¹My heart is inditing a good matter: I speak of the things which I have made touching the king: my tongue is the pen of a ready writer.

¹[] <<Εις τον πρωτον μουσικον, επι Σοσανιμ, δια τους υιους Κορε· Μασχιλ· ωδη υπερ του αγαπητου.>> Η καρδια μου αναβρυει λογον αγαθον· εγω λεγω τα εργα μου προς τον βασιλεα· η γλωσσα μου ειναι καλαμος γραμματεως ταχυγραφου.

²Thou art fairer than the children of men: grace is poured into thy lips: therefore God hath blessed thee for ever.

²Συ εισαι ωραιοτερος των υιων των ανθρωπων· εξεχυθη χαρις εις τα χειλη σου· δια τουτο σε ευλογησεν ο Θεος εις τον αιωνα.

³Gird thy sword upon thy thigh, O most mighty, with thy glory and thy majesty.

³Περιζωσον την ρομφαιαν σου επι τον μηρον σου, δυνατε, εν τη δοξη σου και εν τη μεγαλοπρεπεια σου.

⁴And in thy majesty ride prosperously because of truth and meekness and righteousness; and thy right hand shall teach thee terrible things.

⁴Και κατευοδου εν τη μεγαλειοτητι σου και βασιλευε εν αληθεια και πραοτητι και δικαιοσυνη· και η δεξια σου θελει σοι δειξει φοβερα πραγματα.

⁵Thine arrows are sharp in the heart of the king's enemies; whereby the people fall under thee.

⁵Τα βελη σου ειναι οξεα· λαοι υποκατω σου θελουσι πεσει· και αυτα θελουσιν εμπηχθη εις την καρδιαν των εχθρων του βασιλεως.

⁶Thy throne, O God, is for ever and ever: the sceptre of thy kingdom is a right sceptre.

⁶[] Ο θρονος σου, Θεε, ειναι εις τον αιωνα του αιωνος· σκηπτρον ευθυτητος ειναι το σκηπτρον της βασιλειας σου.

⁷Thou lovest righteousness, and hatest wickedness: therefore God, thy God, hath anointed thee with the oil of gladness above thy fellows.

⁷Ηγαπησας δικαιοσυνην και εμισησας αδικιαν· δια τουτο εχρισε σε ο Θεος, ο Θεος σου, ελαιον αγαλλιασεως υπερ τους μετοχους σου.

⁸All thy garments smell of myrrh, and aloes, and cassia, out of the ivory palaces, whereby they have made thee glad.

⁸Σμυρναν και αλοην και κασιαν ευοδιαζουσι παντα τα ιματια σου, οταν εξερχησαι εκ των ελεφαντινων παλατιων, δια των οποιων σε ευφραναν.

⁹Kings' daughters were among thy honourable women: upon thy right hand did stand the queen in gold of Ophir.

⁹Θυγατερες βασιλεων παριστανται εν ταις τιμαις σου· η βασιλισσα εσταθη εκ δεξιων σου εστολισμενη με χρυσιον Οφειρ.

¹⁰Hearken, O daughter, and consider, and incline thine ear; forget also thine own people, and thy father's house;

¹⁰[] Ακουσον, θυγατερ, και ιδε, και κλινον το ωτιον σου· και λησμονησον τον λαον σου και τον οικον του πατρος σου·

¹¹So shall the king greatly desire thy beauty: for he is thy Lord; and worship thou him.

¹¹και θελει επιθυμησει ο βασιλευς το καλλος σου· διοτι αυτος ειναι ο κυριος σου· και προσκυνησον αυτον.

¹²And the daughter of Tyre shall be there with a gift; even the rich among the people shall intreat thy favour.

¹²Και η θυγατηρ της Τυρου θελει παρασταθη με δωρα· το προσωπον σου θελουσιν ικετευσει οι πλουσιοι του λαου.

¹³The king's daughter is all glorious within: her clothing is of wrought gold.

¹³Ολη η δοξα της θυγατρος του βασιλεως ειναι εσωθεν· το ενδυμα αυτης ειναι χρυσουφαντον.

¹⁴She shall be brought unto the king in raiment of needlework: the virgins her companions that follow her shall be brought unto thee.

¹⁴Θελει φερθη προς τον βασιλεα με ιματιον κεντητον· παρθενοι συντροφοι αυτης, κατοπιν αυτης, θελουσι φερθη εις σε.

¹⁵With gladness and rejoicing shall they be brought: they shall enter into the king's palace.

¹⁵Θελουσι φερθη εν ευφροσυνη και αγαλλιασει· θελουσιν εισελθει εις το παλατιον του βασιλεως.

¹⁶Instead of thy fathers shall be thy children, whom thou mayest make princes in all the earth.

¹⁶Αντι των πατερων σου θελουσιν εισθαι οι υιοι σου· αυτους θελεις καταστησει αρχοντας επι πασαν την γην.

¹⁷I will make thy name to be remembered in all generations: therefore shall the people praise thee for ever and ever.

¹⁷Θελω μνημονευει το ονομα σου εις πασας τας γενεας· δια τουτο οι λαοι θελουσι σε υμνει εις αιωνα αιωνος.