι τον λαον αυτου, εις το να δολιευωνται εναντιον των δουλων αυτου.
26He sent Moses his servant; and Aaron whom he had chosen.
26Εξαπεστειλε Μωυσην τον δουλον αυτου, και Ααρων, τον οποιον εξελεξεν.
27They shewed his signs among them, and wonders in the land of Ham.
27Εξετελεσαν εν μεσω αυτων τους λογους των σημειων αυτου και τα θαυμασια αυτου εν γη Χαμ.
28He sent darkness, and made it dark; and they rebelled not against his word.
28Εξαπεστειλε σκοτος, και εσκοτασε· και δεν ηπειθησαν εις τους λογους αυτου.
29He turned their waters into blood, and slew their fish.
29Μετεβαλε τα υδατα αυτων εις αιμα και εθανατωσε τους ιχθυας αυτων.
30Their land brought forth frogs in abundance, in the chambers of their kings.
30Η γη αυτων ανεβρυσε βατραχους, εως των ταμειων των βασιλεων αυτων.
31He spake, and there came divers sorts of flies, and lice in all their coasts.
31Ειπε, και ηλθε κυνομυια, και σκνιπες εις παντα τα ορια αυτων.
32He gave them hail for rain, and flaming fire in their land.
32Εδωκεν εις αυτους χαλαζαν αντι βροχης, και πυρ φλογερον εις την γην αυτων·
33He smote their vines also and their fig trees; and brake the trees of their coasts.
33και επαταξε τας αμπελους αυτων και τας συκεας αυτων, και συνετριψε τα δενδρα των οριων αυτων.
34He spake, and the locusts came, and caterpillers, and that without number,
34Ειπε, και ηλθεν ακρις, και βρουχος αναριθμητος·
35And did eat up all the herbs in their land, and devoured the fruit of their ground.
35και κατεφαγε παντα τον χορτον εν τη γη αυτων, και κατεφαγε τον καρπον της γης αυτων.
36He smote also all the firstborn in their land, the chief of all their strength.
36Και επαταξε παν πρωτοτοκον εν τη γη αυτων, την απαρχην πασης δυναμεως αυτων.
37He brought them forth also with silver and gold: and there was not one feeble person among their tribes.
37Και εξηγαγεν αυτους μετα αργυριου και χρυσιου, και δεν υπηρχεν ασθενης εν ταις φυλαις αυτων.
38Egypt was glad when they departed: for the fear of them fell upon them.
38Ευφρανθη η Αιγυπτος εις την εξοδον αυτων· διοτι ο φοβος αυτων ειχεν επιπεσει επ' αυτους.
39He spread a cloud for a covering; and fire to give light in the night.
39Εξηπλωσε νεφελην δια να σκεπαζη αυτους, και πυρ δια να φεγγη την νυκτα.
40The people asked, and he brought quails, and satisfied them with the bread of heaven.
40Εζητησαν, και εφερεν ορτυκια· και αρτον ουρανου εχορτασεν αυτους.
41He opened the rock, and the waters gushed out; they ran in the dry places like a river.
41Διηνοιξε την πετραν, και ανεβλυσαν υδατα, και διερρευσαν ποταμοι εν τοποις ανυδροις.
42For he remembered his holy promise, and Abraham his servant.
42Διοτι ενεθυμηθη τον λογον τον αγιον αυτου, τον προς Αβρααμ τον δουλον αυτου.
43And he brought forth his people with joy, and his chosen with gladness:
43Και εξηγαγε τον λαον αυτου εν αγαλλιασει, τους εκλεκτους αυτου εν χαρα·
44And gave them the lands of the heathen: and they inherited the labour of the people;
44και εδωκεν εις αυτους τας γαιας των εθνων, και εκληρονομησαν τους κοπους των λαων·
45That they might observe his statutes, and keep his laws. Praise ye the LORD.
45δια να φυλαττωσι τα διαταγματα αυτου, και να εκτελωσι τους νομους αυτου. Αλληλουια.