¹The king shall joy in thy strength, O LORD; and in thy salvation how greatly shall he rejoice!

¹[] <<Εις τον πρωτον μουσικον. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Κυριε, εν τη δυναμει σου θελει ευφραινεσθαι ο βασιλευς· και ποσον θελει υπεραγαλλεσθαι εν τη σωτηρια σου.

²Thou hast given him his heart's desire, and hast not withholden the request of his lips. Selah.

²Την επιθυμιαν της καρδιας αυτου εδωκας εις αυτον, και της αιτησεως των χειλεων αυτου δεν εστερησας αυτον. Διαψαλμα.

³For thou preventest him with the blessings of goodness: thou settest a crown of pure gold on his head.

³Διοτι προεφθασας αυτον εν ευλογιαις αγαθοτητος· εθεσας επι την κεφαλην αυτου στεφανον εκ καθαρου χρυσιου.

⁴He asked life of thee, and thou gavest it him, even length of days for ever and ever.

⁴Ζωην σε εζητησε, και εδωκας εις αυτον μακροτητα ημερων εις αιωνα αιωνος.

⁵His glory is great in thy salvation: honour and majesty hast thou laid upon him.

⁵Μεγαλη η δοξα αυτου δια της σωτηριας σου· τιμην και μεγαλοπρεπειαν εθεσας επ' αυτον.

⁶For thou hast made him most blessed for ever: thou hast made him exceeding glad with thy countenance.

⁶Διοτι εθεσας αυτον ευλογιαν εις τον αιωνα· υπερευφρανας αυτον δια του προσωπου σου.

⁷For the king trusteth in the LORD, and through the mercy of the most High he shall not be moved.

⁷[] Διοτι ο βασιλευς ελπιζει επι τον Κυριον, και δια του ελεους του Υψιστου δεν θελει σαλευθη.

⁸Thine hand shall find out all thine enemies: thy right hand shall find out those that hate thee.

⁸Η χειρ σου θελει ευρει παντας τους εχθρους σου· η δεξια σου θελει ευρει τους μισουντας σε.

⁹Thou shalt make them as a fiery oven in the time of thine anger: the LORD shall swallow them up in his wrath, and the fire shall devour them.

⁹Θελεις καμει αυτους ως καμινον πυρος εν τω καιρω της οργης σου· ο Κυριος θελει καταπιει αυτους εν τω θυμω αυτου· και πυρ θελει καταφαγει αυτους.

¹⁰Their fruit shalt thou destroy from the earth, and their seed from among the children of men.

¹⁰Θελεις αφανισει απο της γης τον καρπον αυτων, και το σπερμα αυτων απο των υιων των ανθρωπων.

¹¹For they intended evil against thee: they imagined a mischievous device, which they are not able to perform.

¹¹Διοτι εμηχανευθησαν κακα εναντιον σου· διελογισθησαν βουλην, αλλα δεν ισχυσαν.

¹²Therefore shalt thou make them turn their back, when thou shalt make ready thine arrows upon thy strings against the face of them.

¹²Δια τουτο θελεις καμει αυτους να τρεψωσι τα νωτα, οταν επι τας χορδας σου ετοιμασης τα βελη σου κατα του προσωπου αυτων.

¹³Be thou exalted, LORD, in thine own strength: so will we sing and praise thy power.

¹³Υψωθητι, Κυριε, εν τη δυναμει σου· θελομεν υμνει και ψαλμωδει την δυναμιν σου.