1Unto thee, O LORD, do I lift up my soul.
1[] <<Ψαλμος του Δαβιδ.>> Προς σε, Κυριε, υψωσα την ψυχην μου.
2O my God, I trust in thee: let me not be ashamed, let not mine enemies triumph over me.
2Θεε μου, επι σε ηλπισα· ας μη καταισχυνθω, ας μη χαρωσιν επ' εμε οι εχθροι μου.
3Yea, let none that wait on thee be ashamed: let them be ashamed which transgress without cause.
3Βεβαιως παντες οι προσμενοντες σε δεν θελουσι καταισχυνθη· ας καταισχυνθωσιν οι μωροι παραβαται.
4Shew me thy ways, O LORD; teach me thy paths.
4Δειξον μοι, Κυριε, τας οδους σου· διδαξον με τα βηματα σου.
5Lead me in thy truth, and teach me: for thou art the God of my salvation; on thee do I wait all the day.
5Οδηγησον με εν τη αληθεια σου και διδαξον με· διοτι συ εισαι ο Θεος της σωτηριας μου· σε προσμενω ολην την ημεραν.
6Remember, O LORD, thy tender mercies and thy lovingkindnesses; for they have been ever of old.
6Μνησθητι, Κυριε, τους οικτιρμους σου και τα ελεη σου, διοτι ειναι απ' αιωνος.
7Remember not the sins of my youth, nor my transgressions: according to thy mercy remember thou me for thy goodness' sake, O LORD.
7Τας αμαρτιας της νεοτητος μου και τας παραβασεις μου μη μνησθης· κατα το ελεος σου μνησθητι μου συ, Κυριε, ενεκεν της αγαθοτητος σου.
8Good and upright is the LORD: therefore will he teach sinners in the way.
8[] Αγαθος και ευθυς ο Κυριος· δια τουτο θελει διδαξει τους αμαρτωλους την οδον.
9The meek will he guide in judgment: and the meek will he teach his way.
9Θελει οδηγησει τους πραους εν κρισει και θελει διδαξει τους πραους την οδον αυτου.
10All the paths of the LORD are mercy and truth unto such as keep his covenant and his testimonies.
10Πασαι αι οδοι του Κυριου ειναι ελεος και αληθεια εις τους φυλαττοντας την διαθηκην αυτου και τα μαρτυρια αυτου.
11For thy name's sake, O LORD, pardon mine iniquity; for it is great.
11Ενεκεν του ονοματος σου, Κυριε, συγχωρησον την ανομιαν μου, διοτι ειναι μεγαλη.
12What man is he that feareth the LORD? him shall he teach in the way that he shall choose.
12Τις ειναι ο ανθρωπος ο φοβουμενος τον Κυριον; αυτον θελει διδαξει την οδον, την οποιαν πρεπει να εκλεξη·
13His soul shall dwell at ease; and his seed shall inherit the earth.
13Η ψυχη αυτου θελει κατοικει εν αγαθοις, και το σπερμα αυτου θελει κληρονομησει την γην.
14The secret of the LORD is with them that fear him; and he will shew them his covenant.
14Το απορρητον του Κυριου ειναι μετα των φοβουμενων αυτον και την διαθηκην αυτου θελει φανερωσει εις αυτους.
15Mine eyes are ever toward the LORD; for he shall pluck my feet out of the net.
15[] Οι οφθαλμοι μου ειναι διαπαντος προς τον Κυριον, διοτι αυτος θελει εξαγαγει εκ παγιδος τους ποδας μου.
16Turn thee unto me, and have mercy upon me; for I am desolate and afflicted.
16Επιβλεψον επ' εμε και ελεησον με, διοτι μεμονωμενος και τεθλιμμενος ειμαι.
17The troubles of my heart are enlarged: O bring thou me out of my distresses.
17Αι θλιψεις της καρδιας μου ηυξησαν· εξαγαγε με εκ των στενοχωριων μου.
18Look upon mine affliction and my pain; and forgive all my sins.
18Ιδε την θλιψιν μου και τον μοχθον μου, και αφες πασας τας αμαρτιας μου.
19Consider mine enemies; for they are many; and they hate me with cruel hatred.
19Ιδε τους εχθρους μου, διοτι επληθυνθησαν και μισος αδικον με εμισησαν.
20O keep my soul, and deliver me: let me not be ashamed; for I put my trust in thee.
20Φυλαξον την ψυχην μου και σωσον με· ας μη καταισχυνθω, διοτι επι σε ηλπισα.
21Let integrity and uprightness preserve me; for I wait on thee.
21Ακακια και ευθυτης ας με περιφυλαττωσι, διοτι σε προσεμεινα.
22Redeem Israel, O God, out of all his troubles.
22Λυτρωσον, Θεε, τον Ισραηλ εκ πασων των θλιψεων αυτου.