1O lord, rebuke me not in thy wrath: neither chasten me in thy hot displeasure.
1[] <<Ψαλμος του Δαβιδ εις αναμνησιν.>> Κυριε, μη με ελεγξης εν τω θυμω σου, μηδε εν τη οργη σου παιδευσης με.
2For thine arrows stick fast in me, and thy hand presseth me sore.
2Διοτι τα βελη σου ενεπηχθησαν εις εμε και η χειρ σου καταπιεζει με.
3There is no soundness in my flesh because of thine anger; neither is there any rest in my bones because of my sin.
3Δεν υπαρχει υγεια εν τη σαρκι μου εξ αιτιας της οργης σου. δεν ειναι ειρηνη εις τα οστα μου εξ αιτιας της αμαρτιας μου.
4For mine iniquities are gone over mine head: as an heavy burden they are too heavy for me.
4Διοτι αι ανομιαι μου υπερεβησαν την κεφαλην μου· ως φορτιον βαρυ υπερεβαρυναν επ' εμε.
5My wounds stink and are corrupt because of my foolishness.
5Εβρωμησαν και εσαπησαν αι πληγαι μου εξ αιτιας της ανοησιας μου.
6I am troubled; I am bowed down greatly; I go mourning all the day long.
6Εταλαιπωρηθην, εκυρτωθην εις ακρον· ολην την ημεραν περιπατω σκυθρωπος.
7For my loins are filled with a loathsome disease: and there is no soundness in my flesh.
7Διοτι τα εντοσθια μου γεμουσι φλογωσεως, και δεν υπαρχει υγεια εν τη σαρκι μου.
8I am feeble and sore broken: I have roared by reason of the disquietness of my heart.
8Ησθενησα και καθ' υπερβολην κατεκοπην· βρυχωμαι απο της αδημονιας της καρδιας μου.
9Lord, all my desire is before thee; and my groaning is not hid from thee.
9Κυριε, ενωπιον σου ειναι πασα η επιθυμια μου, και ο στεναγμος μου δεν κρυπτεται απο σου.
10My heart panteth, my strength faileth me: as for the light of mine eyes, it also is gone from me.
10Η καρδια μου ταραττεται, η δυναμις μου με εγκαταλειπει· και το φως των οφθαλμων μου, και αυτο δεν ειναι μετ' εμου.
11My lovers and my friends stand aloof from my sore; and my kinsmen stand afar off.
11Οι φιλοι μου και οι πλησιον μου στεκουσιν απεναντι της πληγης μου, και οι πλησιεστεροι μου στεκουσιν απο μακροθεν.
12They also that seek after my life lay snares for me: and they that seek my hurt speak mischievous things, and imagine deceits all the day long.
12[] Και οι ζητουντες την ψυχην μου στηνουσιν εις εμε παγιδας· και οι εκζητουντες το κακον μου λαλουσι πονηρα, και μελετωσι δολους ολην την ημεραν.
13But I, as a deaf man, heard not; and I was as a dumb man that openeth not his mouth.
13Αλλ' εγω ως κωφος δεν ηκουον και ημην ως αφωνος, μη ανοιγων το στομα αυτου.
14Thus I was as a man that heareth not, and in whose mouth are no reproofs.
14Και ημην ως ανθρωπος μη ακουων και μη εχων αντιλογιαν εν τω στοματι αυτου.
15For in thee, O LORD, do I hope: thou wilt hear, O Lord my God.
15Διοτι επι σε, Κυριε, ηλπισα· συ θελεις μου εισακουσει, Κυριε ο Θεος μου.
16For I said, Hear me, lest otherwise they should rejoice over me: when my foot slippeth, they magnify themselves against me.
16Επειδη ειπα, Ας μη χαρωσιν επ' εμε· οταν ολισθηση ο πους μου, αυτοι μεγαλαυχουσι κατ' εμου.
17For I am ready to halt, and my sorrow is continually before me.
17Διοτι ειμαι ετοιμος να πεσω, και ο πονος μου ειναι παντοτε εμπροσθεν μου.
18For I will declare mine iniquity; I will be sorry for my sin.
18Επειδη εγω θελω αναγγελλει την ανομιαν μου, θελω λυπεισθαι δια την αμαρτιαν μου.
19But mine enemies are lively, and they are strong: and they that hate me wrongfully are multiplied.
19Αλλ' οι εχθροι μου ζωσιν, υπερισχυουσι· και επληθυνθησαν οι μισουντες με αδικως.
20They also that render evil for good are mine adversaries; because I follow the thing that good is.
20Και οι ανταποδιδοντες κακον αντι καλου ειναι εναντιοι μου, επειδη κυνηγω το καλον.
21Forsake me not, O LORD: O my God, be not far from me.
21Μη με εγκαταλιπης, Κυριε· Θεε μου, μη απομακρυνθης απ' εμου.
22Make haste to help me, O Lord my salvation.
22Ταχυνον εις βοηθειαν μου, Κυριε, η σωτηρια μου.