¹The transgression of the wicked saith within my heart, that there is no fear of God before his eyes.

¹[] <<Εις τον πρωτον μουσικον. Ψαλμος του Δαβιδ, δουλου του Κυριου.>> Του ασεβους η παρανομια λεγει εν τη καρδια μου, δεν ειναι φοβος Θεου εμπροσθεν των οφθαλμων αυτου.

²For he flattereth himself in his own eyes, until his iniquity be found to be hateful.

²Διοτι απατα εαυτον εις τους οφθαλμους αυτου περι του οτι θελει ευρεθη η ανομια αυτου δια να μισηθη.

³The words of his mouth are iniquity and deceit: he hath left off to be wise, and to do good.

³Τα λογια του στοματος αυτου ειναι ανομια και δολος· δεν ηθελησε να νοηση δια να πραττη το αγαθον.

⁴He deviseth mischief upon his bed; he setteth himself in a way that is not good; he abhorreth not evil.

⁴Ανομιαν διαλογιζεται επι της κλινης αυτου· ισταται εν οδω ουχι καλη· το κακον δεν μισει.

⁵Thy mercy, O LORD, is in the heavens; and thy faithfulness reacheth unto the clouds.

⁵[] Κυριε, εως του ουρανου φθανει το ελεος σου, η αληθεια σου εως των νεφελων.

⁶Thy righteousness is like the great mountains; thy judgments are a great deep: O LORD, thou preservest man and beast.

⁶Η δικαιοσυνη σου ειναι ως τα υψηλα ορη· αι κρισεις σου αβυσσος μεγαλη· ανθρωπους και κτηνη σωζεις, Κυριε.

⁷How excellent is thy lovingkindness, O God! therefore the children of men put their trust under the shadow of thy wings.

⁷Ποσον πολυτιμον ειναι το ελεος σου, Θεε. Δια τουτο οι υιοι των ανθρωπων ελπιζουσιν επι την σκιαν των πτερυγων σου.

⁸They shall be abundantly satisfied with the fatness of thy house; and thou shalt make them drink of the river of thy pleasures.

⁸Θελουσι χορτασθη απο του παχους του οικου σου, και απο του χειμαρρου της τρυφης σου θελεις ποτισει αυτους.

⁹For with thee is the fountain of life: in thy light shall we see light.

⁹Διοτι μετα σου ειναι η πηγη της ζωης· εν τω φωτι σου θελομεν ιδει φως.

¹⁰O continue thy lovingkindness unto them that know thee; and thy righteousness to the upright in heart.

¹⁰Εκτεινον το ελεος σου προς τους γνωριζοντας σε, και την δικαιοσυνην σου προς τους ευθεις την καρδιαν.

¹¹Let not the foot of pride come against me, and let not the hand of the wicked remove me.

¹¹Ας μη ελθη επ' εμε πους υπερηφανιας· και χειρ ασεβων ας μη με σαλευση.

¹²There are the workers of iniquity fallen: they are cast down, and shall not be able to rise.

¹²Εκει επεσον οι εργαται της ανομιας· κατεσπρωχθησαν και δεν θελουσι δυνηθη να ανεγερθωσι.