1The heavens declare the glory of God; and the firmament sheweth his handywork.
1[] <<Εις τον πρωτον μουσικον. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Οι ουρανοι διηγουνται την δοξαν του Θεου, και το στερεωμα αναγγελλει το εργον των χειρων αυτου.
2Day unto day uttereth speech, and night unto night sheweth knowledge.
2Η ημερα προς την ημεραν λαλει λογον, και η νυξ προς την νυκτα αναγγελλει γνωσιν.
3There is no speech nor language, where their voice is not heard.
3Δεν ειναι λαλια ουδε λογος, των οποιων η φωνη δεν ακουεται.
4Their line is gone out through all the earth, and their words to the end of the world. In them hath he set a tabernacle for the sun,
4Εις πασαν την γην εξηλθεν ο φθογγος αυτων και εως των περατων της οικουμενης οι λογοι αυτων. Εν αυτοις εθεσε σκηνην δια τον ηλιον·
5Which is as a bridegroom coming out of his chamber, and rejoiceth as a strong man to run a race.
5και ουτος εξερχεται ως νυμφιος εκ του θαλαμου αυτου· αγαλλεται ως ο ανδρειος εις το να τρεξη το σταδιον·
6His going forth is from the end of the heaven, and his circuit unto the ends of it: and there is nothing hid from the heat thereof.
6απ' ακρου του ουρανου ειναι η εξοδος αυτου· και το καταντημα αυτου εως ακρου αυτου· και δεν κρυπτεται ουδεν απο της θερμοτητος αυτου.
7The law of the LORD is perfect, converting the soul: the testimony of the LORD is sure, making wise the simple.
7[] Ο νομος του Κυριου ειναι αμωμος, επιστρεφων ψυχην· η μαρτυρια του Κυριου πιστη, σοφιζουσα τον απλουν·
8The statutes of the LORD are right, rejoicing the heart: the commandment of the LORD is pure, enlightening the eyes.
8τα διαταγματα του Κυριου ευθεα, ευφραινοντα καρδιαν· η εντολη του Κυριου λαμπρα, φωτιζουσα οφθαλμους·
9The fear of the LORD is clean, enduring for ever: the judgments of the LORD are true and righteous altogether.
9ο φοβος του Κυριου καθαρος, διαμενων εις τον αιωνα· αι κρισεις του Κυριου αληθιναι, δικαιαι εν ταυτω·
10More to be desired are they than gold, yea, than much fine gold: sweeter also than honey and the honeycomb.
10πλεον επιθυμηται παρα το χρυσιον, μαλιστα παρα πληθος καθαρου χρυσιου, και γλυκυτεραι υπερ το μελι και τους σταλαγμους της κηρηθρας.
11Moreover by them is thy servant warned: and in keeping of them there is great reward.
11Ο δουλος σου μαλιστα νουθετειται δι' αυτων· εις την τηρησιν αυτων η ανταμοιβη ειναι μεγαλη.
12Who can understand his errors? cleanse thou me from secret faults.
12Τις συναισθανεται τα εαυτου αμαρτηματα; καθαρισον με απο των κρυφιων αμαρτηματων.
13Keep back thy servant also from presumptuous sins; let them not have dominion over me: then shall I be upright, and I shall be innocent from the great transgression.
13Και ετι προφυλαξον τον δουλον σου απο υπερηφανιων· ας μη με κυριευσωσι· τοτε θελω εισθαι τελειος, και θελω καθαρισθη απο μεγαλης παρανομιας.
14Let the words of my mouth, and the meditation of my heart, be acceptable in thy sight, O LORD, my strength, and my redeemer.
14Ας ηναι ευαρεστα τα λογια του στοματος μου και η μελετη της καρδιας μου ενωπιον σου, Κυριε, φρουριον μου και λυτρωτα μου.