1O LORD, rebuke me not in thine anger, neither chasten me in thy hot displeasure.
1[] <<Εις τον πρωτον μουσικον, επι Νεγινωθ, επι Σεμινιθ. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Κυριε, μη με ελεγξης εν τω θυμω σου, μηδε εν τη οργη σου παιδευσης με.
2Have mercy upon me, O LORD; for I am weak: O LORD, heal me; for my bones are vexed.
2Ελεησον με, Κυριε, διοτι ειμαι αδυνατος· ιατρευσον με, Κυριε, διοτι εταραχθησαν τα οστα μου.
3My soul is also sore vexed: but thou, O LORD, how long?
3Και η ψυχη μου εταραχθη σφοδρα· αλλα συ, Κυριε, εως ποτε;
4Return, O LORD, deliver my soul: oh save me for thy mercies' sake.
4Επιστρεψον, Κυριε· λυτρωσον την ψυχην μου· σωσον με δια το ελεος σου.
5For in death there is no remembrance of thee: in the grave who shall give thee thanks?
5Διοτι εν τω θανατω δεν υπαρχει ενθυμησις περι σου· εν τω αδη τις θελει σε δοξολογησει;
6I am weary with my groaning; all the night make I my bed to swim; I water my couch with my tears.
6Απεκαμον εν τω στεναγμω μου· ολην την νυκτα λουω την κλινην μου· με τα δακρυα μου καταβρεχω την στρωμνην μου.
7Mine eye is consumed because of grief; it waxeth old because of all mine enemies.
7Ο οφθαλμος μου εμαρανθη εκ της θλιψεως· εγηρασεν εξ αιτιας παντων των εχθρων μου.
8Depart from me, all ye workers of iniquity; for the LORD hath heard the voice of my weeping.
8[] Απομακρυνθητε απ' εμου, παντες οι εργαται της ανομιας, διοτι ηκουσεν ο Κυριος την φωνην του κλαυθμου μου.
9The LORD hath heard my supplication; the LORD will receive my prayer.
9Ηκουσεν ο Κυριος την δεησιν μου· ο Κυριος εδεχθη την προσευχην μου.
10Let all mine enemies be ashamed and sore vexed: let them return and be ashamed suddenly.
10Ας αισχυνθωσι και ας ταραχθωσι σφοδρα παντες οι εχθροι μου· ας στραφωσιν εις τα οπισω· ας καταισχυνθωσιν αιφνιδιως.